Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

IRON MAN .....ΖΑΜΠΙΔΗΣ

Γεννημένος στην Αθήνα στις 15 Ιουλίου 1080, ξεκίνησε από τα 6 του χρόνια τον αθλητισμό με κλασσική γυμναστική και συνέχισε με Καράτε Shotokan στο οποίο πήρε καφέ ζώνη. Ασχολήθηκε επίσης και με το Μάι Τάι. Παράλληλα άρχισε kickboxing και κατέκτησε το πρωτάθλημα kickboxing Ελλάδος στην κατηγορία junior. Μετά από αυτό αφιερώθηκε επαγγελματικά στο kickboxing.(wikipedia)


Είπα σήμερα το βράδυ να καθίσω να παρακολουθήσω αυτόν τον αγώνα και να υποστηρίξω τον Έλληνα αθλητή του kickboxing.  Έχω την ανάγκη με κάποιο τρόπο να ξεφύγω από όλα, αλλά και την ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη για κάποια διάκριση της χώρας μου κάπου.  Πάει καιρός από την τελευταία φορά που διακριθήκαμε σε κάτι. 
Η μόνη διεθνής διάκριση που έχουμε τον τελευταίο καιρό είναι στον τομέα της οικονομίας και που μας έχει όλους διασύρει.


Έτσι λοιπόν σήμερα ήταν η απόλυτη ευκαιρία λόγω του αγώνα αυτού να αισθανθώ κάτι διαφορετικό, λίγη υπερηφάνεια που έχω ξεχάσει πως είναι. Να γίνει τέλος πάντων και κάποιο άλλο σχόλιο για 'μας που να μην μας θάβει. 


Κάθισα λοιπόν και περίμενα τον αγώνα του Ζαμπίδη με τον Τούρκο αντίπαλό του, με μια αντι-Τουρκική διάθεση στο φουλ και με καρδιά ντυμένη στα γαλανόλευκα.  Επιτέλους ήρθε η ώρα.       Η αρχή πριν τον αγώνα ήταν μια κιτσ κατάσταση με τις μοντέλες να παρελαύνουν με τις ζώνες τίτλων του αθλητή μας, που όμως είναι μέρος αυτών των αγώνων και του "Ring" (βλέπε Rocky Balboa).

Έχω δει ανάλογα στο εξωτερικό και ειδικά σε κάτι show αμερικάνικα που παλεύουν κάτι γίγαντες με μακριά μαλλιά που συγχρόνως ουρλιάζουν και προσποιούνται το ξύλο.  


Το σημερινό βέβαια δεν έχει καμιά σχέση με ηθοποιία αλλά είναι μια καθαρά αθλητική συνάντηση που απλά περιβάλλεται από την κιτς ατμόσφαιρα του "Ring".
  
Τέλος πάντων ήμουν καθ' όλα έτοιμη να ρίξω ξύλο, μπουνιές και κλωτσιές μαζί με τον αθλητή μας..... με σκοπό να δείρω όχι μόνο τον Τούρκο αθλητή που κοκορεύτηκε στις δηλώσεις του πριν, αλλά να δείρω και πολλούς άλλους μαζί, Ευρωπαίους αλλά και ντόπιους, δικούς μας. Να βγάλω τα αποθυμένα μου.  Να ελαφρύνω το βάρος μου......


Άρχισε ο πρώτος γύρος και ανυπομονούσα να δω τον Ζαμπίδη να κάνει knock out στον Τούρκο αθλητή και να τον δω φαρδύ πλατύ στο τερέν.  Δεν ήταν τόσο εύκολο όσο νόμιζα, καθώς πριν σε video είχα χορτάσει τα knock out από προγενέστερους τίτλους και αγώνες του αθλητή μας, περίμενα πως τόσο γρήγορα θα γινόταν πάλι.


Στην αρχή της αναμέτρησης αισθανόμουν ικανοποίηση με κάθε μπουνιά ή κλωτσιά που έριχνε ο Ζαμπίδης και έβλεπα στο replay, στην αργή κίνηση, το κεφάλι του Τούρκου αθλητή να πηγαίνει και να έρχεται......
Όσο προχωρούσε το πράγμα, σιγά σιγά άρχισα να αισθάνομαι διαφορετικά.  


Άρχισα να λυπάμαι.  Κάθε φορά που έβλεπα τις μπουνιές του Ζαμπίδη προς τον Τούρκο αθλητή και το ξύλο που έτρωγε, άρχισα να παρακαλώ να τελειώσει γρήγορα, να μην βλέπω άλλο τον Τούρκο αθλητή να υποφέρει παρ όλες τις δηλώσεις του και την πολιτική της χώρας του.


Τί συμβαίνει;  Μου χάλασε η διάθεση.  Ευτυχώς οι γύροι ήταν μόνο πέντε, πράγμα που δεν γνώριζα και με ανακούφιση σταμάτησε αυτό το τόσο αγχωτικό για μένα θέαμα.


Νίκησε ο δικός μας Ζαμπίδης στα σημεία.  Ο Τούρκος, παρόλο που ξεκίνησα στην αρχή να του ρίχνω και 'γω μπουνιές και κλωτσιές μαζί με τον Μιχάλη, στο τέλος είχε κερδίσει την συμπάθειά μου χωρίς λόγο, ίσως απλά σκεπτόμενη ότι είναι και αυτός ένας αθλητής. Τι μου φταίει να του ρίχνω και 'γω ξύλο από το σπίτι;


Δεν μου βγήκε τελικά η αντι-Τουρκική μου διάθεση αλλά ούτε και η όρεξή μου για λίγο χουλιγκανισμό.  Ίσως δεν το΄χω.  


Νομίζω τελικά πως εμείς οι Έλληνες που πολλές φορές μας φέρνουν οι καταστάσεις να αισθανθούμε ανάγκη για εκτόνωση και ίσως κάποια δόση εκδίκησης, στην πορεία να βγαίνει ο πραγματικός μας εαυτός που είναι τελείως διαφορετικός και ένστικτα τέτοιου είδους δεν μας αντιπροσωπεύουν.


Συγχαρητήρια Μιχάλη για την Νίκη σου!!!




  

2 σχόλια:

  1. Δηστηχώς στην τηλεόραση,μας δείχνουν εκείνους τους έλληνες που ΔΕΝ θέλουμε,και μας κρύβουν αυτούς που θέλουμε..
    Συχγαριτήρια στο Μιχάλη που πάλι σηκωσε την Ελλάδα ψηλά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εν μέρει ίσως έχεις δίκιο ανώνυμε αναγνώστη μου, αλλά αυτή τη φορά τουλάχιστον μας έδειξαν και κάποιον απ' αυτούς που αρέσει σε πολύ κόσμο να βλέπει και που πράγματι μας κάνει υπερήφανους....

    ΑπάντησηΔιαγραφή