Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Το σύνδρομο της επιστροφής......

Μετρημένοι στα δάκτυλα πρέπει να' ναι αυτοί που όταν τελειώνουν οι διακοπές τους χαίρονται και δεν εύχονται να μην ερχόταν ποτέ αυτή ή ώρα, ή έστω να είχαν ακόμα λίγες μέρες, εβδομάδες ή και μήνες και χρόνια......


Κανείς δεν χαίρεται όταν τελειώνουν οι διακοπές του, γι' αυτό καλοί μου φίλοι μην αισθάνεστε ότι αποτελείται εξαίρεση.....

Όλα τα καλά έχουν και ένα τέλος θα σας πω εγώ.  Αυτό που μάθαμε από παιδιά να ακούμε από τους γονείς μας....ή ακόμα χειρότερα, θα σας πω ....κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.  Αυτό κι αν δεν είναι μια σπαστικότατη ατάκα.  Κι αυτή από τους γονείς μας την έχουμε ακούσει πάμπολλες φορές μεγαλώνοντας.


Εκφράσεις και ατάκες που ακόμα και εμείς οι ίδιοι έχουμε υιοθετήσει και λανσάρουμε στα δικά μας παιδιά, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και στυλ που μάθαμε να τα ακούμε από τους γονείς μας όταν ήμασταν κι εμείς παιδιά......
Ίσως με κάποια δόση μιμητισμού αλλά και μιας μικρής ευχαρίστησης όταν το λέμε, για να εκνευρίσουμε άθελά μας, με την σειρά μας τους νεότερους......


Τι κακοί άνθρωποι που είμαστε.......

Μεταξύ μας λοιπόν....και αναφέρομαι στους γονείς και όχι στα παιδιά, κανείς από εμάς δεν χαίρεται που τελειώνουν οι διακοπές μας.  Όλοι στα μαύρα πανιά είμαστε και όλοι μέσα μας έχουμε τα τρομερά νεύρα που σε λίγες μέρες αρχίζουν πάλι τα βάσανα για τα παιδιά μας αλλά και για μας τους ίδιους που ακολουθούμε το πρόγραμμά τους κατά γράμμα.


Κανείς δεν χαίρεται όταν επιστρέφει στην ρουτίνα και στις έννοιες και κανείς από τους εκδρομείς ασχέτως ηλικίας δεν κάνει πάρτι που επιστρέφει στην ζούγκλα.....


Χωρίς ενοχές και δεύτερες σκέψεις ας μην υιοθετήσουμε λοιπόν όλες τις κακιούλες που έχουμε κρυμμένες μέσα μας, από τα παιδικά μας χρόνια για να τις σερβίρουμε τώρα σαν ξαναζεσταμένο φαγητό στα παιδιά μας για να τους πείσουμε ότι δεν είναι σωστό να στενοχωριούνται που τελειώνουν τα ψέμματα......


Κι αυτή η έκφραση είναι από τις σπαστικότερες όταν την ξεφουρνίζεις σε παιδιά......

Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του......
Όλα τα καλά έχουν ένα τέλος......
Τελειώσανε τα ψέμματα.....
Τώρα τα κεφάλια μέσα.....
Αρκετά πια με το παιχνίδι.....

Και κάποιες άλλες εκφράσεις καραμέλα που έχουμε έτοιμες να ξεστομίσουμε αβίαστα και με την απαιτούμενη δόση ειρωνείας και αστείου, είναι ότι χειρότερο και ότι πιο βασανιστικό μπορούμε να κάνουμε στους άλλους και ειδικότερα στα παιδιά.....


Ας δείξουμε λίγη ευαισθησία και ας τα "παρηγορήσουμε", γιατί αυτό είναι και το πιο αληθινό που όλοι κρύβουμε μέσα μας.

Αφού και εμείς οι ίδιοι μέσα μας έτσι περίεργα αισθανόμαστε και κανείς μας δεν χαίρεται όταν επιστρέφει πίσω στα προβλήματά του και στην ρουτίνα του χειμώνα......
Ας μην κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας.....


Ας πούμε λοιπόν καλύτερα.....

Έχεις δίκιο που στενοχωριέσαι που τελειώνουν οι διακοπές......
Και εγώ όταν ήμουν μικρός το ίδιο αισθανόμουν και ακόμα και τώρα το ίδιο αισθάνομαι με σένα.....
Ας χαρούμε μέχρι το τέλος, κι ας μην το σκεφτόμαστε ακόμα.....


Λόγια συμπονετικά και ευαίσθητα...ότι ακριβώς θα θέλαμε κι εμείς τότε να ακούσουμε όταν ήμασταν παιδιά και δεν ακούσαμε......τουλάχιστον οι πιο πολλοί από εμάς!!!!










Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου