Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Κουράστηκα να σας βλέπω και να σας ακούω......

Κορεσμός κύριοι.

Μου έχετε προκαλέσει κορεσμό. Είμαι ένα βήμα πριν τον στομαχικό ίλιγγο και τον εμετό.



Ακόμα κι αν κάποιος προσπαθεί ν' αγιάσει...εσείς κάνετε ότι είναι δυνατόν να του αλλάξετε τα φώτα, να μην βρει ένα λεπτό τον εαυτό του μόνο. Να μην μπορεί ούτε για ένα λεπτό να αφιερώσει τον χρόνο του στον εαυτό του.

Τα κανάλια, οι τηλεοράσεις, τα έντυπα.....από παντού όλες οι βαρύγδουπες αναλύσεις, αυτές που στο τέλος καταλήγουν ακριβώς εκεί απ' όπου άρχισες.....

Οι δημοσιογράφοι, όλοι πλέον μανούλες αναλυτές.  Το σπούδασαν το θέμα αυτό... Με την πάροδο των ετών και με όλα τα φρούτα που κατά καιρούς παρελαύνουν στην πολιτική ζωή αυτού του τόπου...πήραν κι αυτοί το master τους..



Πραγματικά αυτοί όλοι πήραν το μεταπτυχιακό τους δια αλληλογραφίας με σας που μπλέξαμε.

Εμείς από την μεριά μας...όλοι οι άμοιροι θεατές, τηλεθεατές και αναγνώστες...αποκτήσαμε το προφίλ σκέτων ψυχασθενών που χρήζουν όχι μόνο παρακολούθησης, αλλά και φαρμακευτικής αγωγής από ψυχιάτρους.

Πόσο άμοιροι είμαστε...αλλά και πόσο άμοιροι ευθυνών δεν είμαστε....

Εμείς σας επιτρέψαμε όλα αυτά τα χρόνια να μας φτάσετε εδώ. Να έχουμε γίνει το τσίρκο MEDRANO της Ευρώπης αλλά και με παγκόσμια "προβολή"...



Να γελούν μαζί μας ακόμα και ανερμάτιστοι κάτοικοι της Βαλκανικής αλλά και Ευρωπαίοι που λίγο θέλουν για να σε ειρωνευτούν και να σε πετάξουν στο τέλος σαν στυμμένη λεμονόκουπα.

Φτάνει πια.

Μου έχετε κάψει τον εγκέφαλο. Το μυαλό μου αχνίζει από το βράσιμο που μου έχετε προκαλέσει.



Δεν αντέχω άλλο.  Δεν ξέρω αν θα την βγάλω καθαρή ούτε μέχρι τις εκλογές που άκουσα πως διαφημίζετε......

Αν το καθυστερήσετε αυτό, τότε σας βλέπω να ψηφίζεστε αναμεταξύ σας. Ο λαός, ο Έλληνας έχει ξεπεράσει τα όριά του. Αν καθυστερήσετε να το αποφασίσετε μάλλον θα απογοητευτείτε όλοι σας στο τέλος.

Ο κόσμος βαρέθηκε.....μπούχτησε.

Δεν του φτάνει η τρέλα των δύσκολων ημερών αυτών που ζει η κάθε οικογένεια, έχει και όλους εσάς να ανατρέπετε καθημερινά τις ειδήσεις και την σπουδαιότητα της κατάστασης περισσότερες φορές κι από τις 24 ώρες του εικοσιτετράωρου...



Άλλα λέει ο ένας, άλλα θυμάται ο άλλος και άλλα κάνει ο τρίτος που δεν έχουν καμιά σχέση με αυτά που αποφάσισαν οι υπόλοιποι.

Τα λόγια του αέρα δίνουν και παίρνουν, οι πειραματισμοί υπό μορφήν εκβιασμών δίνουν και παίρνουν, και η ζωή ανεβαίνει την ανηφόρα για τον καθένα μας ξεχωριστά και για όλους μαζί.  Το κάθε σπίτι πλέον έχει το μεγάλο του πρόβλημα και πορεύεται την κάθε μέρα του με μεγάλο κόπο και με ιδιαίτερες συνθήκες.......συνθήκες και καταστάσεις πρωτόγνωρες.



Στους δρόμους βλέπεις πια την απόγνωση να σε περιτριγυρίζει από την πρώτη στιγμή που θα βγεις από το σπίτι σου.
Ανθρώπους να προσπαθούν να βγάλουν ένα κομμάτι ψωμί για το σπιτικό τους πουλώντας ότι μπορούν να ανασύρουν από τα σκουπίδια... συνήθως δυο -δυο κυκλοφορούν, σπρώχνοντας καροτσάκι του σουπερμάρκετ, με συχνές στάσεις στα σκουπίδια της γειτονιάς, σκαλίζουν μία-μία τις σακούλες για να βρουν ότι πιο πολύτιμο γι αυτούς μπορούν.  Τόσους πολλούς δεν είχα ξαναδεί ποτέ.



'Αλλοι πολίτες Έλληνες ή και άτυχοι αλλοδαποί που ήρθαν για καλύτερα και έπεσαν στο στόμα του λύκου, στήνουν μικρό τραπεζάκι σε όποιο σημείο μπορούν και πουλάνε ότι έχουν και και δεν έχουν για λίγα ευρώ.  Μια γιαγιά παρακάτω καθισμένη σε πεζούλι να εκθέσει τα μάλλινα καλτσάκια για τα ξυλιασμένα πόδια των μωρών.  Κιθάρα και τραγούδι λίγο πιο κάτω και ακριβώς μπροστά στο σπίτι μου, φίλος τσιγγάνος με μικρό φορτηγάκι, φούσκωνε μπαλόνια με ήλιο και έδιωχνε τα 3 παιδιά του με ένα μάτσο μπαλόνια το καθένα πλεγμένα στο χέρι,  να πάνε στην πλατεία της περιοχής να τα πουλήσουν...για να ζήσουν.



Στο παγοτατζίδικο του Haagen Daz, δεν προλαβαίνει η σερβιτόρα να μαζέψει τα τραπέζια από τους πελάτες που έφυγαν και άφησαν κάτι που δεν τέλειωσαν ...Η αφημένη βάφλα, φεύγει βίαια ως δια μαγείας από το τραπέζι....Επιδρομή από ανήμπορους ανθρώπους που δεν έχουν ακόμα και να φάνε.



Και να κλείσω με τις λαϊκές αγορές όλων των συνοικιών.  Εκεί, ακόμα πιο πολύ βλέπεις την κατάντια και την φτώχεια του κόσμου. Εκεί βλέπεις πόσο μεγάλη είναι η μερίδα των πασχόντων. Είναι καθημερινά πάρα πολλοί οι άνθρωποι που ψάχνουν τα αφημένα καφάσια, αυτά που τώρα πια μένουν εκεί από την ευσπλαχνία των ίδιων των παραγωγών.
Παίρνουν ότι μπορούν για να ρίξουν μέσα στην κατσαρόλα και να ταΐσουν το βράδυ τα παιδιά και τα εγγόνια τους.



Και μέσα σε όλα αυτά....μπαίνετε κι εσείς.

Με τις φαρδιές κοιλιές σας, και άλλοι με τα καλοσιδερωμένα  μπλε κουστούμια σας.  Να φιγουράρετε σαν τους αδιάκριτους κλέφτες μέσα απ' τις τηλεοράσεις μας, να μας πρήζετε τον έρωτα με τις δηλώσεις σας και τα άψυχα λόγια σας.  Να μας σώζετε κάθε μέρα.....

Δεν θέλουμε άλλο.....

Δεν θέλουμε ούτε να σας βλέπουμε αλλά ούτε και να σας ακούμε κύριοι της κυβέρνησης.  Δεν θέλω να με σώσετε .... δεν  θέλω ούτε να σας ξέρω.

Μόνο την ησυχία μου θέλω και ένα πράγμα ακόμα

Να με αφήσετε να μπορώ να σκεφτώ.  Να μην μου βράζετε άλλο το μυαλό.

Θέλω καθαρό μυαλό.....

ΚΑΘΑΡΟ ΜΥΑΛΟ.....για να σας μαυρίσω και να ξεγνοιάσω μια για πάντα από την παρουσία σας...



Να μην σας ξανακούσω...και να μην σας ξαναδώ.





2 σχόλια:

  1. Μαριλένα,κράτα γερά!
    Αυτό επιδιώκουν όλοι τους, να μας κουράσουν, να παραδώσουμε....
    Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη...
    Είμαστε πιο ανθεκτικοί, κι από τις κατσαρίδες!
    Μας έχουν κατακτήσει, Τούρκοι, Βενετοί, Σλάβοι.......και παραμένουμε, ζωντανοί και ανθεκτικοί....
    Χαρακτηριστικό της αντοχής μας είναι, ότι το ένα τρίτο από εμάς,καταφέρνουμε να επιβιώσουμε, με 500-700 ευρώ....
    Τώρα, οι αντοχές όμως, ξεπέρασαν τα όριά μας....
    Πού είσαστε κρυμμένοι"φοβισμένοι υπήκοοι" της χώρας ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;;;;
    ΜΗ ΦΟΒΑΣΤΕ!!!
    ΞΕΜΥΤΙΣΤΕ!!!
    ΑΣ ΞΕΜΥΤΊΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ...ΜΑΣ ΒΙΑΖΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ.........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπέσσυ, μαζί σου στον αγώνα και στην αντίσταση. Δεν με κούρασε ο αγώνας...με κούρασε η αναλγησία του κράτους, της κυβέρνησης και όλων των πουλημένων συνεργατών τους σε όλα τα επίπεδα. Αυτών όλων που δεν καταλαβαίνουν και δεν ζουν τα αποτελέσματα της πολιτικής τους και τις τραγικές επιπτώσεις στην Ελληνική κοινωνία. Αηδία και που τους βλέπω στις τηλεοράσεις και στα έντυπα. Δεν υπάρχει πια η λέξη τιμή και ήθος στο λεξικό τους. Λυπάμαι τους φτωχούς ανθρώπους και φουντώνω από το αίσθημα της αδικίας... Ντρέπομαι για λογαρισμό των πολιτικών και θυμώνω για τις εξουσίες που τους δώσαμε.Εύχομαι να έρθει η ανατροπή, εύχομαι να προκαλέσουμε την αλλαγή και την ανατροπή. Σίγουρα είναι και στο χέρι μας. Στο χέρι του λαού ν' αντισταθεί και να απαλλαγεί από όλους αυτούς που μόνο κακό προκάλεσαν. Μαζί σου σε όλα όσα είπες και καλώ κι εγώ όλους τους Έλληνες να μην σκύψουν το κεφάλι σε εκβιασμούς και τρομοκρατία. Να σαι καλά κι εσύ φίλη μου Μπέσσυ !!! Με τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή