Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Φταίμε κι εμείς κάπου....

Είναι μέρες τώρα, που βλέπω στην τηλεόραση μια διαφήμιση που με κάνει να σκεφτώ πως στην κατάντια μας...την οικονομική αλλά και αυτήν που μας θέλει να μην έχουμε ιδιαίτερη παραγωγή αγαθών, φταίμε κι εμείς.

Δεν στηρίξαμε όσο θα πρεπε την Ελληνική βιοτεχνία. Δεν στηρίξαμε επαρκώς τους Έλληνες επιχειρηματίες που πολλά χρόνια προσπάθησαν να δημιουργήσουν μια ανάπτυξη στον χώρο τους αλλά και αυτοί με την σειρά τους, επεκτείνοντας την επιχειρηματική τους δράση, να προσφέρουν το τερπνόν μετά του ωφελίμου...σ' εμάς.....
Θέσεις εργασίας δηλαδή με λίγα λόγια....

Βλέπω λοιπόν την διαφήμιση της εταιρείας "boxer".

Boxer Logo

Κατ' αρχάς μια πολύ ωραία μουσική επένδυση σου πιάνει τις ευαίσθητες χορδές που σου έχουν απομείνει....
Μετά, οι εργαζόμενοι, οι Έλληνες βιοπαλαιστές εργαζόμενοι,...κάνουν την εμφάνισή τους στα πλάνα.
Με μεράκι και αγάπη γι' αυτό που κάνουν, κατασκευάζουν βήμα - βήμα τα παπούτσια της "boxer".  Παπούτσια, από Ελληνικά γνήσια δέρματα....

Μέσα σε όλο αυτό το υπέροχο εργασιακό κλίμα, μπαίνει και μια πολύ ευγενική "χαμηλού προφίλ" κυρία, μια μεσήλικας δουλεμένη, μια άξια εργοδότρια που κάνει μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν μέχρι το σήμερα.
Μια γυναίκα της πιάτσας, της δουλειάς. Μια φιγούρα ελληνικού επιχειρηματικού δαιμονίου.
Μας ξεναγεί στην επιχείρησή της και μας προτρέπει να την γνωρίσουμε. Μας παρακινεί με σεβασμό και ευγένεια να δοκιμάσουμε τα Ελληνικής κατασκευής παπούτσια της.... να ξεκουράσουμε τα πονεμένα πόδια μας.

Autumn 2011

Να πω την αλήθεια, την μάρκα αυτή των παπουτσιών, την είχα ακούσει κατά το παρελθόν.  Δεν είχα μπει ποτέ όμως στον κόπο να την αναζητήσω και να την στηρίξω ίσως.  Αντίθετα, τόσα χρόνια τώρα, αγοράζαμε οι περισσότεροι από εμάς παπούτσια εισαγόμενα και τις περισσότερες φορές πληρώναμε και αρκετά παραπάνω προκειμένου να αγοράσουμε και να φιγουράρουμε με Ιταλικά μοντελάκια...

Μια ξενομανία που μας έφτασε μέχρι εδώ.

Autumn 2011

Αν είχαμε μεγαλύτερη δόση Ελληνικού φιλότιμου, θα στηρίζαμε περισσότερο τους Έλληνες επιχειρηματίες βιοτέχνες.
Αυτό, αν το καλοσκεφτείτε το έχουμε κάνει όλοι κατά κόρον.
Αν σκεφτείτε τα ψώνια σας, θα διαπιστώσετε πως ξεκινώντας από τα παιδιά μας, τα περισσότερα είδη ένδυσης και υπόδησης είναι εισαγόμενα.

Spring 2010

Τώρα αυτή την στιγμή που σας γράφω, κοιτάω τον εαυτό μου.  Η γκρι φόρμα μου είναι της εταιρείας GAP (USA), το T-shirt μου επίσης GAP, τα παπούτσια μου NIKE (USA) και οι κάλτσες μου FALKE (Germany)......
Αίσχος δηλαδή.

Ελληνικό προϊόν δεν υπάρχει ούτε για δείγμα επάνω μου.

Πως να επιβιώσει λοιπόν η οικονομία της Πατρίδας μου όταν εγώ η Ελληνίδα δεν προτιμώ τα Ελληνικά προϊόντα;

Αν κάνετε τον ίδιο έλεγχο επάνω σας, με τα καθημερινά ρούχα σας, ακόμα και με τις πυτζάμες σας να είστε τώρα που μιλάμε, θα διαπιστώσετε πόσο λίγο έχουμε όλοι στηρίξει το σπίτι μας.

Τώρα λοιπόν, που ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι, τώρα που πολλοί συνάνθρωποι μας δεν έχουν ούτε τα απαραίτητα για να ζήσουν, ήρθε η ώρα να κουνήσουμε λίγο το κεφάλι μας, μπας και συνέλθουμε και να στηρίξουμε ό,τι το Ελληνικό.

Αν αναπτυχθεί η Ελληνική βιοτεχνία, αν οι Έλληνες ικανότατοι επιχειρηματίες σταθούν στα πόδια τους από εδώ και μετά, βήμα-βήμα, θα ευεργετηθούμε όλοι μας.
Οι άνεργοι που τώρα κοντεύουν το ένα εκατομμύριο, θα βρουν νέες θέσεις εργασίας  σε πολλών ειδών Ελληνικές Επιχειρήσεις.
Η Ελληνική αγορά θα πάρει ανάσα και θα μπορέσει να αναπτυχθεί και να βοηθήσει κατ ' αρχάς εμάς τους ίδιους.
Τα Ελληνικά προϊόντα δικαιούνται βοήθειας από όλους μας.

Είναι και καθήκον μας στο κάτω κάτω....

Πρέπει να στηρίξουμε τους Έλληνες και την Ελλάδα μας.!!!



Ο Ιωάννης Φειδάς (1885-1978), το 1919, ξεκίνησε τη κατασκευή χειροποίητων δερματίνων υποδημάτων στη Καλαμάτα Μεσσηνίας, με τον ερχομό του από τη δωδεκάχρονη παραμονή του στην Αμερική, ως μετανάστης, όπου κι έμαθε τη τέχνη του παπουτσιού. Έβαλε τα πρώτα θεμέλια δημιουργώντας μεγάλη πελατεία και ξεχωριστό όνομα στη τοπική κοινωνία.
   Αργότερα ο γιος του Δημήτρης Φειδάς, έχοντας μεγάλο ταλέντο στις καλές τέχνες και τη ζωγραφική έμαθε το σχέδιο, τη τέχνη και τη κατασκευή, του παπουτσιού και έγινε ακόμα καλύτερος από τον πατέρα του.
    Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, ο Δημήτρης Φειδάς ξεκίνησε πάλι από το μηδέν αφού τα πάντα είχαν καταστραφεί στον ελληνικό χώρο. Έτσι, μαζί με τη γυναίκα του Μαρία Φειδά (το γένος Σωτηρόπουλου), μια πανέξυπνη και δυναμική προσωπικότητα, μετακόμισαν στην Αθήνα (στη περιοχή του Ψυρρή, στέκι όλου του κλάδου της εποχής), όπου κι άνοιξαν τη πρώτη τους μικρή Βιοτεχνία. Εκεί εργάστηκαν σκληρά και δημιουργικά κάνοντας ένα σεβαστό όνομα στο κλάδο της υποδηματοποιίας. 
    Στη συνέχεια η κόρη τους Μίνα, μεγαλωμένη μέσα σ’ αυτές τις σκληρές και δύσκολες συνθήκες απέκτησε γνώσεις, εμπειρίες κι αντοχές, κάνοντάς την ενεργό και πολύτιμο ΄΄ συνεργάτη ΄΄ στην ανοδική πορεία των γονέων της.
    Η Μίνα Φειδά παντρεύτηκε τον Ιωάννη Νταή, έναν άνθρωπο εργατικό, οραματιστή, με σύγχρονες για την εποχή αντιλήψεις, ο οποίος έβαλε όλες του τις δυνάμεις για τη πρόοδο της τότε Βιοτεχνίας. 
    Μετά από πολλά χρόνια σκληρής δουλειάς και στερήσεων, χτίστηκε το πρώτο ιδιόκτητο εργοστάσιο (1961) στη Λαμπρινή (Άνω Πατήσια), κι έτσι η μικρή Βιοτεχνία εξελίχθηκε σε μια μικρή Βιομηχανία, με αρκετούς εργάτες και σύγχρονα για την εποχή μηχανήματα, με αποτέλεσμα την αύξηση της παραγωγής ποιοτικών υποδημάτων και την επέκταση της πελατείας πανελλαδικά.
    Το 1968 η εταιρεία εξελίσσεται σε Ανώνυμη, με τον διακριτικό τίτλο ΄΄Δ.Ι. ΦΕΙΔΑΣ Α.Ε.΄΄ , μορφή που έχει έως σήμερα. 
    Το 1974 χτίζεται το δεύτερο ιδιόκτητο εργοστάσιο στις Αχαρνές, πολύ μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο, ως αποτέλεσμα της συνεχούς ανόδου της ζήτησης των υποδημάτων της εταιρείας. Εκεί, η Δ.Ι. ΦΕΙΔΑΣ Α.Ε γιγάντωσε τη παραγωγή και τη πελατεία της (5.000 ζεύγη/ημέρα- 800 πελάτες), όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε πολλές άλλες χώρες. Άρχισαν μεγάλες εξαγωγές κυρίως στη Γερμανία, Ρωσία και Αγγλία, κάνοντας την εταιρεία τη μεγαλύτερη παραγωγική Βιομηχανία του κλάδου.
    Η Ασημίνα κι ο Ιωάννης Νταής απέκτησαν δύο γιούς. Τον Δημήτρη Νταή και τον Παναγιώτη Νταή.
    Ο πρώτος ακολούθησε από μικρός τον κλάδο των Μαθηματικών και σήμερα είναι αν. καθηγητής Πανεπιστημίου στα θεωρητικά Μαθηματικά. Ο δεύτερος ακολούθησε τον Οικονομικό κλάδο με εξειδίκευση στις αγορές (Marketing). Από μικρός βρισκόταν κοντά κι ύστερα μέσα στη δουλειά των γονέων και των παππούδων του και ουσιαστικά αποτελεί τη τέταρτη γενιά της εταιρεία Δ.Ι. ΦΕΙΔΑΣ Α.Ε.
    Το 2006 η εταιρεία εκμεταλλευόμενη τα Ευρωπαϊκά Επενδυτικά Προγράμματα του Υπουργείου Ανάπτυξης, εντάχθηκε και εγκρίθηκε για περίπου 10.000.000 € επένδυση. Έτσι μπόρεσε να αναπτυχτεί κι να επεκταθεί ακόμη περισσότερο, χτίζοντας το τρίτο ιδιόκτητο εργοστάσιο, στη ΒΙ.ΠΕ. (Βιομηχανική Περιοχή) Αχαρνών και αγοράζοντας τα πιο σύγχρονα μηχανήματα παραγωγής υποδημάτων. Έτσι το 2010, με το πέρας των κτιριακών εργασιών, επέκτεινε την παραγωγή της δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για το άνοιγμα ακόμα περισσότερων αγορών του εξωτερικού, με παραγωγή που μπορεί να φτάσει τα 8.500 ζεύγη την ημέρα.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου