Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΩ.....



Είδα την νέα αυτή ταινία την περασμένη Κυριακή.  Οι εντυπώσεις μου ίδιες όπως πάντα για τον μεγάλο Αλμοδόβαρ. Υπόθεση σκοτεινή, εικόνες πρωτόγνωρες και ιδιαίτερες, σκέψεις και αντιδράσεις αναπάντεχες.
Από τις πολύ καλές ιδιαίτερες ταινίες του είδους αυτού που μόνο ο Αλμοδόβαρ μπορεί να σκηνοθετήσει.

Υπόθεση:
THE SKIN I LIVE IN 2

Με τη γυναίκα του να έχει υποστεί καθολικά εγκαύματα σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, ο Δρ. Ρομπέρ Λεντγκάρντ, διαπρεπής πλαστικός χειρούργος, προσπαθεί να δημιουργήσει ένα νέο δέρμα, για να την σώσει. Εκτός από τα χρόνια και τα χρήματα που ξοδεύει στην έρευνα και τα πειράματά του, ο Ρομπέρ χρειάζεται τρία ακόμα πράγματα: κανέναν ενδοιασμό, έναν συνεργό κι ένα ανθρώπινο πειραματόζωο. Οι ενδοιασμοί δεν υπήρξαν ποτέ πρόβλημα. Η Μαρίλια, η γυναίκα που τον φρόντιζε απ’ τη μέρα που γεννήθηκε, είναι η πιο πιστή συνεργός. Όσο για το ανθρώπινο πειραματόζωο…
THE SKIN I LIVE IN

Συμμετοχή στο 64ο Φεστιβάλ Καννών 2011

Κάθε ταινία του Πέδρο Αλμοδόβαρ είναι και μια ξεχωριστή εμπειρία. Στην νέα του ταινία συνεργάζεται ξανά με τον Αντόνιο Μπαντέρας, είκοσι χρόνια περίπου μετά την ταινία “Δέσε Με”, και εκπλήσσει, έχοντας επιλέξει να παρουσιάσει μια σκοτεινή ιστορία εκδίκησης, βασισμένη στο μυθιστόρημα “Μυγαλή, η Δηλητηριώδης Αράχνη” του Τιερύ Ζονκέ. Συμπρωταγωνιστούν η Έλενα Ανάγια (“Μίλα Της”) και η Μαρίζα Παρέδες (“Η Ζωή Είναι Ωραία”).

THE SKIN I LIVE IN 3

Ο Σκηνοθέτης

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ γεννήθηκε στην Καλζάντα ντε Καλατράβα, στην επαρχία της Σιουδάδ Ρεάλ στην καρδιά της Λα Μάντσα στη δεκαετία του ’50. Όταν ήταν οχτώ μετανάστευσε με την οικογένειά του στην Εξτρεμαδούρα. Εκεί πήγε δημοτικό και γυμνάσιο-λύκειο με τους Σαλεσιανούς και τους Φρανγκισκανούς ιερείς αντίστοιχα. Στα δεκαέξι του άφησε το σπίτι του και μετακόμισε στη Μαδρίτη, χωρίς χρήματα ή δουλειά, αλλά με μια πολύ συγκεκριμένη απόφαση: να σπουδάσει και να φτιάξει ταινίες. Ήταν αδύνατο να μπει στην Επίσημη Σχολή Κινηματογράφου. Ο Φράνκο μόλις την είχε κλείσει. Καθώς δεν μπορούσε να μάθει τη γλώσσα, αποφάσισε να μάθει το περιεχόμενο, δηλαδή τη ζωή, να ζει… Παρά τη δικτατορία που έπνιγε τη χώρα, για έναν έφηβο από την επαρχία η Μαδρίτη σήμαινε πολιτισμό, ανεξαρτησία, ελευθερία. Απασχολήθηκε σε πολλές σποραδικές δουλειές, αλλά δεν μπορούσε να αγοράσει την πρώτη του σούπερ-8 κάμερα μέχρι που έπιασε “σοβαρή” δουλειά στην Εθνική Εταιρεία Τηλεπικοινωνιών της Ισπανίας, όπου και έμεινε για δώδεκα χρόνια δουλεύοντας ως υπάλληλος γραφείου, δώδεκα χρόνια που επίσης αφιέρωσε σε διάφορες δραστηριότητες που πραγματικά του έδωσαν μορφή ως κινηματογραφιστή και άνθρωπο. Τα πρωινά, στην εταιρεία τηλεφωνίας, αποκτούσε σημαντικές γνώσεις για την Ισπανική αστική τάξη της έναρξης της καταναλωτικής περιόδου, το δράμα και τις ατυχίες της, πραγματικό χρυσωρυχείο για έναν μελλοντικό αφηγητή. Τα απογεύματα έγραφε, ζούσε έρωτες, έκανε θέατρο με τον μυθικό ανεξάρτητο θίασο Los Goliardos και έφτιαχνε ταινίες σε super-8 (η μόνη σχολή κινηματρογράφου στην οποία φοίτησε). Συνεργάστηκε με διάφορα underground περιοδικά, έγραψε διηγήματα, μερικά από τα οποία εκδόθηκαν. Ήταν μέλος του παροδικού πανκ-ροκ συγκροτήματος, Aλμοδόβαρ και ΜακΜάναρα, κλπ.

THE SKIN I LIVE IN 1

Ήταν τυχερός γιατί η έξοδος της πρώτης του ταινίας στους εμπορικούς κινηματογράφους συνέπεσε με την γέννηση της Ισπανικής δημοκρατίας. Μετά από ενάμισι χρόνο δύσκολων γυρισμάτων σε 16mm, το 1980 ξεκίνησε το “Η Πέπι, η Λούσι, η Μπομ και τ’ άλλα κορίτσια…”, μία ταινία χωρίς καθόλου προϋπολογισμό που έγινε ομαδικά με το συνεργείο και το καστ, όλοι τους πρωτάρηδες εκτός από την Κάρμεν Μάουρα.

Το 1986 ίδρυσε μαζί με τον αδελφό του Αγκουστίν την εταιρεία παραγωγής Εl Deseo. Το πρώτο τους έργο ήταν “Ο Νόμος του Πόθου”. Από τότε έχουν κάνει την παραγωγή για δέκα ταινίες που έχει γράψει και σκηνοθετήσει ο Πέδρο αλλά και για δουλειές νέων σκηνοθετών.

Η διεθνή καταξίωση ήρθε με το “Γυναίκες στα Πρόθυρα Νευρικής Κρίσης” το 1988. Από τότε, οι ταινίες του έχουν προβληθεί σε όλες τις γωνιές του κόσμου. Με το “Όλα για τη Μητέρα μου” πήρε το πρώτο του Όσκαρ για Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία καθώς και Χρυσή Σφαίρα, Σεζάρ, τρία Ευρωπαϊκά βραβεία, δύο BAFTA, πέντε Goya και ακόμη σαράντα-πέντε βραβεία. Τρία χρόνια αργότερα, είχε ακόμα καλύτερη τύχη με το “Μίλα της” (Όσκαρ καλύτερου σεναρίου, πέντε Ευρωπαϊκά βραβεία κινηματογράφου, δύο BAFTA, το Νάστρο ντε Αρτζέντο, Σεζάρ και πολλά ακόμα βραβεία σε όλον τον κόσμο εκτός από την Ισπανία.) Η ταινία “Γύρνα Πίσω” οδήγησε την Πενέλοπε Κρουζ στα Όσκαρ το 2007, όπου ήταν προτεινόμενη για το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου. Προσεχώς πρόκειται να σκηνοθετήσει την ταινία “Mina”, την συγκλονιστική ιστορία της ζωής της Ιταλίδας τραγουδίστριας Mina.

1974-79 Διάφορες ταινίες διαφορετικού μήκους σε super-8 καθώς και κάποιες σε 16mm (“Salome”)
1980 Η Πέπι, η Λούσι, η Μπομ και τ’ άλλα κορίτσια…
1982 Λαβύρινθος του Πάθους
1983 Αμαρτωλές Καλόγριες
1984-5 Μια Ζωή Ταλαιπωρία
1985 Τrayler para amantes de lo prohibido (βίντεο & για την τηλεόραση)
1986 Ο Νόμος του Πόθου
1987 Γυναίκες στα Πρόθυρα Νευρικής Κρίσης
1989 Δέσε Με
1991 Ψηλά Τακούνια
1992 Αcción Μutante του Άλεξ ντε λα Ιγκλέσια (Παραγωγός)
1993 Κίκα
1995 Το Μυστικό μου Λουλούδι
1995 Τengo Una Casa της Μόνικα Λαγκούνα (Παραγωγός)
1996 Pasajer του Ντάνιελ Καλπαρσορ (Παραγωγός)
1997 Καυτή Σάρκα
1999 Όλα για τη Μητέρα μου
2000 Στη Ράχη του Διαβόλου του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο (Παραγωγός)
2001 Μίλα Της
2002 Η Ζωή Χωρίς Εμένα της Ιζαμπέλ Κοϊξέ (Παραγωγός)
2003 Xαλαρά και Ψύχραιμα! Των Φέλις Σαμπρόσο και Ντούνια Αγιάσο (Παραγωγός)
2003 Κακή Εκπαίδευση
2004 Τhe Holy Girl της Λουκριτία Μαρτέλ (Παραγωγός)
2006 Γύρνα Πίσω
2009 Ραγισμένες Αγκαλιές

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου