Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

24 ΜΈΡΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ.....

Ναι ..... Έφτασε και ο Δεκέμβριος !!!!
Να πω την αλήθεια, γρήγορα.  Ίσως γρηγορότερα από ποτέ.  Έτσι μου φάνηκε. Παρόλα τα βάσανα, τις κακές σκέψεις, τις στενοχώριες και τις πίκρες που γευτήκαμε από το καλοκαίρι..ο καιρός πέρασε νεράκι.
Ίσως πάλι να φταίει το ότι το μυαλό μας ήταν τόσο πολύ απορροφημένο με όλα αυτά που χάσαμε τον χρόνο μαζί με την ψυχική υγεία μας.......

Σε 24 μέρες Χριστούγεννα !!!!

Δεν είναι όπως άλλοτε.  Τουλάχιστον δεν αισθάνεται κανείς όπως άλλοτε.  Τσουρουφλισμένη η γούνα μας....



Η ψυχολογική μας κατάσταση είναι στα μαύρα χάλια της.  Μαζί και το πορτοφόλι μας. Αυτά τα δύο πάνε παρέα.....

Αν εξαιρέσουμε το πολυτιμότερο αγαθό που είναι η υγεία μας, και που χωρίς αυτήν ..όλα τα πλούτη του κόσμου να 'χεις δεν θα 'σαι ποτέ χαρούμενος, όλα σχεδόν τα άλλα εξαρτώνται από το πορτοφόλι μας.

Βέβαια αν το καλοσκεφτούμε και το θέμα της υγείας, έχει κι αυτό να κάνει και με το πορτοφόλι μας.  Όταν είσαι διαρκώς μέσα σε μια θλιβερή οικονομική κατάσταση, όταν καθημερινά σε τρώει ένα σαράκι άγχους για την επιβίωση της οικογένειάς σου, της δουλειάς σου...τότε κάποια στιγμή κάπου στην υγεία σου θα σου βγει το κακό αποτέλεσμα αυτού όλου του στρες.....

Εξαιρούνται όλοι οι αναίσθητοι...... Που ίσως να είναι και οι τυχεροί της εποχής.....

Αλλά ας επανέλθω.

Σε 24 μέρες Χριστούγεννα και προσπαθώ να βρω το κουράγιο να μπω στην διαδικασία και στην απαιτούμενη ατμόσφαιρα των ημερών.
Σκέφτομαι το χριστουγεννιάτικο δέντρο και τον στολισμό του, σκέφτομαι τα φωτάκια στην βεράντα, σκέφτομαι τα "δώρα"......



Είχα πει μέσα μου να στολίσω αυτή την βδομάδα, πριν μπει ο Δεκέμβριος, αλλά δεν τα κατάφερα.
Και τώρα που το ξανασκέφτομαι δεν ήταν θέμα χρόνου...ήταν καθαρά θέμα διάθεσης.

Το δέντρο στο πατάρι αλλά και τα κουτιά με τα στολίδια δεν είναι έτοιμα ψυχολογικά να βγουν από τα κουτιά τους.... Δεν έχουν την απαιτούμενη όρεξη και ενέργεια για να κάνουν την εμφάνισή τους και να μας εντυπωσιάσουν.... "Καλά καθόμαστε εδώ μέσα στα κουτιά μας"....ή έτσι κάπως αισθάνομαι εγώ για τα στολίδια......



Η Ελλάδα μας φέτος δεν έχει διάθεση, δεν έχει κουράγιο για εορτασμούς και πανηγύρια....
Οι πολίτες αυτής της χώρας περνούν δύσκολες ώρες.  Ποιος έχει στο μυαλό του τους εορταστικούς στολισμούς, τα έλατα και τα λαμπιόνια;

Την περασμένη Κυριακή γυρνώντας από σινεμά στο σπίτι, έπεσα πάνω σε φωταγωγημένο μπαλκόνι και αισθάνθηκα εκνευρισμό...μαζί με έκπληξη.  Που το βρήκαν το κουράγιο και την όρεξη, σκέφτηκα.
Τους ήρθε το χαράτσι της ΔΕΗ;  Το πλήρωσαν και τους έμεινε και διάθεση για τα επόμενα;  Γιατί αυτό όλο το μακάβριο πάρτι δεν έχει τελειωμό.....



Από την άλλη, εσύ να στολίζεις και ο άλλος δίπλα να μην έχει να φάει;  Άλλο αυτό....



Θυμήθηκα....

Κάποια χρόνια πίσω, κάπου μέσα στις γιορτές, στην γειτονιά μας είχε "φύγει" μια πολύ νέα γυναίκα, από την απέναντι πολυκατοικία.  Δεν την γνώριζα, παρά μόνο οπτικά.  Μέσα στις γιορτές λοιπόν μάθαμε και  το τραγικό νέο.

Μουδιάσαμε μέσα μας, έφυγε η χαρά.....

Την ίδια ώρα το βραδάκι που...άναβαν συγχρόνως και όλα σχεδόν τα εορταστικά χριστουγεννιάτικα φωτάκια σε όλα τα μπαλκόνια της γειτονιάς...εκεί απέναντι μια οικογένεια θρηνούσε τον χαμό της άτυχης αυτής γυναίκας....


Βγήκα στην βεράντα, όλος ο δρόμος φωταγωγημένος πολύχρωμα, όλα τα μπαλκόνια εκτός από τα φώτα της πολυκατοικίας απέναντι.  Όλα τα διαμερίσματα ήταν σκοτεινά και μόνο μέσα από τις κουρτίνες έβλεπες δειλά και θαμπά κάποια φωτάκια να αναβοσβήνουν πίσω απ τις κουρτίνες.



Δεν υπάρχει σύγκριση θα μου πείτε.  Και συμφωνώ πως δεν μπορεί η κατάσταση αυτή που ζούμε να συγκριθεί με τον χαμό ενός ανθρώπου.  Μέσα μου όμως αισθάνομαι μια βουβή θλίψη. μια παγομάρα...όπως τότε....

Είναι όμως βλέπεις και τα παιδιά.....

Τα παιδιά που πρέπει να χαρούν τις μέρες αυτές που έρχονται.  Όλα για τα παιδιά.  Μόνο για τα παιδιά.
Τα παιδιά όλου του κόσμου που εμείς τους στερήσαμε το μέλλον....



Όταν υπάρχουν παιδιά στο σπίτι, δεν έχεις άλλη επιλογή.  Πρέπει να ανασκουμπωθείς και να βάλεις όλα τα δυσάρεστα πίσω και να φτιάξεις μια κάποια εορταστική ατμόσφαιρα μόνο και μόνο για τα παιδιά !!!




Αχ...τα λέω για να τα ακούω και να παίρνω δύναμη και κουράγιο και να βάλω την σκάλα να σκαρφαλώσω στο πατάρι....

Σήμερα 1η Δεκεμβρίου.....



Καλό μήνα σε όλους....

Μια ψυχή που ναι να βγει...ας βγει.!!!

Ανεβαίνω στο πατάρι.....





2 σχόλια:

  1. ΑΝΕΒΑ, ΜΑΡΙΛΕΝΑ!
    Κατέβασε τα στολίδια, μαζί με όση αισιοδοξία έχει απομείνει....
    Ας δώσουμε, αισιοδοξία και αγάπη στα παιδιά...μήπως και συμβεί αυτό που λένε:"όταν δίνεις αγάπη, αυτή σου επιστρέφεται"......
    Λέω, μήπως....
    Καλό βράδυ, Μαριλένα...εύχομαι όλα να πάνε καλά για όλους....
    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλη μου ΜΠΕΣΣΥ....καλό μήνα και σε σένα !!! Ας έρθουν όλα όσο το δυνατόν καλύτερα... Ναι, θα ανέβω στο πατάρι. Δεν έχω άλλη επιλογή. Πρέπει να στολίσω και να προσπαθήσω να αλλάξω διάθεση. Πρέπει να βάλω πίσω τις στενοχώριες για τα οικονομικά και την γενικότερη κατάσταση και να δώσω γιορτινή ατμόσφαιρα στο παιδί μου και στο σπίτι. Να σαι καλά για την ενθάρρυνση και την προτροπή !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή