Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

marilena: Άσκηση ετοιμότητας;......Ή μήπως φιλοσοφία ζωής;

marilena: Άσκηση ετοιμότητας;......Ή μήπως φιλοσοφία ζωής;: "Αυτά όλα που βλέπουμε και ζούμε από χθες στην Ιαπωνία μας έχουν σφίξει το στομάχι. Οι εικόνες που έφτασαν και διαρκώς γίνονται όλο κα..."

Άσκηση ετοιμότητας;......Ή μήπως φιλοσοφία ζωής;

Αυτά όλα  που βλέπουμε και ζούμε από χθες στην Ιαπωνία μας έχουν σφίξει το στομάχι.

Οι εικόνες που έφτασαν και διαρκώς γίνονται όλο και περισσότερες μας έκαναν αίσθηση.  Όχι μόνο για την σοβαρότητα του γεγονότος και το μέγεθος της καταστροφής, αλλά και για την ιδιοσυγκρασία των πρωταγωνιστών.

Είδαμε όλοι τις αντιδράσεις του κόσμου και την αντιμετώπισή τους από τις πρώτες  στιγμές του σεισμού όπως και την ίδια στιγμή που αυτός ήταν σε εξέλιξη.

Σήμερα το πρωί προστέθηκε και άλλο υλικό από όλα τα διεθνή μέσα που μου μεγάλωσε ακόμα την έκπληξη και την απορία μου.  Πως διαχειρίζεται ο λαός αυτός τον φόβο του καθώς και τις αντιδράσεις του κάτω από τέτοιες extreme συνθήκες;

Είδα τις πωλήτριες στο supermarket να κρατούν τα μπουκάλια και όλα όσα ήταν εύθραυστα στα ράφια για να μην πέσουν και σπάσουν, είδα τον γιατρό στο ιατρείο του που προστάτευε τον ασθενή του να μην χτυπήσει από πιθανή πτώση αντικειμένων ή του ίδιου του ταβανιού, τους εργαζόμενους να κρατούν τις οθόνες των υπολογιστών τους να μην καταστραφούν από βέβαιη πτώση τους καθώς και τα πληρώματα των καραβιών που ήταν στο κατάστρωμα και παρασύρονταν από το τσουνάμι αντιδρώντας ως θεατές παράστασης.

Ακόμα και μετά το φονικό συμβάν υπήρχε μια ηρεμία απρόσμενη και πρωτόγνωρη.

Οι Ιάπωνες συγκεντρώθηκαν ήσυχα στα καταλύματα που είχαν δημιουργηθεί και όλοι είχαν μια απερίγραπτα ήπια συμπεριφορά.  Δεν είδα και δεν άκουσα ούτε φωνές ούτε θρήνους.  Αντίθετα είδα μια συγκλονιστική ηρεμία που τσακίζει κόκαλα.  Ο κόσμος ήταν όπως τους έχει συνηθίσει κανείς στη φυσιολογική τους ζωή, μερικοί φορώντας τις μάσκες τους, αυτές που φορούν καθημερινά πολλοί από αυτούς, σαν να ζουν μια απολύτως φυσιολογική στιγμή της ζωής τους.

Πού το βρίσκουν αυτό το χάρισμα;  ΄Η να πω καλύτερα, πόσο το έχουν καλλιεργήσει μέσα τους και μπορούν να το φέρουν με τόσο υποδειγματικό τρόπο σε πέρας;

Γιατί σίγουρα είναι εκπαιδευμένοι να λειτουργούν από πολύ μικροί κάτω από τέτοιες συνθήκες. Βέβαια είναι διαφορετικό απλά να το γνωρίζεις και άλλο να το βλέπεις,  ειδικά κάτω από τέτοιες συνθήκες χτυπήματος 8,9 ρίχτερ.Έχουν μάθει να ζουν κάτω από τη σκιά των μεγάλων σεισμών και να τους δέχονται σαν ένα απλό φαινόμενο της φύσης που είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους από την γέννησή τους.

Η  θρησκεία τους ίσως τους προετοιμάζει ακόμα περισσότερο καθώς και η όλη στάση τους απέναντι στη ζωή, που τους εξοικειώνει με όλα, και τα δέχονται με ηρεμία και με μια άλλη φιλοσοφία.

Αυτό το χθεσινό φονικό χτύπημα στα δικά μου μάτια, ήταν ένα τραγικό αλλά αναμενόμενο φυσικό φαινόμενο για τους Ιάπωνες που έχουν μάθει πάντα να βρίσκονται σε ετοιμότητα για να το αντιμετωπίζουν.












Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

Ο Θεός να βάλει το χέρι του.......

Τι άλλο μπορεί να πει κανείς.......

Εμείς, και όλη η Ευρώπη στην κοσμάρα μας για τα euro και στην άλλη μεριά του πλανήτη χάνουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους.......
Μέσα σε τρία λεπτά βρέθηκαν εν μέσω μιας βιβλικής καταστροφής......ίσως έχασαν την ζωή τους.

 Οικονομική κρίση στο ένα ημισφαίριο και το απόλυτο χάος στο άλλο.

Χάος προκλήθηκε σήμερα στην Ιαπωνία, στην άλλη άκρη του κόσμου, με τον σεισμό μεγέθους 8,9 ρίχτερ που συγκλόνισε όλους μας.  Οι Ιάπωνες κάτοικοι σε πλήρη ετοιμότητα, όπως πάντα και με την εμπειρία του λαού που έχει πληγεί κατά το παρελθόν πολλές φορές από σεισμούς. Ο σεισμός αυτός ήταν ο μεγαλύτερος των τελευταίων 140 ετών.

Το σημερινό χτύπημα του Εγκέλαδου ήταν ένα "παγκόσμιο φαινόμενο" όπως δήλωσαν και οι δικοί μας ειδικοί.  Αυτό ήταν ένα άγριο φυσικό φαινόμενο που δεν έχει προηγούμενο.  Μια έκρηξη της φύση και μια ενέργεια που δεν είχε αρχή και τέλος.  Ένας φονικός σεισμός που ακολουθήθηκε από τσουνάμι, κύματος δέκα μέτρων που διέλυσε τα πάντα στο πέρασμά του.

Εικόνες που είδαμε από τα media μας έσφιξαν το στομάχι και μας άγγιξαν στην ψυχή για το κακό που βρήκε αυτόν τον λαό.  Νωπή είναι η δική μας μνήμη από τους σεισμούς στην χώρα μας αλλά αυτό εκεί...... αυτό ήταν ένα θεριό ανίκητο, μια ενέργεια καταστροφική, αιμοσταγής. Ο σεισμός της Ιαπωνίας ήταν  32.000 φορές μεγαλύτερος από τον σεισμό της Πάρνηθας, είπαν οι σεισμολόγοι μας.

Όλες οι χώρες του Ειρηνικού ωκεανού σε επιφυλακή για το ενδεχόμενο που το τσουνάμι αυτό φθάσει στις δικές τους ακτές.  Κανείς δεν μπορεί να ησυχάζει μετά από ένα τέτοιο άγριο φαινόμενο.

Οι σεισμολόγοι λένε πως αυτός ο σεισμός επηρεάζει μόνο εκείνο το ημισφαίριο και πως εμείς δεν θα έχουμε σεισμική δραστηριότητα εξ αιτίας αυτού του τόσο μακρινού μας φαινομένου.  Με λίγα λόγια δεν θα προκληθεί ντόμινο μέχρι την δική μας περιοχή εξ' αιτίας αυτού.

Τα θύματα είναι πάρα πολλά, αλλά δεν μπορεί κανείς να αναφερθεί στον ακριβή αριθμό καθώς  το τσουνάμι παρέσυρε πολύ κόσμο και ίσως αυτό ευθύνεται και για τα περισσότερα από αυτά.   Το τσουνάμι μετέφερε κύμα δέκα μέτρων στο εσωτερικό της χώρας σε απόσταση πενήντα χιλιομέτρων.  Οπότε μπορούμε να φανταστούμε τι θα συμβεί όταν τα νερά  πέσουν.  Δυστυχώς εκεί θα διαδραματιστεί μια τραγωδία με τον αριθμό των θυμάτων.

Είδαμε ευτυχώς, τα κτίρια να μην πέφτουν,  τον κόσμο να  τρέχει σαν τρελός στους δρόμους και μικρά μόνο κομμάτια από κάποια κτίρια να πέφτουν. Αν είχαν πέσει και κτίρια ο αριθμός των θυμάτων θα ήταν ακόμα μεγαλύτερος.
Το μεγάλο πρόβλημα ήταν με ένα πυρηνικό εργοστάσιο, και που όλα τα βλέμματα στράφηκαν εκεί, καθώς θα μπορούσε να προκληθεί ανεπανόρθωτη καταστροφή για όλους μας, ένα νέο Τσερνομπίλ.   Ο συναγερμός όσον αφορά το πυρηνικό εργοστάσιο δεν έχει ακόμα ξεπεραστεί καθώς υπάρχει ακόμα έντονη μετασεισμική δραστηριότητα.

Μετά απ' όλα αυτά στέκεται κανείς για λίγο και κάνει το σταυρό του.  Τι άλλο να κάνω; παρά μόνο το σταυρό μου και με τα δυο μου χέρια.

Την ώρα που εμείς είμαστε σε εθνική κατάθλιψη και υποφέρουμε μαζί με άλλους Ευρωπαίους για το χάλι της χώρας μας καθώς και με την σκέψη της χρεοκοπίας, στην άλλη πλευρά της γης σκοτώνονται από τον θυμό της φύσης.

Δεν μπορώ σήμερα να ασχοληθώ πολύ με την συνδιάσκεψη της Ευρώπης καθώς άν έπρεπε να διαλέξω τι από τα δύο θα προτιμούσα να πάθω όσο ζω.......

Να βρεθώ σε μια τέτοια βιβλική καταστροφή, με την πιθανότητα να χάσω την ζωή μου,  συγγενής και αγαπημένα πρόσωπα, ή να βρίσκομαι εδώ που είμαι, στην Ελλάδα, εν μέσω οικονομικής κρίσης και στα πρόθυρα κατάθλιψης..............

Διαλέγω την φτώχεια και την κατάθλιψη εκατό φορές.......










 


Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Αναμνήσεις πολύτιμες.......

Είχα σήμερα μια συνάντηση με μια φίλη, πρόσφατη γνωριμία, ενός έτους περίπου που όμως είναι από αυτές που νιώθεις σαν να ' ναι φιλία μιας ζωής.

Γιατί όπως ίσως έχετε νιώσει και ' σεις, μερικές φορές υπάρχει στον αέρα μια διάχυτη χημεία που κάνει τους ανθρώπους να επικοινωνούν με άπταιστο τρόπο χωρίς να τους συνδέει ο χρόνος ή οι εμπειρίες του παρελθόντος.

Έτσι λοιπόν και ενώ πίναμε το καφεδάκι μας, ήρθε η κουβέντα στις αναμνήσεις τις παλιές των παιδικών μας χρόνων.  Στους ανθρώπους που μεγαλώσαμε μαζί τους, στην οικογένεια αλλά και σε συγγενείς που μας έχουν αφήσει προίκα.

Μην φαντάζεστε την προίκα που ίσως οι περισσότερη εννοούν, αλλά σκεφτείτε την προίκα και την κληρονομιά που παίρνουμε μέσα μας από σχέσεις και από συναισθήματα.

Έτσι λοιπόν θυμήθηκα την αγαπημένη μου γιαγιά Ελένη.

Μια γιαγιά με εκπληκτική προσωπικότητα και γεμάτη χαρά.  Οι ανατροπές της ζωής την άφησαν μόνη και έτσι ήρθε και έμεινε στο πατρικό μου σπίτι, μαζί μας.  Για την ακρίβεια μοιραστήκαμε το υπνοδωμάτιό μου από τα δέκα μου χρόνια έως περίπου τα είκοσι πέντε μου.

Αρκετά χρόνια, που μου έδωσε όπως και σε όλους μας τόσα πολλά.  Αυτή η γιαγιά δεν ήταν μια σούπερ γιαγιά όπως ίσως κάποιες άλλες. Δεν ήταν η κλασσική γιαγιά που φτιάχνει τις πίττες και που σηκώνει τα μανίκια και στρώνεται στη δουλειά κάτω από όλων των ειδών τις συνθήκες.
 Ήταν μια καλομαθημένη, χαϊδεμένη γυναίκα από την Πάτρα, προερχόμενη από μια ευκατάστατη οικογένεια και με έναν σύζυγο που την λάτρευε και της εξασφάλισε μια ανάλογη πολλή άνετη ζωή.

Η γιαγιά Ελένη είχε 12 αδέλφια και κατά την διάρκεια που έμενε μαζί μας, με το πέρασμα των ετών είχε πλέον μείνει μόνη.  Πράγμα που δεν έμαθε ποτέ, καθώς όντας τελείως κουφή η μόνη της επικοινωνία και πληροφόρηση από ένα σημείο και μετά ήταν από εμάς και μόνο.

Έλεγε δηλαδή στην μητέρα μου......
-Πάρε να δεις τι κάνει η αδελφή μου Τσάντα.  Έχω πολλές μέρες να της μιλήσω..
Η αδελφή της η Τσάντα ήταν και η τελευταία της αδελφή εν ζωή τότε.

Εμείς, καθώς δεν είχε νόημα να πικραθεί στην ηλικία αυτή η γιαγιά Ελένη, δεν της είχαμε πει ποτέ πως η θεία η Τσάντα δεν ήταν πια μαζί μας.

Τηλεφωνούσε η μητέρα μου και μετά της έδινε τα χαιρετίσματα της θείας Τσάντας και η γιαγιά ήταν πανευτυχής.  Ψέμματα που όμως την προστάτευαν από το σκληρό πρόσωπο της ζωής που δεν είχε και τόση σημασία να το εισπράξει στην ηλικία που ήταν.

Έτσι λοιπόν κυλούσε η ζωή με την γιαγιά, μια γιαγιά που λόγω κινητικών προβλημάτων μόνο μέσα στο σπίτι μπορούσε να κυκλοφορήσει με την βοήθεια του μπαστουνιού της και στη συνέχεια  με την βοήθεια του ειδικού Π.  Προστατευμένη από κακές ειδήσεις και με την φροντίδα των γονιών μου και  την παρέα των δύο εγγονών της που την αγαπούσαν πολύ.

Αυτά που μοιραζόταν μαζί μας ήταν ιστορίες από τα παλιά, από τότε που και αυτή ήταν παιδί, και από την ζωή της με την τόση μεγάλη της οικογένεια.  Πάντα είχε κάτι να θυμηθεί από την ζωή της και στο τέλος κάθε διήγησής της έλεγε...

- Έτσι σας εύχομαι να περάσετε και εσείς την ζωή σας. Να έχετε μια ευτυχισμένη ζωή γεμάτη όπως ήταν και η δική μου.  Βγείτε να διασκεδάσετε να μην κλείνεστε εδώ για μένα. Εγώ είμαι χορτασμένη με την σέσουλα......

Μόνο καλό λόγο είχε για τους άλλους.  Μόνο ευχές και καλοσύνη.  Μπορούσε να συναναστραφεί τους πάντες και με όλους είχε κάτι να πει. Με μεγάλη ευκολία ξεκαρδιζόταν στα γέλια και μέχρι και το πρόβλημα με την ακοή της το διασκέδαζε.

Μέχρι και όλοι οι φίλοι μου πάντα την χαιρετούσαν με ιδιαίτερη χαρά γιατί πάντα θα άκουγαν κάτι καλό από τα χείλη της, κάτι πρωτοποριακό και ασυνήθιστο για μια γιαγιά.

Προσεγμένη πάντα στην τρίχα η εμφάνισή της.   Ακόμη και όταν δεν μπορούσε πια να βγει από το σπίτι, καλούσε την κομμώτρια να της βάψει το μαλλί σε απόχρωση του μοβ,να της φτιάξει το χτένισμά της και να την περιποιηθεί.

Δεν θα ξεχάσω την εικόνα της καθώς κοιτούσε τον καθρέπτη και προσπαθούσε μέχρι πολύ μεγάλη πια να τραβήξει τη γραμμή στο φρύδι.  Έλεγε....

-Ένα λεπτό να φτιάξω την περισπωμένη μου!!!

Σε όλα κυρία η γιαγιά.

Το βασικότερο όμως όλων, για να επανέλθω, είναι οι αναμνήσεις μαζί της.
Οι παρέα που κάναμε όταν ήμασταν με τον αδελφό μου παιδιά και κάθε Σάββατο βράδυ βλέπαμε την Ελληνική ταινία παρέα με την γιαγιά και αργότερα καθώς περνούσαν τα χρόνια μέχρι και τους αγώνες μπάσκετ μαζί με την γιαγιά τους βλέπαμε.
Σωστή κερκίδα ήμασταν και η γιαγιά πρώτη και καλύτερη!!!! Είχε μάθει όλα τα ονόματα της Εθνικής Ελλάδος στο μπάσκετ, τον Γιαννάκη, τον Φασούλα, τον Γκάλη, μέχρι και τους προπονητές ήξερε.

Μέσα σε όλα η γιαγιά..... από το τι θα μαγειρέψουμε μέχρι τη μόδα και όλα τα νέα καθώς ξεκοκάλιζε τις εφημερίδες για να μην της ξεφύγει τίποτα.  Να έχει άποψη για όλα.
Πολλές φορές μας έλεγε και μικρές ειδήσεις που κανείς δεν είχε τον χρόνο να διαβάσει ή να ασχοληθεί, η γιαγιά ήταν πάντα ενημερωμένη, διαβασμένη!!!
Είχε και ένα μικρό ραδιοφωνάκι που πριν χάσει τελείως την ακοή της, άκουγε όλο το πρωί και της κρατούσε παρέα όσο μαγείρευε.
Τις Κυριακές πρωί πάντα έβλεπε την λειτουργία στην τηλεόραση, άλλοτε καθιστή και άλλοτε όρθια σαν να ήταν ανάμεσα στους υπόλοιπους πιστούς που βρίσκονταν μέσα στο ναό.
Ζούσε την κάθε στιγμή και ενώ τα τελευταία χρόνια δεν έβγαινε από το σπίτι παρά μόνο το καλοκαίρι στην βεράντα, αισθανόταν πως η ζωή της ήταν γεμάτη και έκανε το σταυρό της για όλα όσα είχε.

Τα χρόνια πέρασαν και εγώ είχα πια φύγει από το σπίτι, καθώς έμενα πλέον σε άλλη γειτονιά, σε δικό μου διαμέρισμα.  Επισκεπτόμουν πάντα όμως τους γονείς μου και την γιαγιά που είχε πλέον και την φροντίδα εσωτερικής κοπέλας για να μην είναι ποτέ μόνη.

Έτσι ένα πρωινό, παραμονή του Αγίου Ανδρέα, που είναι και πολιούχος της Πάτρας απ' όπου καταγόταν η γιαγιά μου, είχε έρθει η στιγμή του ραντεβού της γιαγιάς με τα αδέλφια της.

Έφυγε αθόρυβα σαν ένα πουλί που πέταξε, χωρίς να ενοχλήσει κανέναν και αφού πρώτα με είχε χαιρετήσει το προηγούμενο βράδυ όταν την είχα επισκεφθεί.

Παρόλο που είχε τον τελευταίο καιρό  μπερδέψει την πραγματικότητα με το φανταστικό, εκείνο το βράδυ ήταν για πολύ λίγα λεπτά μαζί μου σε απόλυτη διαύγεια όταν μου είπε.....
-Τι ωραία που είναι τα μαλάκια σου μπουμπούκα μου......

Έτσι ήταν το όνομά μου στα χείλη της γιαγιάς.  Το χαϊδευτικό που εκείνη μου είχε δώσει από παιδί.

Η γιαγιά Ελένη μου χάρισε απλόχερα πολλά εφόδια στη ζωή.  Τώρα τα βλέπω πιο καθαρά από τότε που ήμουν πιο μικρή.

Μου έδωσε την παραπανίσια αγάπη μετά από αυτή των γονιών μας,  που όλοι σχεδόν έχουμε, μια ιδιαίτερη ζεστασιά και ένα παραμύθι γεμάτο εικόνες, αρώματα και ευαισθησία που πολύ λίγα παιδιά έχουν την ευκαιρία τώρα πια να γευθούν καθώς ο τρόπος λειτουργίας της σημερινής οικογένειας έχει δυστυχώς αλλάξει.

Πάνω απ' όλα όμως μου έδειξε το πραγματικό νόημα της ζωής που είναι να ζεις με αγάπη και καλοσύνη για τους ανθρώπους και όταν εύχεσαι κάτι για τους άλλους να' ναι πάντα αληθινό και ανιδιοτελές.

Πάντα θα σε θυμάμαι.............

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

Μάσκα από γιαούρτι.......ή γιαούρτωμα;

Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε ανούσιες εκπομπές στην τηλεόραση...

Δυστυχώς αυτό συμβαίνει πολύ συχνά.  Βέβαια θεωρώ πολύ λογικό λόγω της κρίσης να έχουμε και εδώ χαμηλό επίπεδο καθώς όλα επηρεάζονται.  Έτσι και αυτό.

Είναι βέβαια άλλο να βλέπεις κονσέρβες ή επαναλήψεις στην τηλεόραση και άλλο να βλέπεις reality εκπομπές με κυρίες της show biz να κάνουν τις house wifes κατά το "desperate house wifes".  Βέβαια στην δική μας περίπτωση είναι, "desperate viewers"..........

Όχι πως αυτές δεν μπορούν να είναι σύζυγοι και νοικοκυρές!  Κάθε άλλο.... Μας εμπνέουν ιδιαίτερα και σε αυτόν τον ρόλο.  Γιατί;  Μανούλες είναι και αυτές και μπορούν να ΄ναι καλές και στο μαγείρεμα και στο πλύσιμο.

Δεν διαφωνώ καθόλου.  Απλά να πω πως ίσως δεν με ενδιαφέρει καθόλου.  Να πω επίσης πως δεν έχω τέτοιου είδους βίτσιο να της παρακολουθώ από τόσο κοντά που να ξέρω το ακριβές τους πρόγραμμα.

Δηλαδή δεν έχω την περιέργεια της κλειδαρότρυπας για κανέναν άνθρωπο γιατί να έχω γι' αυτές;

Η ζωή τους μπορεί να 'ναι ένα σύγχρονο παραμύθι που μάλλον στην δική μας περίπτωση είναι από άλλο πλανήτη.  Δεν νομίζω πως αφορά κανέναν η δική τους ιστορία.  Ίσως να αφορά άλλα πλάσματα από άλλον πλανήτη αλλά όχι τους εδώ κατοίκους ειδικά αυτή την περίοδο.

Κύριοι του καναλιού, δεν μπορώ να μην δανειστώ αυτή την πολύ πετυχημένη αγγλική έκφραση, "what were you thinking", όταν αποφασίσατε να βγάλετε ένα τέτοιο υπερθέαμα;

Να σας πω την αλήθεια δεν το έχω δει ακόμα, δηλαδή να καθίσω και να το παρακολουθήσω από την αρχή ως το τέλος.  Απλά είδα πως γίνεται ένας ντόρος και είδα κάτι άλλες κυρίες να το σχολιάζουν στα κανάλια και έτσι στάθηκα και είδα αποσπάσματα από το θέαμα αυτό.

Ήταν κάποιες κυρίες, αυτές που συνήθως βλέπω ξεφυλλίζονταν στο κομμωτήριο περιοδικά, που έτρωγαν μαζί και συζητούσαν.   Μιλούσαν στα κινητά, τσακωνόντουσαν....... μετά είδα μια από αυτές να ανακοινώνει στα παιδιά της ότι θα αλλάξουν σχολείο.......αργότερα είδα μια άλλη να σφουγγαρίζει......και το clue κάποια άλλη - που δεν την έβλεπα ολόκληρη - να κάνει botox και να φουσκώνει λίγο τα χειλάκια της..........

Αυτά είδα εν συντομία!!!

Το θέαμα ήταν ιδιαίτερα ανούσιο και δεν βρήκα κάτι να με αφορά. Θα ήταν πιο γήινο, ας πούμε, αν έδιναν συνταγές μαγειρικής ή αν μας έδειχναν γρήγορους και απλούς τρόπους μακιγιάζ ή πώς βγάζουν έναν δύσκολο λεκέ από τα ρούχα τους...... Κάτι πιο εποικοδομητικό τέλος πάντων.

Πιστεύω πως η εποχή αυτή δεν είναι και η καταλληλότερη να προβάλεις τέτοιου είδους κυρίες.  Γιατί νομίζω πως και αυτές οι κυρίες ανήκουν σ' αυτούς που πρέπει να κρατούν χαμηλό προφίλ ετούτο το διάστημα περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Ο κόσμος και οι άλλες γυναίκες, αυτές που ζουν σ' αυτόν τον πλανήτη έχουν φτάσει στα όριά τους και δεν νομίζω πως αντέχουν τα νεύρα τους σε τέτοιου είδους εξωγήινες εικόνες.

Ίσως αυτή την ώρα που το σχολιάζω, οι  κυρίες οι γήινες,  να φτιάχνουν κάποια μάσκα από γιαούρτι για να την προσφέρουν στις άλλες, τις εξωγήινες, με σκοπό να τις αναπλάσουν όλες μαζί, "μια δια παντός"!!!!

-Τρέχω να τις βοηθήσω!!!!!!!

Ο λαός είναι πολύ σοφός.......

Διαβάζοντας τα γνωμικά και τις παροιμίες που σας γράφω παρακάτω αισθάνθηκα ότι με πολύ απλό τρόπο, από αυτές, μπορεί κανείς να σκιαγραφήσει τους πρωταγωνιστές της ζωής μας, τις καταστάσεις που βιώνουμε καθώς και την δική μας κριτική και τα δικά μας συναισθήματα σε σχέση με την όλη μας εικόνα.

Ας πηδάμε κι ας γελάμε για να λεν πως δεν πεινάμε...
Από την Σκύλλα στη Χάρυβδη....
Άλλα τα λεγόμενα κι άλλα τα γενόμενα....
Αμαρτία εξομολογημένη, η μισή συγχωρεμένη.....
Βάλανε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα.....
Βίος αβίωτος....
Βοή λαού, οργή Θεού.....
Βόιδι πήγε, μοσχάρι γύρισε.....
Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει....
Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί....
Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά....
Δυο λαλούν και τρεις χορεύουν....
Δώσε θάρρος στο χωριάτη, να σ' ανέβει στο κρεβάτι....
Είπα και ελάλησα, αμαρτίαν ουκ έχω....
Ενός κακού μύρια έπονται....
Έχεις παράδες; Σου κάνουν τεμενάδες....
Ζαβός, ζαβή παντρεύτηκε, ζαβά παιδιά θα κάνουν....
Ή στραβός είν'  ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε....
Η φτώχεια θέλει καλοπέραση....΄
Ήθελές 'τα κι έπαθές 'τα.....
Θα κλάψουνε μανούλες....
Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα....
Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει....
Κατά φωνή κι ο γάιδαρος...
Κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά....
Κοντά στο νου κι γνώση....
Λίγα είναι τα ψωμιά του...
Μαζί μιλάμε και χώρια καταλαβαίνουμε...
Μάθε τέχνη κι άσ' τηνε κι αν πεινάσεις πιάσ' τηνε....
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα....
Ο θάνατός σου η ζωή μου....
Ο κλέψας του κλέψαντος....
Ο ξυπόλυτος είδε τον κουτσό και παρηγορήθηκε....
Οι πολλοί οι μάγειροι την χαλάν τη σούπα...
Όλα εδώ πληρώνονται....
Όποιος στα είκοσι δεν έχει νου, στα τριάντα ας μην προσμένει....
Όπου φτωχός κι μοίρα του....
Όπως έστρωσες θα κοιμηθείς....
Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον....
Παρ' τον έναν και χτύπα τον άλλον....
Πέρσι εκάηκε το φαΐ και φέτος βγηκ΄ η τσίκνα....
Τα ζώα μου αργά.....
Τα λεφτά πάνε στα λεφτά....
Τα παθήματα μαθήματα.....
Την προδοσία πολλοί αγάπησαν, το προδότη όμως κανείς....
Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό....
Τώρα στα γεράματα μάθε γέρο γράμματα....
Υστερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα....
Φύλαγε τα ρούχα σου να 'χεις τα μισά....
Χτίζει σπίτι η ομόνοια, τα γκρεμίζει η διχόνοια....
Ως εδώ και μη παρέκει.....

Βέβαια, να σας ότι υπήρχαν και πολλά άλλα γνωμικά και παροιμίες που ταίριαζαν με πρόσωπα και καταστάσεις αλλά που το περιεχόμενό τους ήταν αρκετά υβριστικό και έτσι απέφυγα να κάνω τέτοιες αναφορές.

Ο λαός από παλιά είχε τον τρόπο να εκφράζει τα συναισθήματά του μέσα από λόγια που περιγράφουν πολύ σύντομα την πραγματική κατάσταση.
Αν αφήσετε λίγο την φαντασία σας να συνδέσει πρόσωπα και καταστάσεις θα δείτε την απόλυτη ταύτιση.

Όπως ίσως διαπιστώσατε η λίστα ήταν αλφαβητική......

Έτσι για το τέλος είχε μείνει και το καλύτερο......."Ως εδώ και μη παρέκει".

Τυχαίο;   Δεν νομίζω.........

Σκρουτζ Μακ Ντακ, το όνομά σας!!!

Τώρα, πριν από λίγο, σε βραδινή εκπομπή, άκουσα το πιο άρρωστο σενάριο.....

Αυτοί όλοι οι Ελληνάρες που έχουν κάποιες σεβαστές καταθέσεις στην Ελλάδα, αυτοί τώρα εύχονται να γυρίσει η Ελλάδα στην δραχμή.  Εύχονται λέει, να γυρίσουμε πίσω, όχι για κανέναν άλλο λόγο παρά μόνο για να πλουτίσουν ακόμα περισσότερο.

Αυτοί όλοι που σε κάθε ευκαιρία, έχουν σκοπό ζωής να πλουτίζουν χωρίς να τους ενδιαφέρει τι μπορεί να προκληθεί από μια τέτοια κίνηση.  Όλοι λοιπόν αυτοί οι πατριώτες μας αφού έχουν βγάλει ότι έχουν και δεν έχουν σε ρευστό στο εξωτερικό, τώρα παρακαλάνε να γυρίσουμε στη δραχμή για να πλουτίσουν πιο πολύ.

Γιατί βέβαια αν η Ελλάδα γυρίσει πίσω στο παλιό της νόμισμα, την σεμνή αναγεννημένη δραχμούλα, η αξία της σε σχέση με το euro  θα' ναι πολύ χαμηλότερη.  Πραγματικά δεν ξέρω τι ισοτιμία θα έχει, αν συμβεί αυτό.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι το euro θα 'ναι πολύ πιο ισχυρό και έτσι μ' αυτή την "καθώς πρέπει", απόλυτα νόμιμη διαδικασία, θα φέρουν πίσω τα χρήματά τους μετά από ένα ασφαλές διάστημα και θα 'χουν πλουτίσει τρεις φορές παραπάνω, μην πω και περισσότερο.

Δηλαδή σενάριο ....... πίσω και σας έφαγα!!!! Θα επιστρέψουν θριαμβευτικά τα χρήματά τους και θα αποκτήσουν τρεις η τέσσερις φορές πάνω, αγοραστική αξία στην Ελλάδα.

Μην αγχώνεστε κύριοι, την ξέρετε καλά την διαδικασία του "πλουτίζειν".

Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα την βρείτε την άκρη.  Δεν σας φοβάμαι καθόλου.

Απλά σκέφτομαι, εγώ, που δεν ανήκω σ' αυτή την κατηγορία, αν θα έκανα το ίδιο.

Δεν ξέρω,  δεν μπορώ να μπω στη θέση σας και να δω με τα δικά σας μάτια. Απλά νομίζω πως θα σκεφτόμουν αυτές τις ώρες λίγο πιο πατριωτικά.   Ρομαντική;

 Ίσως.....

 Εξάλλου δεν την ξέρω την διαδικασία αυτού του trading.  Πολλοί είναι πάντως αυτοί που διαπρέπουν σ' αυτόν τον τομέα και καθημερινά κάνουν αυτή την δουλειά, αγοράζοντας και πουλώντας για άμεσο κέρδος, δηλαδή τζογάρουν διαρκώς και πολλοί από αυτούς κάνοντας κινήσεις καθημερινά, έχουν την δυνατότητα να επηρεάζουν την όλη οικονομική κατάσταση της χώρας μας. Ειδικά όταν καταφέρνουν και περνούν τέτοιες τάσεις και πληροφορίες στην αγορά

Κύριοι, Σκρουτζ, θυμάστε βέβαια τον Σκρουτζ Μακ Ντακ στα mickey mousse που διαβάζαμε παιδιά.  Αυτόν που κάθε μέρα έκανε βουτιά στα λεφτά του και έκανε μπάνιο μέσα σ' αυτά.  Αυτόν μου θυμίζετε......

Δεν μπορούσε να τα αποχωριστεί και κάθε μέρα τα μέτραγε για να δει μήπως του λείπει ένα cent.

Cartoon γίνατε, με τις κινήσεις σας αυτές,  cartoon για μικρά παιδιά.......



Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

Όλοι μαζί για όλα.........

Έγινε σήμερα σπουδαία συνάντηση των αρχηγών με τον Πρωθυπουργό.  Είδαμε δηλώσεις στα δελτία και ο καθένας έβγαλε τα συμπεράσματά του.

Μακάρι αυτό να ήταν μια Εθνική συμφιλίωση, μια κοινή πολιτική για να αναχαιτίσουμε τους εχθρούς μας.  Χλωμό το βλέπω όμως.  Κάθε φορά μπροστά σε ένα αναπάντεχα τεράστιο πρόβλημα, ο κάθε πολιτικός και η κάθε παράταξη αναπτύσσει και μια δική του φιλοσοφία.  Αυτό άλλωστε τους χωρίζει.

Όταν όμως το θέμα είναι Εθνικό καλό θα ήταν να μπορούν όλοι αυτοί μαζί να συνεννοηθούν και να κατευθύνουν τις ενέργειές τους προς μια κοινή πολιτική.  Δεν μπορεί να είναι εκ διαμέτρου αντίθετες οι στάσεις τους απέναντι σε τέτοια θέματα.  Δεν μπορεί ο καθένας να υποστηρίζει το μακρύ του και το κοντό του. Πρέπει να υπάρχει κοινός σκοπός για να επιτευχθεί ένα αποτέλεσμα.

Και Πρωθυπουργός να σαι καλό θα είναι να κατεβάσεις λίγο τον αμανέ και να ακούσεις και τους άλλους τι έχουν να πουν και να προτείνουν. ΄Ανοιξε τα αυτιά σου λοιπόν για να τους ακούσεις!!!
Όλοι έχουν κάτι να πουν, που πολλές φορές μπορεί να είναι και ποιο σωστό από αυτά των δικών σου συμβούλων που μέχρι τώρα μερικοί, σε πολύ καίριες θέσεις τα ΄χουν κάνει ρόιδο..........

Όχι δεν είπα πως όλοι της Αντιπολίτευσης είναι σοφοί, αλλά και αυτοί γνωρίζουν καλά τα προβλήματα και μπορούν να συνεισφέρουν ίσως και καλύτερα κάποιες φορές από τους δικούς σου φωστήρες.  Και από τους άλλους χώρους υπάρχουν πολλοί σοβαροί πολιτικοί που αξίζει κανείς να τους ακούσει αυτόν τον δύσκολο καιρό.

Πρέπει να σταματήσετε τις βεντέτες και τα καπρίτσια, είναι καιρός, ή μάλλον να πω, δεν μένει άλλος καιρός για χάσιμο.  Είμαστε ένα βήμα πριν τις μεγάλες αποφάσεις και ανακοινώσεις όλων όσων θα μας μαυρίσουν κι' άλλο τη ζωή.

Πολλές φορές θα θελα να μπορούσα να ακούσω τι συζητάτε όταν βρίσκεστε "κεκλεισμένων των θυρών".  Να δω τι λέτε όταν φύγουν οι φωτογράφοι......

Πως αντιμετωπίζει ο ένας τον άλλον και τι είδους συζητήσεις κάνετε και αν αυτή η εικόνα που έχουμε όλοι εμείς ισχύει.  Ένας big brother, αυτός ίσως να μπορούσε να μας λύσει όλες τις απορίες και τα ερωτηματικά μας σε σχέση με την πραγματικότητα. Ένας big brother να μπορεί να βγάζει εκτός παιχνιδιού αυτούς που δεν συνεργάζονται και δεν μπορούν να συμμορφωθούν με την έννοια της κοινής πολιτικής.

Έχω ακούσει πολλές φορές τον κόσμο να λέει πως όλοι σας μπορεί να σκοτώνεστε μπροστά στα κανάλια και στα παράθυρα αλλά όταν είστε μεταξύ σας η εικόνα είναι διαφορετική.  Εκεί είστε όλοι μαζί φίλοι.  Δεν θα με χαλούσε καθόλου να 'ταν έτσι και να μπορούσατε να λύσετε εκεί και όλα αυτά τα δύσκολα που μας έχουν κατακλύσει.

Δεν έχω κανένα πρόβλημα να συμφωνήσω με όποιον και αν είναι, αν ξέρω πως όλοι μαζί βγάλατε μια κοινή γραμμή να ακολουθήσει η χώρα μου αυτές τις δύσκολες ώρες.

Όλοι οι πολίτες θα αισθάνονταν πιο ασφαλής κάτω από τέτοιες προϋποθέσεις.  Όλοι θα ήμασταν στο πλευρό σας. Όχι όμως έτσι τώρα, που δεν μπορείτε να βρείτε κοινά σημεία για κοινή εθνική πολιτική.

Εκεί μας βρίσκετε αντίθετους και αντιδραστικούς είτε ανήκουμε στο ένα κόμμα είτε στο άλλο...
Αισθανόμαστε ανασφαλής με τις μονόπλευρες αποφάσεις.

Όλοι για όλα!!! Όλοι μαζί για όλα τα μείζονα ζητήματα της πατρίδας μας.  Αυτό νομίζω πως πρέπει να' ναι το σύνθημα των ημερών.  Όταν έχεις πόλεμο δεν νομίζω πως κοιτάς τις κομματικές σου επιλογές.

Πρώτα βάζεις τους υπεύθυνους στη φυλακή, αυτούς που πρόδωσαν την πατρίδα, τους προδότες, και μετά προσπαθείς, ανεξάρτητα πολιτικής πεποίθησης, να πολεμήσεις τον εχθρό.

Εδώ είμαστε μπροστά σε έναν σύγχρονο πόλεμο.  Δεν έχουμε περιθώρια  κομματικών αντιπαραθέσεων.  Τέλος αυτά!!!

Αυτές τις δύσκολες, κρίσιμες ώρες πρέπει να' μαστε όλοι ενωμένοι σε μια γροθιά.

Όλοι μαζί για όλα......


 







Σε πολύ κακό MOOD.........

Δεν νομίζω πως αιφνιδιάστηκα και τόσο πολύ με τον υποβιβασμό μας από την Moody's.

Τι να περίμενα........Να μας αναβαθμίσουν;

Όλο το σύστημα είναι εναντίον μας.  Αυτό πρέπει να το χωνέψουμε.  Από 'δω και μετά δεν βλέπω να μπορεί εύκολα να αλλάξει αυτή η κατάσταση.  Ίσως βέβαια να ήταν άκαιρο αυτό που συνέβη. Δηλαδή να μην ήταν σε χρόνο που να δικαιολογείται.  Αλλά αυτοί σίγουρα κάτι κακό έχουν στο μυαλό τους να ανακοινώνουν τον υποβιβασμό μας αυτή την χρονική στιγμή και πριν την συνάντηση της 25 ης Μαρτίου για την αναδιαπραγμάτευση των θεμάτων που μας καίνε με τους Ευρωπαίους φίλους μας.

Όμως σε ποιον να  'χεις εμπιστοσύνη στις μέρες μας;

Εδώ έχει χαθεί η εμπιστοσύνη στους δικούς μας, στην πολιτική ηγεσία του τόπου μας, θα έχουμε εμπιστοσύνη στη Moody's και σε όλους αυτούς που θέλουν να μας φάνε για "πρωινό";

Αστεία πράγματα!!!

Δυστυχώς όμως, όπως και όλα τα άλλα, θα τα φάμε και αυτά και θα ' μαστε απλοί θεατές.

Απλοί θεατές είμαστε.......
.
Θεατές μιας κακόγουστης παράστασης που παίζεται καιρό τώρα σ' αυτόν τον τόπο.  Στην αρχή το έργο ήταν αδιάφορα κοινωνικό, μετά έγινε κωμωδία, αργότερα έγινε μαύρη κωμωδία και τώρα εξελίσσεται σε δράμα.

Έτσι είναι ακριβώς και η ζωή μας σ' αυτή την Πατρίδα.  Πριν από 25 χρόνια, απλά ζούσαμε και κάποιες στιγμές νομίζαμε ότι διασκεδάζαμε κιόλας, σταδιακά χωρίς να το καταλάβουμε και να το αξιολογήσουμε επαρκώς, περάσαμε από την απλή κωμωδία στην μαύρη. Και σχεδόν σ΄ένα εξάμηνο βρεθήκαμε στο δράμα.  Εκεί ο χρόνος σταμάτησε.

Η παράσταση δεν έχει ακόμα τελειώσει, έχει ακόμα μπροστά της πολύ δρόμο.  Οι θεατές όμως είναι σε μια κατάσταση χειρότερη από αυτή της κριτικής της Μoody's.  Οι θεατές, εμείς, ο απλός κόσμος είναι έτοιμος να γιουχάρει και να αντιδράσει πολύ άσχημα πριν τελειώσει το έργο!!!

Θέατρο του παραλόγου έχουμε γίνει!!!

Οι ηθοποιοί της πολιτικής, έπαιξαν άριστα τους ρόλο τους, ήταν πειστικοί, είχαν πολύ καλά αποστηθίσει τα λόγια τους και όλοι οι ρόλοι είχαν μπει καλά στο πετσί τους.  Η υποκριτική τους ικανότητα ήταν αναμφισβήτητα μοναδική.  Σκέτοι επαγγελματίες!!!  Απέδωσαν πιστά το σενάριο, που ήταν αισχρό και οι σκηνοθέτες πραγματικά διαταραγμένοι.....

Η Moody's λοιπόν, απλά βαθμολόγησε αυτό το αισχρό σενάριο και υποβίβασε την χώρα μας καθώς θεώρησε πως σίγουρα δεν μπορεί να έχει κανένα αίσιο τέλος αυτό το κακόγουστο και διεστραμμένο δράμα.

Γιατί να αφήσει και άλλους ανυποψίαστους μελλοντικούς θεατές, ίσως προερχόμενους από το εξωτερικό, να μπουν να παρακολουθήσουν ένα τέτοιο βασανιστικό και άρρωστο έργο και να βγουν και αυτοί στο τέλος ζημιωμένοι;

Έτσι θεώρησε και έτσι έπραξε........καλώς ή κακώς!!!

Εμείς όμως από την μεριά μας, μήπως πρέπει επειγόντως να αναθέσουμε σε άλλον σκηνοθέτη να  ξαναγράψει το σενάριο του έργου και να βρούμε άλλους ταλαντούχους ηθοποιούς, λιγότερο επαγγελματίες και πολύ περισσότερο Πατριώτες;

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

Κοίτα ψηλά στον ουρανό!!!


Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους!!!

Καθαρή Δευτέρα σήμερα και θα σας αναρτήσω μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη και παρουσίαση που αφορά τον παραδοσιακό χαρταετό μας, και που βρήκα σε αναζήτησή μου στο google  από δημοσίευση της Καθημερινής.  Πολλά από αυτά δεν τα γνώριζα και εγώ και τα βρήκα πολύ ενδιαφέροντα γι αυτό και τα μοιράζομαι μαζί σας.

Απλά πριν συνεχίσετε την ανάγνωση σας γράφω μια μόνο πρόταση του προέδρου της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας κου Δ.Σ. Λουκάτου, που μου άρεσε πολύ : "Όποιος δεν έπαιξε ποτέ του με χαρταετό δεν κοίταξε όσο χρειάζεται ψηλά".


Εργάζονται όλο το χρόνο για μία μέρα, επειδή «Καθαρά Δευτέρα, δίχως χαρταετό δε γίνεται». Κι όσο κι εάν ακούγεται περίεργο, στις μέρες που ζούμε, οι παραγγελίες πέφτουν … βροχή, καθώς ελάχιστα εργαστήρια έχουν απομείνει, αφού η συγκεκριμένη κατασκευή είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου χειροποίητη και απαιτεί πολύωρη εργασία, μαστοριά, προσωπική διάθεση και μεράκι.
Μ' αυτά ως εφόδιο, και με την πολύτιμη εμπειρία τους, οι λίγοι πλέον εγχώριοι κατασκευαστές χαρταετών συνεχίζουν την ωραία παράδοση, που απαιτεί το έθιμο της Καθαράς Δευτέρας, σε μικρά εργαστήρια, αλλά και σε πείσμα των καιρών, που θέλουν την αγορά να κατακλύζεται από εισαγόμενους αετούς, σε κάθε λογής σχήματα. Ο παραδοσιακός χαρταετός παραμένει ο εξαγωνικός χάρτινος, αν και τα τελευταία χρόνια υπάρχει ζήτηση και για πλαστικό, που αντέχει στην κακοκαιρία.
Στο παραδοσιακό του εργαστήριο, στις Συκιές, ο Κωστής Καρανικόλας, εδώ και τριάντα χρόνια κατασκευάζει και προμηθεύει την αγορά με χάρτινους και πλαστικούς χαρταετούς, συνεχίζοντας μια κατασκευή κλασική, που ελάχιστα έχει αλλάξει σε σχέση με τα παλαιότερα χρόνια.
«Οι πιο παλιοί θα θυμούνται τον χαρταετό με καλάμια. Έπρεπε να διαιρέσεις το καλάμι με τη φαλτσέτα, χωρίς να το σπάσεις και χωρίς να το κόψεις άνισα στους κόμπους. Τώρα, αυτό έχει αντικατασταθεί με τα πηχάκια. Εγώ χρησιμοποιώ από λεύκα, που έχουν ελαστικότητα και καλή αντοχή και το κατάλληλο βάρος για να είναι λειτουργικός ο χαρταετός», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Καρανικόλας.
 «Κατά μέσο όρο πουλάμε 60.000-65.000 χαρταετούς κι έφτασε και χρονιά που φτιάξαμε και 75.000. Δεν είναι δυνατόν να μην δουλέψεις όλο το χρόνο, ακόμη και το καλοκαίρι, γιατί οι παραγγελίες πρέπει να εξυπηρετηθούν, με καταληκτική ημερομηνία τις πρώτες ημέρες της Αποκριάς», τονίζει.
Η βιοτεχνία του κ. Καρανικόλα λειτουργεί όλο το χρόνο και απασχολεί μόνιμα πέντε άτομα. Σε συνθήκες μεγάλης πίεσης, επιστρατεύεται και εποχικό προσωπικό. Οι παραγγελίες πρέπει να παραδοθούν στην ώρα τους, αφού οι χαρταετοί, μόνο την Καθαρά Δευτέρα έχουν ζήτηση.
«Παίρνουμε τις παραγγελίες από το καλοκαίρι για να ξέρουμε περίπου πού θα κινηθούμε. Είναι αδύνατο να βγει η παραγωγή με παραγγελίες της τελευταίας στιγμής, γιατί χρειάζεται μεγάλο διάστημα προετοιμασίας», λέει ο γιος του κατασκευαστή, Νίκος Καρανικόλας.
Παρά τη νεαρή ηλικία του, ο Νίκος «μεγάλωσε μέσα στην οικογενειακή επιχείρηση», δουλεύοντας σκληρά, ήδη από τα παιδικά του χρόνια και δηλώνει ότι θέλει να συνεχίσει το επάγγελμα του πατέρα του, το οποίο θεωρεί δημιουργικό και ευχάριστο. Ο πατέρας του και το εργαστήρι, τού έχουν διδάξει ότι το στοιχείο που εξασφαλίζει μια καλή επαγγελματική πορεία είναι η συνέπεια.
«Στη δική μας δουλειά, ένα παραπάνω, γιατί εάν δεν παραδόσεις το εμπόρευμα στην ώρα του, δεν έχει καμία αξία μετά. Ο κατασκευαστής πρέπει να παραδώσει το εμπόρευμα ολοκληρωμένο στο χρόνο που απαιτείται, εάν θέλει να έχει μέλλον. Κι αυτό μας κάνει να εργαζόμαστε και πέραν του ωραρίου σε συνθήκες πίεσης, όσο πλησιάζουν οι μέρες», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Νίκος.
Η ζήτηση για χαρταετούς μπορεί να επηρεαστεί από τον κακό καιρό την τελευταία εβδομάδα της Αποκριάς, αλλά σε φυσιολογικές συνθήκες δεν παρατηρείται κάμψη. Σε πείσμα της κρίσης παραμένει φθηνός (περίπου στα δύο με τρία ευρώ) και μπορούν όλοι, μικροί και μεγάλοι, να τον χαίρονται, τη μέρα του εθίμου. Την Καθαρά Δευτέρα.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Καλή Σαρακοστή σε όλους σας!!!

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2011

Εδώ χιονιάς εκεί χιονιάς που' ναι ο χιονιάς;



Αν δεν πέσετε μέσα και σ' αυτή την πρόβλεψη του καιρού θα απογοητευθώ σφόδρα.

Το Σάββατο πάντως ο καιρός μέχρι και το βράδυ αργά, τώρα δηλαδή που σας γράφω, στην Αθήνα ήταν τζάμι.
Το βράδυ βγήκα λίγο στη βεράντα να δω τον ουρανό και ήταν γκριζόμαυρος αλλά δεν είχε ιδιαίτερο κρύο.

ΕΜΥ, σε παρακαλώ πέσε μέσα στις προβλέψεις σου και φέρε τα χιόνια στη πόλη μας ν' ασπρίσει λίγο το μάτι μας και να ξεφύγει το μυαλό... Σε αντάλλαγμα σου δίνω τον αετό που δεν θα πετάξουμε!!!

Όλοι μικροί και μεγάλοι το' χουμε ανάγκη, έστω για κανα δυο μέρες να γίνει κάτι αλλιώτικο.  Να δούμε το τοπίο ν' αλλάζει και εμείς που δεν πήγαμε πουθενά για τριήμερο να αισθανθούμε ότι κάτι κάναμε.

Τα παιδιά μας δεν βλέπουν χιόνι πολύ συχνά κι' έτσι θα ξετρελαθούν αν χάσουν και καμιά μέρα απ' το σχολείο.  Αυτό πάντα τους αρέσει, κι ας είναι απ' τα παιδιά που αγαπούν τα μαθήματα.

Τα κούτσουρα είναι δίπλα στο τζάκι και περιμένουν να χιονίσει για να καούν και να ζεστάνουν την καρδιά μας και την ατμόσφαιρα.  Ένας χειμώνας που μέχρι και τα Χριστούγεννα ήταν ντυμένος με κοντομάνικα  T-shirts, και με τζάκια που δεν έχουν ανάψει σχεδόν καθόλου.

Ακόμα και για' σας που φύγατε για την Καθαρή Δευτέρα, είτε είστε πολλοί είτε λίγοι, -ακόμα δεν έχω καταλάβει αν φύγατε πολλοί- σας εύχομαι να' χετε καλή διασκέδαση και όταν γυρίσετε με το καλό να βρείτε τη γειτονιά σας ντυμένη στα λευκά!!!