Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

marilena: Πρόβλημα σε όλα τα μέτωπα........

marilena: Πρόβλημα σε όλα τα μέτωπα........: "Και πόλεμος στη Μεσόγειο!!! Αυτό άργησε να συμβεί ίσως και από το μεγάλο πρόβλημα στην Ιαπωνία. Η Διεθνής Κοινότητα αποφάσισε να απαγορεύσ..."

Πρόβλημα σε όλα τα μέτωπα........

Και πόλεμος στη Μεσόγειο!!!

Αυτό άργησε να συμβεί ίσως και από το μεγάλο πρόβλημα στην Ιαπωνία.

Η Διεθνής Κοινότητα αποφάσισε να απαγορεύσει τις πτήσεις πάνω από την Λιβύη και η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ θα επέμβει με δυνάμεις για να σταματήσει η σφαγή αθώων πολιτών. Ο πρόεδρος Barack Obama ήταν σαφής για τις προθέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών μαζί με τους Ευρωπαίους εταίρους να εφαρμόσουν το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας.

 Ίσως να δούμε τον δικτάτορα Καντάφι να παραπέμπεται στο Διεθνές Δικαστήριο, για να δικαστεί για όλο το μακελειό εναντίον των αθώων πολιτών της χώρας του, όπως παλαιότερα ο Μιλόσεβιτς.
Μακάρι.........

Μέσα σε όλα αυτά τα γεγονότα  μπαίνουμε και εμείς από την μεριά μας με τις βάσεις της Σούδας και Ακτίου.  Οι βάσεις μας αυτές θα είναι στη διάθεση του ΝΑΤΟ καθώς ειδικά της Σούδας έχει και την πολυτιμότερη θέση της περιοχής. Ήδη στη Σούδα βρίσκονται στρατιώτες Αμερικανοί, Γερμανοί και κάποια πολεμικά πλοία.
Η βάση είναι σε επιφυλακή εδώ και κάποια εικοσιτετράωρα.

Αποκτά λοιπόν η χώρα μας πάλι βαρύτητα λόγω της γεωγραφικής της θέσης. Πάλι στο προσκήνιο θα 'μαστε αλλά όχι για οικονομικούς λόγους αυτή την φορά.  Αυτή την φορά θα εξυπηρετούμε το ΝΑΤΟ με απογειώσεις  μαχητικών και εφοδιασμούς καυσίμων πολεμικών πλοίων.  Εμείς σαν χώρα θα εκτελέσουμε διαταγές των συμμάχων μας του ΝΑΤΟ αλλά δεν θα στείλουμε στρατιωτικές δυνάμεις σε επιχειρήσεις.

Πάλι καλά......

Αυτό μας έλειπε τώρα να 'χουμε και τέτοιου είδους εμπλοκή με την Μέση Ανατολή και να στείλουμε και φαντάρους στον πόλεμο χωρίς να το καταλάβουμε.

Μέσα σε όλα τα κακά της εποχής που ζούμε και ειδικά εμείς οι Έλληνες με την κρίση πάνω από την πατρίδα μας, έχουμε τώρα να αντιμετωπίσουμε και έναν πόλεμο στη γειτονιά μας.  Αυτό ήταν και το τελευταίο που περίμενα να συμβεί μέσα σε όλα που συμβαίνουν. 

Ένας πόλεμος που για 'μας θα φέρει σειρά κλυδωνισμών σε πεδία οικονομικά, στα καύσιμα, στον τουρισμό.  Δεν είναι απλά πράγματα αυτά που θα διαδραματιστούν δίπλα μας.
Αν αυτός ο πόλεμος που ξεκίνησε δεν τελειώσει γρήγορα και δεν λυθούν τα θέματα της Λιβύης άμεσα, η χώρα μας θα περάσει ακόμα πιο μαύρο καλοκαίρι.

Ποιος θα' ρθει στην Ελλάδα το καλοκαίρι;  Η Κρήτη που αποτελεί προορισμό πολλών Ευρωπαίων ακόμα και με πτήσεις charter πολύ συχνά, θα πληγεί ανεπανόρθωτα.
Εκεί που οι ξενοδόχοι στην Ελλάδα περιμένουν μήπως το καλοκαίρι κάνουν κάτι και δεν φουντάρουν όλοι μαζί, αν επεκταθεί χρονικά αυτή η αναταραχή στη γειτονιά μας σίγουρα θα σηκώσουν και αυτοί τα χέρια ψηλά.  Θα παραδοθούν αμαχητί στην κατρακύλα και στην εξόντωση.

Πως όλα είναι τόσο ρευστά και από τη μια μέρα στην άλλη συμβαίνουν όλο γεγονότα που δεν μπορούμε να κοιμηθούμε πια ήσυχοι.

Από τα αντικαταθλιπτικά για την οικονομική κρίση,  το τσουνάμι και τα πυρηνικά της Ιαπωνίας θα αρχίσουμε τα ηρεμιστικά για τον πόλεμο στην Λιβύη.

Γιατί δεν μπορούμε επιτέλους ποτέ να ησυχάσουμε;

Κάποιος μας έχει βάλει στο μάτι και μας πάει από το ένα στο άλλο χωρίς αναπνοή.  Οι Έλληνες πλέον δεν προλαβαίνουν ν' αφομοιώσουν τα γεγονότα και τα δέχονται όλα χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Οι αποφάσεις παίρνονται χωρίς να καταλάβει κανείς το πότε και το πως.  Απλά τα ακούμε και τα διαβάζουμε από τα μέσα ενημέρωσης και τις εφημερίδες όταν είναι πλέον τετελεσμένα.  Χωρίς ειδοποίηση......

Ο χρόνος τρέχει αλύπητα και φέρνει μόνο τελεσίδικες αποφάσεις και ανατροπές σε όλα τα επίπεδα.
Κινούμενη άμμος το τοπίο και αβέβαιο το μέλλον......

Και εμείς πάντα τελευταίοι μαθαίνουμε τις καυτές εξελίξεις που μας αφορούν περισσότερο και από το άμεσα!!!

Κουράστηκα με την τόσο μεγάλη ποικιλία των προβλημάτων.....
Δεν αντέχω άλλο η γυναίκα....

Τι θα γίνει όταν δεν θα υπάρχουν πλέον εφημερίδες και κανάλια αφού κλείνουν και αυτά το ένα μετά το άλλο;

Εκεί δεν θα μαθαίνουμε τίποτα και απλά θα γλιτώσουμε τα αντικαταθλιπτικά και τα ηρεμιστικά...

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

Υποκλίνομαι στους Ιάπωνες / 私は日本人に屈する

Κάθε μέρα που περνάει από τον σεισμό και το καταστροφικό τσουνάμι στην Ιαπωνία αισθάνομαι όλο και μεγαλύτερη έκπληξη γι' αυτόν τον λαό.

Η αντιδράσεις τους και οι εικόνες που φθάνουν σε όλο τον κόσμο είναι συγκλονιστικές και αναδεικνύουν όλο και περισσότερο την φιλοσοφία  και την εκπαίδευση αυτού του λαού.   Έχουν μια τελείως διαφορετική άποψη για όλα όσα συμβαίνουν στην ζωή τους και μια στωικότητα άνευ προηγουμένου.

Είδα σήμερα το βράδυ πολλές νέες εικόνες δυστυχίας που διαδραματίζονται εκεί, μακριά από εμάς αλλά καθώς όλα αποτυπώνονται μέσα στο μυαλό και στην ψυχή μου τα αισθάνομαι όλα πολύ κοντά.

Ξεχώρισα την μαρτυρία μιας γιαπωνέζας που μίλησε και είπε "αφού μου χαρίστηκε η ζωή......θα προσπαθήσω να κάνω ένα νέο ξεκίνημα".

Σκεφτείτε λίγο το "μου χαρίστηκε η ζωή", για να καταλάβετε τι εννοώ όταν λέω πως όλοι οι Ιάπωνες βλέπουν την ζωή μέσα από διαφορετικά μάτια απ' ότι όλοι εμείς.

Σήμερα στους καταυλισμούς την ώρα που περίμεναν στην σειρά για να πάρουν το συσσίτιό τους, με απόλυτη τάξη υπήρχε ένα Ιάπωνας που τους έκανε γυμναστική.  Η γνωστή πρωινή γυμναστική που όλοι ξέρουμε και που σε φυσιολογικές συνθήκες όλοι οι Ιάπωνες κάνουν κάθε μέρα.

Θα μπορούσε να συμβαίνει αυτό σε κάποιο άλλο μέρος του κόσμου μετά από μια τέτοια καταστροφή και μετά από μια τόσο σοβαρή και βίαιη συναισθηματική αλλαγή;

Όλοι οι Ιάπωνες έχουν εκπαιδευθεί τόσο πολύ, μέσα στο πετσί τους που τους δημιουργεί έναν τρομακτικό αυτοέλεγχο.  Μπορούν να διαχειριστούν ακραίες καταστάσεις και να μην εισπράττεις κάποια εξωτερίκευση.  Μια στάση ζωής και μια υπερηφάνεια που κατά το παρελθόν τους οδηγούσε στο γνωστό σε όλους μας "χαρακίρι".

Μια ενέργεια που γινόταν κατά τους αρχαίους χρόνους όταν οι Ιάπωνες αισθάνονταν προσβεβλημένοι και θιγόμενοι, τερμάτιζαν την ζωή τους με αυτόν τον τρόπο προκειμένου να χάσουν την αξιοπρέπειά τους.

Σκεφτείτε λοιπόν πως αυτός ο λαός λειτουργεί εσωτερικά ή να πω καλύτερα στο βάθος της ψυχής και του μυαλού του.

Υποκλίνομαι πραγματικά στους Ιάπωνες για την στωικότητα με την οποία αντιμετωπίζουν την καταστροφή που τους βρήκε.  Αισθάνομαι μεγάλο θαυμασμό για την κουλτούρα τους και την στάση τους απέναντι στη ζωή όταν σκέφτομαι τα λόγια εκείνης της κοπέλας.......  "μου χαρίστηκε η ζωή".

本当に                          πραγματικά
私は日本人に屈する  υποκλίνομαι στους Ιάπωνες
の                                  για την
 禁欲主義                     στωικότητα,
プライド                      υπερηφάνεια
と勇気                          και το θάρρος τους

Bob Sinclar - Love Generation

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

marilena: Το εφιαλτικό νούμερο 6

marilena: Το εφιαλτικό νούμερο 6

marilena: Το εφιαλτικό νούμερο 6

marilena: Το εφιαλτικό νούμερο 6: "Δυστυχώς οι προβλέψεις μου όσον αφορά τον εφιάλτη της Ιαπωνίας συνεχίζεται, καθώς το συγκεκριμένο πυρηνικό εργοστάσιο χαρακτηρίστηκε με βαθμ..."

Το εφιαλτικό νούμερο 6

Δυστυχώς οι προβλέψεις μου όσον αφορά τον εφιάλτη της Ιαπωνίας συνεχίζεται, καθώς το συγκεκριμένο πυρηνικό εργοστάσιο χαρακτηρίστηκε με βαθμό επικινδυνότητας νούμερο 6 με ανώτατο το 7.

Είδαμε την τραγική συνάντηση κοπέλας με τους γονείς της που τους χώριζε γυάλινος τοίχος καθώς έχει εντοπισθεί ραδιενέργεια στην άτυχη γυναίκα και βρίσκεται σε καραντίνα.  Είδαμε επίσης τον έλεγχο που γίνεται με τον ειδικό εξοπλισμό ανίχνευσης ραδιενέργειας σε όλους όσους βρίσκονται στην περιοχή.

Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο κρίσιμη και επικίνδυνη είναι αυτή η στιγμή για όλους μας.

Όταν δημιουργηθεί ένα τόσο σοβαρό θέμα, άσχετα από την γεωγραφική θέση του, μας δημιουργεί και εμάς όπως και σ' όλο τον κόσμο προβληματισμό.Δεν πρέπει απλά να συμπάσχουμε αλλά να κινητοποιηθούμε..

Όπως σας είπα και χθες, δεν μπορεί να κρεμόμαστε στην ευσυνειδησία κάποιων για να ζούμε από τύχη ή να απειλείται η ζωή των παιδιών μας από κάποιους που θέλουν να πλουτίσουν με όποιο τρόπο περνά από το χέρι τους χωρίς να μας διασφαλίζουν απόλυτα, από τυχόν λάθη τους και παραβλέψεις.

Παραβλέψεις και παλιές τεχνολογίες σε τόσο σοβαρά θέματα που μπορεί να σκάσουν ανά πάσα στιγμή δίπλα μας.

Η Ιαπωνία είναι μεν στην άλλη άκρη του κόσμου αλλά και εμείς έχουμε τους γείτονές μας, τους Βούλγαρους, που έχουν την ανάλογη δραστηριότητα πίσω από την πλάτη μας, δίπλα στο μαξιλάρι που κοιμόμαστε. Πυρηνικούς αντιδραστήρες ηλικίας 40 ετών που είναι παλαιότεροι αυτών της Ιαπωνίας και που βρίσκονται στα 80 χιλιόμετρα από τα σύνορά μας........

Έχουν αυτοί τις ανάλογες τεχνολογίες που να μας προστατεύουν από την κακιά στιγμή που μπορεί να προκύψει; Ποιος μας διαβεβαιώνει για την συνέπεια τήρησης κανόνων ασφάλειας καθώς ανήκουν και αυτοί σε αντιδραστήρες δεύτερης γενιάς; Νομίζω κανείς.

Οι Ιάπωνες δεν τα κατάφεραν, οι γείτονές μας μπορούν;
Πολύ αμφιβάλω.......

Ολόκληρος ο κόσμος έχει στρέψει τα μάτια του στην Ιαπωνία και αρχηγοί κρατών σήμερα διέταξαν να γίνει έλεγχος στα δικά τους πυρηνικά εργοστάσια καθώς όλοι είναι ανίσχυροι μπροστά στην τοξική αυτή ενέργεια.

Μήπως πρέπει άμεσα να γίνει κάτι με τα πυρηνικά της Βουλγαρίας που αποτελούν μεγάλο κίνδυνο για την ζωή όλων μας.

Δεν μπορώ και δεν θέλω να φανταστώ τι μπορεί να προκληθεί από ένα ατύχημα στην γειτονική μας χώρα.

Μήπως πρέπει να κινητοποιηθούμε όλοι άμεσα, περισσότερο από την κινητοποίηση που έχουμε για τα οικονομικά μας θέματα, καθώς τα πυρηνικά εργοστάσια δεν είναι απλά μόνο θέματα αλλά ο ίδιος ο θάνατος......




Πυρηνικά, φυσικά και ανθρώπινα.......

Δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ........

Πως είναι δυνατόν σε μια χώρα με τέτοια σεισμικότητα να υπάρχουν τόσα πυρηνικά εργοστάσια, και μάλιστα δεύτερης γενιάς όπως τα αποκάλεσαν.  Πυρηνικά εργοστάσια που είναι παλιά και δεν πληρούν όλους τους κανόνες ασφαλείας.

Παρακολουθώντας το δελτίο ειδήσεων στον Αlter διαπίστωσα πως τελικά και αυτό το τόσο τεχνολογικά ανεπτυγμένο Κράτος όπως η Ιαπωνία έχει πολλά τρωτά σημεία.  Πράγμα που δεν επιτρέπεται για την ασφάλεια των ταλαίπωρων πολιτών της αλλά και γενικότερα όλο τον πλανήτη.

Όλα εκεί, είναι ακόμα σε εξέλιξη, καθώς όπως όλοι παρακολουθήσαμε έγινε και δεύτερη έκρηξη.      Η ίδια η κυβέρνηση της πληγείσας χώρας δεν ξέρω πόσο σωστή ενημέρωση δίνει προς τα έξω.  Το ανησυχητικό είναι ότι ζήτησαν την βοήθεια της διεθνούς πυρηνικής επιτροπής.  Αυτό λέει πολλά...

Σε μια χώρα που έχει τόσο μεγάλο αριθμό πυρηνικών εργοστασίων και που τραντάζεται διαρκώς ολόκληρη, πως δεν έχουν τηρηθεί προδιαγραφές ανάλογες της σεισμικότητάς της.  Αυτό είναι ένα ασυγχώρητο λάθος που μπορεί να προκαλέσει περαιτέρω ανεπανόρθωτο κακό.  Δεν μπορεί να μην υπάρχουν μέτρα τέτοια που να μπορεί να ανταπεξέλθει το εν λόγω εργοστάσιο πυρηνικών σε μια τόσο επείγουσα και κρίσιμη κατάσταση αν δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα.  Δηλαδή με την συμφορά αυτή που τους βρήκε και την απώλεια του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας δεν είχαν τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος, παρά μόνο η ψύξη των αντιδραστήρων  να μπορεί να γίνει με ένα ελλιπές σύστημα από το θαλασσινό νερό.   Πράγμα που δεν είναι επαρκές, όπως έδειξε η μέχρι τώρα πορεία της κατάστασης.

Άρα τι περιμένουν όλοι τώρα; Να σκάσει και ο νούμερο δύο αντιδραστήρας;

Βέβαια οι ίδιοι είπαν ότι ήταν εκρήξεις υδρογόνου και πως δεν ανατινάχτηκε  κανένας από τους δύο αντιδραστήρες. Μακάρι να΄ναι έτσι.  Κανείς δεν θέλει το κακό.  
Ο δημοσιογράφος του Αλτερ μας ενημέρωσε πως πολύ πιθανή είναι η τήξη και στη συνέχεια η έκρηξη του αντιδραστήρα νούμερο δύο. Μια τρέλα δηλαδή......

Έχουν απομακρύνει όλους τους εκεί επιζώντες από το τσουνάμι, που δυστυχώς είναι πολύ λίγοι και όλοι περιμένουν να δούν τι εξέλιξη θα έχει αυτός ο παρατεταμένος εφιάλτης. 

Ενός κακού, μύρια έπονται......

Αν σκεφτούμε εμείς, εδώ την δική μας χώρα και από πόσα πυρηνικά εργοστάσια περιτριγυριζόμαστε δεν ξέρω πόσο ήσυχα πρέπει να κοιμόμαστε τα βράδια.  Από βορρά και ανατολάς οι γείτονες χώρες έχουν πυρηνικά και κατασκευάζουν όλο και περισσότερα.  Και εμείς στην μέση σαν μια κουκκίδα, για να μην μας χαρακτηρίσω αλλιώς.  Ποιος να μας δώσει σημασία και ποιος να μας προφυλάξει.....

Και εμείς εδω΄έχουμε σεισμούς, όχι βέβαια 8,9 (ο Θεός να βάλει το χέρι του) αλλά θυμάστε τις καταστροφές που είχαμε κατά το παρελθόν και θυμηθείτε και τους σεισμούς στην Τουρκία που ήταν βαρβάτοι σεισμοί.

Δηλαδή όπως πάει το πράγμα βασίζεται η ζωή μας στην ευσυνειδησία των γειτόνων μας καθώς και στην τύχη μας. Στην κακή μας τύχη ή στην καλή μας......

Στην Ιαπωνία έγινε ένα τραγικό φυσικό φαινόμενο που θέρισε χιλιάδες κατοίκους αλλά με την παρούσα φάση το φυσικό φαινόμενο έγινε ανθρώπινο.  Δηλαδή από εδώ και μετά ότι άλλο κακό συμβεί θα ναι από χέρι ανθρώπινο.

Δεν νομίζω πως μπορεί κανείς από εμάς, να εφησυχάζει όταν οι γείτονές μας έχουν ανάλογη εκτεταμένη δραστηριότητα που μας βάζει σε σκέψεις και σε προβληματισμούς για το τι μας επιφυλάσσει το μέλλον με τέτοιους κίνδυνους και φυσικά φαινόμενα που μπορεί να προκύψουν.

Δεν μπορεί όλα να είναι αφημένα στην τύχη....

Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2011

Ιστορικοί λόγοι με ουσία και ανάστημα........



  
Για την αρχή της εβδομάδας και για ό,τι μας περιμένει με τους Ευρωπαίους φίλους και γείτονές μας, ας εμψυχώσουμε λίγο τον εαυτό μας και ας ψηλώσουμε λίγο τα ανάστημά μας.
Ας συνειδητοποιήσουμε ποιοι ήμαστε και από που ξεκινούν όλοι οι άλλοι........

Διαβάστε πιο κάτω τους ιστορικούς αυτούς λόγους του Ξενοφώντα Ζολώτα. Οι πιο παλιοί θυμηθείτε οι δε νεώτεροι μάθετε.........

Ξενοφών Ζολώτας· οι ιστορικοί του λόγοι

»»» Ο πρώην πρωθυπουργός και καθηγητής κ. Ξενοφών Ζολώτας είχε εκφωνήσει δύο λόγους στην Ουάσιγκτον (στις 26 Σεπτεμβρίου 1957 και στις 2 Οκτωβρίου 1959), οι οποίοι έμειναν μνημειώδεις. Αιτία ως προς αυτό δεν ήταν μόνο το περιεχόμενό τους αλλά και η γλώσσα τους. Υποτίθεται ότι η γλώσσα των λόγων ήταν η αγγλική. Κατ' ουσίαν όμως, με την αφαίρεση λίγων συνδέσμων, άρθρων και προθέσεων η γλώσσα είναι η Ελληνική. Το ακροατήριό του αποτελούσαν οι σύνεδροι της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και δεν αντιμετώπισαν τότε κανένα πρόβλημα στην κατανόηση τού προφορικού κειμένου που ανέγνωσε ο Έλληνας καθηγητής. Εκείνο τον καιρό, κατείχε την θέση τού διευθυντή Τραπέζης Ελλάδος και διαχειριστή του ελληνικού Δημοσίου Χρέους. Ακολουθεί ο λόγος της 26/9/1957:


"I always wished to address this Assembly in Greek, but realized that it would have been indeed"Greek" to all present in this room. I found out, however, that I could make my address in Greek which would still be English to everybody. With your permission, Mr. Chairman, l shall do it now, using with the exception of articles and prepositions, only Greek words.

"Kyrie, I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Ecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms, methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas. With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and synthesized. Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is characteristic of our epoch. But, to my thesis, we have the dynamism to program therapeutic practices as a prophylaxis from chaos and catastrophe. In parallel, a Panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic. I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my euharistia to you, Kyrie to the eugenic arid generous American Ethnos and to the organizes and protagonists of his Amphictyony and the gastronomic symposia".

Δύο χρόνια αργότερα, το 1959, ο Ξ. Ζολώτας έδωσε μία άλλη ελληνοαγγλική ομιλία, ζητώντας να τον ακούσουν με προσοχή, ακόμα κι αν υπήρχε ο κίνδυνος να κουράσει τους ακροατές του. Ιδού ο λόγος και η ελληνική του "μεταγραφή": 

Kyrie, it is Zeus' anathema on our epoch (for the dynamism of our economies) and the heresy of our economic method and policies that we should agonize the Skylla of nomismatic plethora and the Charybdis of economic anaemia. It is not my idiosyncracy to be ironic or sarcastic but my diagnosis would be that politicians are rather cryptoplethorists. Although they emphatically stigmatize nomismatic plethora, they energize it through their tactics and practices. Our policies should be based more on economic and less on political criteria. Our gnomon has to be a metron between economic,strategic and philanthropic scopes.  Political magic has always been anti-economic. In an epoch characterized by monopolies, oligopolies, monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological, but this should not be metamorphosed into plethorophobia, which is endemic among academic economists. Nomismatic symmetry should not antagonize economic acme. A greater harmonization between the practices of the economic and nomismatic archons is basic. Parallel to this,wehave to synchronize and harmonize more and more our economic and nomismatic policies panethnically. These scopes are more practicable now, when the prognostics of the political and economic barometer are halcyonic. The history of our didimus organization on this sphere has been didactic and their gnostic practices will always be a tonic to the polyonymous and idiomorphous ethnical economies. The genesis of the programmed organization will dynamize these policies. Therefore, i sympathize, although not without criticism one or two themes with the apostles and the hierarchy of our organs in their zeal to program orthodox economic and nomismatic policies, although I have some logomachy with them.I apologize for having tyranized you with my Hellenic phraseology. In my epilogue, i emphasize my eulogy to the philoxenous aytochtons of this cosmopolitan metropolis and my encomium to you, Kyrie stenographers.

[Κύριοι, είναι "Διός ανάθεμα" στην εποχή μας και αίρεση της οικονομικής μας μεθόδου και της οικονομικής μας πολιτικής το ότι θα φέρναμε σε αγωνία την Σκύλλα του νομισματικού πληθωρισμού και τη Χάρυβδη της οικονομικής μας αναιμίας. Δεν είναι στην ιδιοσυγκρασία μου να είμαι ειρωνικός ή σαρκαστικός αλλά η διάγνωσή μου θα ήταν ότι οι πολιτικοί είναι μάλλον κρυπτοπληθωριστές. Αν και με έμφαση στιγματίζουν τον νομισματικό πληθωρισμό, τον ενεργοποιούν μέσω της τακτικής τους και των πρακτικών τους. Η πολιτική μας θα έπρεπε να βασίζεται περισσότερο σε οικονομικά και λιγότερο σε πολιτικά κριτήρια. Γνώμων μας πρέπει να είναι ένα μέτρο μεταξύ οικονομικής, στρατηγικής και φιλανθρωπικής σκοπιάς. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από μονοπώλια, ολιγοπώλια, μονοπωλιακό ανταγωνισμό και πολύμορφες ανελαστικότητες, οι πολιτικές μας πρέπει να είναι πιο ορθολογιστικές, αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να μεταμορφώνεται σε πληθωροφοβία, η οποία είναι ενδημική στους ακαδημαϊκούς οικονομολόγους. Η νομισματική συμμετρία δεν θα έπρεπε να ανταγωνίζεται την οικονομική ακμή. Μια μεγαλύτερη εναρμόνιση μεταξύ των πρακτικών των οικονομικών και νομισματικών αρχόντων είναι βασική. Παράλληλα με αυτό, πρέπει να εκσυγχρονίσουμε και να εναρμονίσουμε όλο και περισσότερο τις οικονομικές και νομισματικές μας πρακτικές πανεθνικώς. Αυτές οι θεωρήσεις είναι πιο εφαρμόσιμες τώρα, που τα προγνωστικά του πολιτικού και οικονομικού βαρομέτρου είναι χάλκινα. Η ιστορία της δίδυμης οργάνωσης σε αυτήν την σφαίρα είναι διδακτική και οι γνωστικές τους εφαρμογές θα είναι πάντα ένα τονωτικό στις πολυώνυμες και ιδιόμορφες εθνικές οικονομίες. Η γένεση μιας προγραμματισμένης οργάνωσης θα ενισχύσει αυτές τις πολιτικές. Γι' αυτόν το λόγο αντιμετωπίζω με συμπάθεια, αλλά όχι χωρίς κριτική διάθεση, ένα ή δύο θέματα με τους αποστόλους της ιεραρχίας των οργάνων μας στον ζήλο τους να προγραμματίσουν ορθόδοξες οικονομικές και νομισματικές πολιτικές. Απολογούμαι που σας τυράννησα με την ελληνική μου φρασεολογία. Στον επίλογό μου δίνω έμφαση στην ευλογία μου, προς τους φιλόξενους αυτόχθονες αυτής της κοσμοπολίτικης μητρόπολης καθώς και το εγκώμιό μου προς εσάς, κύριοι στενογράφοι.]




Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

marilena: marilena: Άσκηση ετοιμότητας;......Ή μήπως φιλοσοφία ζωής;

marilena: marilena: Άσκηση ετοιμότητας;......Ή μήπως φιλοσοφία ζωής;

marilena: IRON MAN .....ΖΑΜΠΙΔΗΣ

marilena: IRON MAN .....ΖΑΜΠΙΔΗΣ: "Γεννημένος στην Αθήνα στις 15 Ιουλίου 1080, ξεκίνησε από τα 6 του χρόνια τον αθλητισμό με κλασσική γυμναστική και συνέχισε με Καράτε Sh..."

IRON MAN .....ΖΑΜΠΙΔΗΣ

Γεννημένος στην Αθήνα στις 15 Ιουλίου 1080, ξεκίνησε από τα 6 του χρόνια τον αθλητισμό με κλασσική γυμναστική και συνέχισε με Καράτε Shotokan στο οποίο πήρε καφέ ζώνη. Ασχολήθηκε επίσης και με το Μάι Τάι. Παράλληλα άρχισε kickboxing και κατέκτησε το πρωτάθλημα kickboxing Ελλάδος στην κατηγορία junior. Μετά από αυτό αφιερώθηκε επαγγελματικά στο kickboxing.(wikipedia)


Είπα σήμερα το βράδυ να καθίσω να παρακολουθήσω αυτόν τον αγώνα και να υποστηρίξω τον Έλληνα αθλητή του kickboxing.  Έχω την ανάγκη με κάποιο τρόπο να ξεφύγω από όλα, αλλά και την ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη για κάποια διάκριση της χώρας μου κάπου.  Πάει καιρός από την τελευταία φορά που διακριθήκαμε σε κάτι. 
Η μόνη διεθνής διάκριση που έχουμε τον τελευταίο καιρό είναι στον τομέα της οικονομίας και που μας έχει όλους διασύρει.


Έτσι λοιπόν σήμερα ήταν η απόλυτη ευκαιρία λόγω του αγώνα αυτού να αισθανθώ κάτι διαφορετικό, λίγη υπερηφάνεια που έχω ξεχάσει πως είναι. Να γίνει τέλος πάντων και κάποιο άλλο σχόλιο για 'μας που να μην μας θάβει. 


Κάθισα λοιπόν και περίμενα τον αγώνα του Ζαμπίδη με τον Τούρκο αντίπαλό του, με μια αντι-Τουρκική διάθεση στο φουλ και με καρδιά ντυμένη στα γαλανόλευκα.  Επιτέλους ήρθε η ώρα.       Η αρχή πριν τον αγώνα ήταν μια κιτσ κατάσταση με τις μοντέλες να παρελαύνουν με τις ζώνες τίτλων του αθλητή μας, που όμως είναι μέρος αυτών των αγώνων και του "Ring" (βλέπε Rocky Balboa).

Έχω δει ανάλογα στο εξωτερικό και ειδικά σε κάτι show αμερικάνικα που παλεύουν κάτι γίγαντες με μακριά μαλλιά που συγχρόνως ουρλιάζουν και προσποιούνται το ξύλο.  


Το σημερινό βέβαια δεν έχει καμιά σχέση με ηθοποιία αλλά είναι μια καθαρά αθλητική συνάντηση που απλά περιβάλλεται από την κιτς ατμόσφαιρα του "Ring".
  
Τέλος πάντων ήμουν καθ' όλα έτοιμη να ρίξω ξύλο, μπουνιές και κλωτσιές μαζί με τον αθλητή μας..... με σκοπό να δείρω όχι μόνο τον Τούρκο αθλητή που κοκορεύτηκε στις δηλώσεις του πριν, αλλά να δείρω και πολλούς άλλους μαζί, Ευρωπαίους αλλά και ντόπιους, δικούς μας. Να βγάλω τα αποθυμένα μου.  Να ελαφρύνω το βάρος μου......


Άρχισε ο πρώτος γύρος και ανυπομονούσα να δω τον Ζαμπίδη να κάνει knock out στον Τούρκο αθλητή και να τον δω φαρδύ πλατύ στο τερέν.  Δεν ήταν τόσο εύκολο όσο νόμιζα, καθώς πριν σε video είχα χορτάσει τα knock out από προγενέστερους τίτλους και αγώνες του αθλητή μας, περίμενα πως τόσο γρήγορα θα γινόταν πάλι.


Στην αρχή της αναμέτρησης αισθανόμουν ικανοποίηση με κάθε μπουνιά ή κλωτσιά που έριχνε ο Ζαμπίδης και έβλεπα στο replay, στην αργή κίνηση, το κεφάλι του Τούρκου αθλητή να πηγαίνει και να έρχεται......
Όσο προχωρούσε το πράγμα, σιγά σιγά άρχισα να αισθάνομαι διαφορετικά.  


Άρχισα να λυπάμαι.  Κάθε φορά που έβλεπα τις μπουνιές του Ζαμπίδη προς τον Τούρκο αθλητή και το ξύλο που έτρωγε, άρχισα να παρακαλώ να τελειώσει γρήγορα, να μην βλέπω άλλο τον Τούρκο αθλητή να υποφέρει παρ όλες τις δηλώσεις του και την πολιτική της χώρας του.


Τί συμβαίνει;  Μου χάλασε η διάθεση.  Ευτυχώς οι γύροι ήταν μόνο πέντε, πράγμα που δεν γνώριζα και με ανακούφιση σταμάτησε αυτό το τόσο αγχωτικό για μένα θέαμα.


Νίκησε ο δικός μας Ζαμπίδης στα σημεία.  Ο Τούρκος, παρόλο που ξεκίνησα στην αρχή να του ρίχνω και 'γω μπουνιές και κλωτσιές μαζί με τον Μιχάλη, στο τέλος είχε κερδίσει την συμπάθειά μου χωρίς λόγο, ίσως απλά σκεπτόμενη ότι είναι και αυτός ένας αθλητής. Τι μου φταίει να του ρίχνω και 'γω ξύλο από το σπίτι;


Δεν μου βγήκε τελικά η αντι-Τουρκική μου διάθεση αλλά ούτε και η όρεξή μου για λίγο χουλιγκανισμό.  Ίσως δεν το΄χω.  


Νομίζω τελικά πως εμείς οι Έλληνες που πολλές φορές μας φέρνουν οι καταστάσεις να αισθανθούμε ανάγκη για εκτόνωση και ίσως κάποια δόση εκδίκησης, στην πορεία να βγαίνει ο πραγματικός μας εαυτός που είναι τελείως διαφορετικός και ένστικτα τέτοιου είδους δεν μας αντιπροσωπεύουν.


Συγχαρητήρια Μιχάλη για την Νίκη σου!!!