Σάββατο, 2 Απριλίου 2011

marilena: Τύχη βουνό......να 'σαι από χωριό!!!

marilena: Τύχη βουνό......να 'σαι από χωριό!!!: "Βλέπω συνεχώς τις τελευταίες μέρες διαφημίσεις για διακοπές. Πασχαλινές διακοπές στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Μου έστειλαν τι..."

Τύχη βουνό......να 'σαι από χωριό!!!



Βλέπω συνεχώς τις τελευταίες μέρες διαφημίσεις για διακοπές.  Πασχαλινές διακοπές στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό.

Μου έστειλαν τις εκδρομές τους δύο ταξιδιωτικά γραφεία που έχω χρησιμοποιήσει κατά το παρελθόν για διακοπές στο εξωτερικό.  Κατ' αρχάς να πω πως και στα δύο πρακτορεία μάλλον δεν έχουν καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα.  Οι κατάλογοί τους ήταν ολόκληρες εγκυκλοπαίδειες, με αναλυτικές πληροφορίες τυπωμένες και χαρτί super duper illustration, το καλύτερο που υπάρχει, κάτι σαν φωτογραφικό λεύκωμα.

Είναι σοβαροί οι άνθρωποι εν μέσω τέτοιας κρίσης να σπαταλούν τόσα χρήματα για την έκδοση τέτοιων διαφημιστικών εντύπων..Μου έκανε τρομερή αίσθηση αυτή η εικόνα.  Αναρωτιέμαι... δεν τους έχει ακουμπήσει η κρίση να κάνουν κάποια οικονομικότερη διαφήμιση;  Ήταν ειδική Πασχαλινή έκδοση,  που σημαίνει ότι την τύπωσαν εξ' αρχής.

Έκανα μια περιήγηση μέσα στις εκδρομές εσωτερικού και εξωτερικού.  Σίγουρα ωραίες εκδρομές σε όλα τα μέρη του κόσμου.  Οι τιμές εσωτερικού ήταν όπως συνήθως αρκετά ακριβές και πλησίαζαν τις αντίστοιχες του εξωτερικού όπως πάντα.

Δεν ξέρω πολλούς, που θα μπορούσαν το Πάσχα, να ακολουθήσουν τέτοιου είδους εκδρομές και ταξίδια.  Το Πάσχα που φέτος είναι και αργά, είναι κοντά στις διακοπές του καλοκαιριού.  Ποιος θα δώσει ένα κάρο λεφτά φέτος για να πάει Πασχαλινές διακοπές στο εξωτερικό ή σε κάποιο θέρετρο διακοπών στην Ελλάδα για να απολαύσει και το spa του;  Δεν ξέρω πολλούς ή τουλάχιστον στον κύκλο μου.

Φέτος, ακόμα πιο πολύ, όσοι έχουν την ελάχιστη δυνατότητα να φύγουν από την Αθήνα για τις γιορτές,  θα κινηθούν προς τα χωριά τους ή στα εξοχικά τους στην καλύτερή τους.  Όλος ο κόσμος ψάχνει να βρει την οικονομικότερη λύση για την οικογένειά του, για να περάσει τις 'Αγιες μέρες που έρχονται.

Οι περισσότεροι θα προτιμήσουν τη μεταφορά με αυτοκίνητο ή τραίνο ή και λεωφορείο ΚΤΕΛ και πολλοί είναι αυτοί που θα αποφύγουν το καράβι καθώς και εκεί ο λογαριασμός είναι τσουχτερός.

Οι τυχεροί της παρέας είναι όσοι είναι από χωριό, ή αυτοί που έχουν εξοχική κατοικία κοντά στην Αθήνα.  Οι πιο οικονομικές και καλές διακοπές που μπορείς να απολαύσεις το Πάσχα είναι εκεί.  Κοντά στη φύση, στην εξοχή, με τους συγγενείς και τους φίλους.  Εκεί θα αισθανθείς πολύ καλύτερα την Μεγάλη Εβδομάδα, τα Πάθη και την Άγια Ανάσταση.  Την Κυριακή του Πάσχα στην επαρχία θα εξασφαλίσεις και τα καλύτερα αρνάκια στη σούβλα.

Πιστεύω πως όλοι κάπως έτσι θα κινηθούν φέτος, "σεμνά και ταπεινά", μια και δεν υπάρχει και άλλη επιλογή.

Εμένα προσωπικά δεν με χαλάει καθόλου και μπορώ να σας πω πως ανυπομονώ να πάω την Μεγάλη Εβδομάδα στο εξοχικό μου, ν' αγναντεύω την θάλασσα και να μυρίζω τον αέρα της.
Και πέρυσι εκεί πέρασα τις μέρες αυτές και τις θυμάμαι με νοσταλγία.  Εκεί, στην Παραλία Αυλίδας, που είναι το εξοχικό μας, είδα και τον ωραιότερο Επιτάφιο που έχω δει ποτέ.  Αυτό ήταν ένα έργο τέχνης που απεικόνιζε την Αρχιερατική Μίτρα, στολισμένη με λευκά λουλούδια και πέρλες.  Ήταν μια εικόνα που ποτέ μου δεν θα ξεχάσω. Πραγματικά καλλιτέχνης ο εμπνευστής και δημιουργός του.

Εκεί λοιπόν όλες οι μέρες πέρασαν ευλαβικά, ήσυχα με θρησκευτική κατάνυξη και η Άγια Ανάσταση ήρθε ομαλά σε μία συνέχεια και με μια δική μας προετοιμασία..Η δε Κυριακή του Πάσχα, με τους καλύτερους λαμπριάτικους μεζέδες και με καταπληκτικό κέφι.  Αξέχαστες Πασχαλιάτικες εικόνες για πολλά illustration super duper albums.

Θα πρέπει λίγο να το φιλοσοφούμε από εδώ και στο εξής και να προσπαθήσουμε όλοι να αλλάξουμε συμπεριφορές και να αισθανόμαστε και ευχαριστημένοι όσοι έχουμε την τύχη ή να είμαστε από χωριά ή να έχουμε εξοχικές κατοικίες για να ξεκουραστούμε και να απολαύσουμε τις διακοπές του Πάσχα μακριά από την πονεμένη Αθήνα και μακριά από τις έννοιες μας.

Τι να πουν όλοι οι υπόλοιποι, μέσα στην κρίση αυτή που μας πνίγει, που δεν έχουν ένα λιμάνι σαν το δικό μας να ξεκουραστούν αλλά και έναν οικείο προορισμό, μια μικρή Πατρίδα στο χωριό, για να περάσουν αυτές τις Άγιες μέρες που έρχονται με την οικογένειά τους και τα αγαπημένα τους πρόσωπα....



Παραλία Αυλίδας.....

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2011

marilena: Νονοί και νονές....όχι της νύχτας αλλά της ζωής!

marilena: Νονοί και νονές....όχι της νύχτας αλλά της ζωής!: "Μιας και όταν ακούμε την λέξη Νονός το μυαλό μας, μετά τα τελευταία γεγονότα, πηγαίνει στη νύχτα και στη σκούπα της αστυνομίας, διευκρινίζω ..."

Νονοί και νονές....όχι της νύχτας αλλά της ζωής!

Μιας και όταν ακούμε την λέξη Νονός το μυαλό μας, μετά τα τελευταία γεγονότα, πηγαίνει στη νύχτα και στη σκούπα της αστυνομίας, διευκρινίζω πως αναφέρομαι στους άλλους.  Τους νονούς και τις νονές που βάπτισαν κάποια παιδάκια.

Να σας πω λοιπόν εν μέσω κρίσης πως ίσως φέτος να μην τα καταφέρετε να αγοράσετε όλο το κοστουμάκι για το βαφτιστήρι αλλά να περιοριστείτε στα παπουτσάκια, που θέλει η παράδοση και στην λαμπάδα.  Άντε και σε  καλή περίπτωση στο σοκολατένιο αυγό ή το κοκοράκι.

Βαφτιστήρα είναι αυτά......δεν μπορούμε να τα απογοητεύσουμε ολοκληρωτικά..

Σε μια βόλτα που έκανα στην αγορά, έχουν ήδη κρεμάσει τις χειροποίητες λαμπάδες στα γνωστά ανοιξιάτικα χρώματα με τις διακοσμήσεις για όλα τα γούστα αλλά και για όλα τα βαλάντια.

Για τους μικρούς σας βαφτιστήρες υπάρχουν και τα γνωστά καταστήματα παιχνιδιών που έχουν λαμπάδες και νομίζω εκεί μπορείτε να βρείτε και πολύ καλές τιμές.

Εάν πρόκειται να αγοράσετε παπούτσια, μάλλον πέδιλα θα πάρετε για το καλοκαιράκι όπου εκεί οι τιμές κυμαίνονται και μπορεί να βρείτε από πολύ ακριβά έως οικονομικά.

Δεν νομίζω πως έχει κανείς φέτος σκοπό να αγοράσει όλη την γκαρνταρόμπα, καθώς δεν θα χει να πάρει το αρνάκι για την Κυριακή του Πάσχα.

Ας περιορίσουμε λίγο τα έξοδά μας γιατί δεν θα την βγάλουμε καθαρή μέχρι την Ανάσταση.

Τα βαφτιστήρια μας φέτος έχουν ήδη ενημερωθεί από την οικογένειά τους για την γενική κατάσταση και δεν θα μας παρεξηγήσουν.  Άλλωστε νομίζω πως πιο πολύ μετρά η παρουσία μας στη ζωή τους γενικότερα από τα δώρα μας.

Εγώ για παράδειγμα μεγάλωσα χωρίς νονό ή νονά διότι ο νονός μου έμενε εκτός Αθηνών, στη Πάτρα.
Μετά την βάπτισή μου πριν από 46 χρόνια περίπου, εκεί που μου έδωσε το όνομα Μαριλένα και έγινα Χριστιανή και 'γω, εξαφανίστηκε μια δια παντός απ' την ζωή μου.  Χήρευσε η θέση του νονού μου.

Ο ίδιος ο άνθρωπος, καλά κρατούσε απλά χήρευσε η θέση.

Κάποια χρονιά όταν βρέθηκα στην Πάτρα και μετά από παρότρυνση της μητέρας μου, επισκέφθηκα κατόπιν ραντεβού, τον νονό μου.  Να με δει από κοντά και να με θαυμάσουν τα μάτια του.

Πραγματικά, πως να με γνωρίσει........

Με είχε αφήσει γυμνό μωρό, λαδωμένο, κλαμένο και με τον αντίχειρα στο στόμα για πιπίλα και τώρα μπροστά του εμφανίστηκε μια γυναίκα, περίπου 35 χρονών τότε.  Έμεινε άναυδος ο νονός.....
Τότε είπε και το καλύτερο.....
-Πως μεγάλωσες........

Έλεος!!!!

Νονός από τα γαριδάκια ήταν αυτός.  Έτσι βαπτίζω ντουζίνες παιδιών.....

Όταν ήμουν μικρή, και ποτέ δεν είχα νονό, σε αντίθεση με τον αδελφό μου που ήταν λίγο πιο τυχερός, καθώς ο δικός του εμφανιζόταν μέχρι κάποια ηλικία, οι γονείς μου αγόραζαν τα παραδοσιακά δώρα του νονού αντ' αυτού.
Άκουγα τα πιο πολλά παιδιά να περιμένουν τον νονό τους, Πάσχα, Χριστούγεννα, γιορτές και κάπου στενοχωριόμουν που εγώ δεν τον έβλεπα ποτέ. Μόνο από το άλμπουμ με τις φωτογραφίες.

Μεγαλώνοντας το ξεπέρασα πια, μια και τότε ατονεί ο ρόλος έτσι και αλλιώς.  Εκεί βέβαια που απομυθοποιήθηκε τελείως ο συγκεκριμένος στα μάτια μου αλλά και στην καρδιά μου ήταν τότε που μου είπε το...."πως μεγάλωσες"

Τι θα έκανα ρε νονέ μετά από 35 χρόνια;  Λες να' μουν ακόμα με πάνες, πιπίλα και μπουσούλημα;
Αστείο πραγματικά, για να μην πω γελοίο......

Τέλος πάντων.  Γι' αυτό σας λέω....Τα παιδιά προτιμούν τον νονό ή την νονά μέσα στη ζωή τους παρά τα ακριβά δώρα.  Ο ρόλος είναι σοβαρός για να τον αθετείς και να τον υποτιμάς.  Καλό θα' ναι να συντροφεύουμε τα βαφτιστήρια μας και να τα βλέπουμε να εξελίσσονται από κοντά.

Νομίζω πως αυτό θέλουν και τα ίδια από εμάς.

Έχετε πολλές μέρες μπροστά σας να διαλέξετε, ότι καλό έχετε σκοπό να τους αγοράσετε και αν κάποιοι από σας, που θα διαβάσετε αυτή την ανάρτηση, έχετε βαφτιστήρια που έχετε ξεχάσει...... ίσως ήρθε η ώρα, διαβάζοντας την δική μου εμπειρία, καθώς και το πως αισθανόμουν σαν παιδί,  να τα πλησιάσετε και να εμφανιστείτε στη ζωή τους.


Να δείτε αν ισχύει και αυτό που λένε........το παιδάκι μοιάζει σ' αυτόν που το λάδωσε!!!












Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

marilena: Exploring Ilias Serpano's photo: Many...Prayer wh...

marilena: Exploring Ilias Serpano's photo: Many...Prayer wh...: "Η φωτογραφία του φίλου μου Ηλία Σερπάνου στο fACEBOOK μου προκάλεσε την περιέργεια για το τι ήταν αυτά τα κρεμασμένα/τοποθετημένα αντικείμε..."

Exploring Ilias Serpano's photo: Many...Prayer wheels...


Η φωτογραφία του φίλου μου Ηλία Σερπάνου στο fACEBOOK μου προκάλεσε την περιέργεια για το τι ήταν αυτά τα κρεμασμένα/τοποθετημένα αντικείμενα στη σειρά.  Σας δίνω την ευκαιρία να καταλάβετε και εσείς αν είχατε την ίδια με μένα απορία.
copy paste από το wikipedia....
Κάθε μέρα όλο και κάτι καινούργιο μαθαίνω.....

According to the lineage texts on prayer wheels, prayer wheels are used to accumulate wisdom and merit (good karma) and to purify negativities (bad karma). In Buddhism, Buddhas and Bodhisattvas have created a variety of skillful means (upaya) to help bring practitioners ever closer to realizing enlightenment. The idea of spinning mantras relates to numerous Tantric practices where the Tantric practitioner visualizes mantras revolving around the nadis and especially around the meridian chakras such as the heart and crown. Therefore prayer wheels are a visual aid for developing one's capacity for these types of Tantric visualizations. The spiritual method for those practicing with a prayer wheel is very specific (with slight variations according to different Buddhist sects). The practitioner most often spins the wheel clockwise, as the direction the mantras are written is that of the movement of the sun across the sky. On rare occasions, advanced Tantric practitioners such as Senge Dongma, the Lion-Faced Dakini spin prayer wheels counterclockwise to manifest a more wrathful protective energy. As the practitioner turns the wheel, it is best to focus the mind and repeat the Om Mani Padme Hum mantra. Not only does this increase the merit earned by the wheel's use but it is a mind stabilization technique that trains the mind while the body is in motion. Intoning the mani mantra with mindfullness and the "Bodhicitta" motivation dramatically enhances the effects of the prayer wheel. However, it is said that even turning it while distracted has benefits and merits and it states in the lineage text that even insects that cross a prayer wheel's shadow will get some benefit. Each revolution is as meritorious as reading the inscription aloud as many times as it is written on the scroll, and this means that the more Om Mani Padme Hum mantras that are inside a prayer wheel then the more powerful it is. It's best to turn the wheel with a gentle rhythm and not too fast or frantically. While turning smoothly keep in mind the motivation and spirit of compassion and bodhichitta (the noble mind that aspires to full enlightenment for the benefit of all beings). The benefits attributed to the practice of turning the wheel are vast. Not only does it help wisdom, compassion and bodhichitta arise in the practitioner, it also enhances siddhis (spiritual powers such as clairvoyance, precognition, reading others thoughts, etc.). The practitioner can repeat the mantra as many times as possible during the turning of the wheel, stabilizing a calm meditative mind. At the end of a practice session there's a Tibetan Buddhist tradition of dedicating any accumulated merits that you may have gathered during practice to the benefit of all sentient beings. Then Om Ah Hum 3 times. This is customary with Tibetans upon completing any Buddhist practice including the practice of the prayer wheel.
Prayer wheels at Nechung Chok, Lhasa.
Pilgrim with prayer wheel, Tsurphu Monastery, 1993.
Prayer wheels samyeling dec 09.ogg
Electric prayer wheels at Samye Ling in Scotland, 2009. (8 seconds)
Thubten Zopa Rinpoche has commented that installing a prayer wheel has the capacity to completely transform a place "...peaceful, pleasant, and conducive to the mind." Simply touching a prayer wheel is said to bring great purification to negative karmas and obscurations.

[edit]

marilena: Θυσαυροί ανεκτίμητοι....

marilena: Θυσαυροί ανεκτίμητοι....: "Πολλές φορές το βράδυ, στις ώρες της μοναξιάς, όταν πια είναι πολύ αργά για οτιδήποτε άλλο, και όταν αναζητάς λίγη παρέα εκτός του πιο πιστο..."

Θυσαυροί ανεκτίμητοι....

Πολλές φορές το βράδυ, στις ώρες της μοναξιάς, όταν πια είναι πολύ αργά για οτιδήποτε άλλο, και όταν αναζητάς λίγη παρέα εκτός του πιο πιστού σου φίλου, του βιβλίου, κάνω βόλτες στο διαδίκτυο αναζητώντας φίλους παλιούς αλλά και νέους.

Ψάχνω, χωρίς ιδιαίτερη επιτήδευση,αφού είναι και τόσο εύκολο, μέσα στις δημόσιες ζωές πολλών ανθρώπων. Ότι θέλεις να μάθεις για κάποιον αλλά και ότι σου είναι τελείως αδιάφορο είναι μέσα εκεί.

Βρίσκεις τα βιογραφικά τους, τι έχουν κάνει στη ζωή τους, αν έχουν οικογένεια, πόσα παιδιά έχουν και γενικά όλα τα βήματά τους στη ζωή αποτυπώνονται μέσα στις σελίδες του διαδικτύου.

Μια απεικόνιση όλων μας, ή τουλάχιστον όσων έχουν κάποια δραστηριότητα μέσα από τις υπηρεσίες που προσφέρονται.Εξαιρούνται βέβαια τα δημόσια πρόσωπα και οι επιχειρηματίες που κατακλύζουν ως επί το πλείστον τις σελίδες λόγω της προβολής  που έχουν ούτως ή άλλως.
Στις σελίδες και στις αναρτήσεις, βρίσκεις απίθανα πράγματα που πολλές φορές σε ξαφνιάζουν.  Μπροστά σου ανοίγονται σελίδες με ότι είδους πληροφόρηση θέλεις, κοιτάς χαζεύοντας τις φωτογραφίες τους λες και είναι φίλοι σου και ξεφυλλίζεις τα άλμπουμ, καθισμένη στο καναπέ τους.  Περίεργη αίσθηση μου προκαλεί αυτή η τόσο απλή διαδικασία προβολής της ζωής μας.....

Για πρώτη φορά θυμάμαι πριν από επτά χρόνια περίπου εγκατέστησα υπολογιστή σπίτι μου.  Παλαιότερα δεν ήθελα ούτε να το σκεφτώ, καθώς ήμουν μπροστά σ' έναν υπολογιστή κάθε μέρα και για τουλάχιστον ένα οκτάωρο, όταν όμως αποκτήσεις παιδί και αυτό πάει στο σχολείο δεν μπορείς να μην έχεις υπολογιστή στο σπίτι με όλα του τα κομφόρ. Οι βοήθεια που σου παρέχει για πληροφορίες εργασιών αλλά και ο σύγχρονες απαιτήσεις των μαθητών καθιστούν τους υπολογιστές και τις εφαρμογές τους απολύτως απαραίτητους.

Έτσι  λοιπόν και 'γω απέκτησα υπολογιστή και έτσι άρχισα σιγά-σιγά να ασχολούμαι με το διαδίκτυο.

Ίσως σας φανεί κουτό από μέρους μου αλλά η πρώτη μου αναζήτηση στο google  ήταν η αναζήτηση του εαυτού μου.( Αργότερα έμαθα πως αυτή είναι και η πρώτη αναζήτηση που κάνουν όλοι οι ατζαμήδες του διαδικτύου).   Ήμουν πολύ περίεργη να δω αν είμαι και 'γω μέσα, αν είχα" πρόσωπο" και "υπόσταση"  μέσα σ΄αυτή την τεχνολογία.

Προς απογοήτευσή μου δεν ήμουν πουθενά.  Έψαξα με τα μανίας, έκανα όλους τους πιθανούς συνδυασμούς αναζήτησης.  Το μόνο μήνυμα που έπαιρνα ήταν "Δεν βρέθηκε κάποιο έγγραφο".  Τι απογοήτευση.....Δεν είχα καμιά παρουσία μέσα στον κόσμο της τεχνολογίας.  Ήμουν εκτός πραγματικότητας δηλαδή.  Εκτός εποχής αισθάνθηκα.

Άρχισα επειγόντως να κάνω αναζήτηση των άλλων μελών της οικογένειάς μου.  Βρήκα τους δύο που είχαν ιδιωτική σπουδαία απασχόληση.  Εγώ πουθενά, καθώς εργαζόμουν σε τράπεζα και η  εργασία μου δεν φαινόταν προς τα έξω, αλλά πάντα πίσω από την επωνυμία της τράπεζας.

Τότε περίπου άρχισε και η περίοδος, που άρχισα να κάνω διάφορες αναζητήσεις παλιών φίλων απ' το σχολείο, παλιών αναμνήσεων και να ξεθάβω ιστορίες παλιές για να δω την δική τους εξέλιξή.  Να δω ποια ήταν η πορεία ζωής τους μέχρι εδώ.

Ίσως να μην είμαι η μόνη που το έκανα αυτό.  Ίσως την ίδια ώρα από κάποια άλλα τερματικά να 'ναι πολλοί αυτοί που χαζεύοντας κάνουν "ίδιου τύπου" αναζητήσεις σαν τις δικές μου. Δεν είναι μια περιέργεια αλλά ένα ενδιαφέρον για την εξέλιξη ζωής ανθρώπων που κάποτε ήταν κομμάτι της ζωής μου από τα παιδικά αλλά και εφηβικά μου χρόνια.

Τα χρόνια πέρασαν και είμαι πλέον για τα καλά μέσα στο σύστημα αυτό που ενώνει τους λαούς και σύνορα δεν έχει.  Έχω μπει μέσα με πόδια και με χέρια και έχει γίνει βασικό κομμάτι της καθημερινότητάς μου.  Τώρα πια είναι εργαλείο και βοηθός σε πολλά καθημερινά μου.

Εκεί αναζητώ τα πάντα, από τα σινεμά και τις αγγελίες, τον καιρό και τα πρωτοσέλιδα, τις απεργίες και  τις μουσικές μου.....Όλα από εκεί τα βρίσκω.

Μέσα σε όλα αυτά τα τόσο εξυπηρετικά, βρίσκω και πολλούς θησαυρούς θαμμένος.  Θησαυρούς οικογενειών ανεκτίμητους.  Βρίσκω τόσες πολλές φωτογραφίες ανθρώπων με τα παιδιά τους με τις οικογένειές τους, τόσες θαμμένες αναμνήσεις ή να πω καλύτερα αρχειοθετημένες αναμνήσεις.

Ένας θησαυρός που ξετυλίγεται μπροστά σου και μπορεί να μην σε αφορά άμεσα γιατί δεν είναι η δική σου οικογένεια, τα δικά σου παιδιά, οι δικές σου αναμνήσεις αλλά όλα αυτά συνθέτουν ένα παγκόσμιο puzzle αναμνήσεων και ζωής.

Ένα παγκόσμιο αρχείο αναμνήσεων, συναισθημάτων, χαράς, πόνου, αγάπης.  Μια τρομερή πλατφόρμα παρουσίασης ανθρωπίνων σχέσεων.  Ένας θησαυρός στα χέρια μας που χρειάζεται ιδιαίτερη μεταχείριση με σεβασμό και αγάπη γιατί διαχειρίζεται και εκθέτει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων.

Θησαυρός ανεκτίμητος στα χέρια όλων.....


Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

marilena: Να 'ταν όλα Πρωταπριλιάτικο ψέμα....

marilena: Να 'ταν όλα Πρωταπριλιάτικο ψέμα....: "Φεύγει ο Μάρτης κυνηγημένος απ' όλους μας...Δεν νομίζω να λυπάται κανείς. Μόνο λαχτάρες έφερε σε όλο το κόσμο. Πραγματικός γδάρτης. &..."

Να 'ταν όλα Πρωταπριλιάτικο ψέμα....

Φεύγει ο Μάρτης κυνηγημένος απ' όλους μας...Δεν νομίζω να λυπάται κανείς. Μόνο λαχτάρες έφερε σε όλο το κόσμο.   Πραγματικός γδάρτης.  Καλά τον λένε έτσι.....Δεν μας έγδαρε τόσο το κρύο αλλά οι κακές ειδήσεις του.

Την Παρασκευή πρωταπριλιά.  Η πρώτη επίσημη μέρα της άνοιξης.  Το έθιμο θέλει να μας μπει με ψέματα.  Να κοροϊδέψουμε με κάποιο ψέμα τους φίλους μας.

Ότι και να ακούσω εκείνη τη μέρα θα το πιστέψω.  Θα το φάω μια και οι ειδήσεις είναι τόσο αλλοπρόσαλλες και ανατρεπτικές που θα τα πιστέψω όλα.. Ότι και να μου σερβίρουν θα το φάω, απ' όποια χείλη και να το ακούσω.

Συνήθως, κάθε χρόνο μέχρι και οι εφημερίδες προσπαθούσαν να κοροϊδέψουν τους αναγνώστες τους μ' ένα νέο, μια είδηση ψεύτικη.  Φέτος μάλλον όλοι κάτι με την οικονομία θα σερβίρουν.  Καλό ή κακό
.
Μπορούν να ισχυριστούν ότι φορολογείται και το οξυγόνο που αναπνέουμε αλλά αυτό μάλλον δεν θα το χάψει κανείς.  Μπορούν να πουν ότι γυρνάμε στη δραχμούλα, αυτό όλοι θα το πιστέψουν.  Μπορεί να γράψουν ότι μας χάρισαν το χρέος ή ότι μας έκαναν ένα σκόντο, κανείς δεν θα το πιστέψει, παρόλο που όλοι θα το εύχονταν.
Μια έξυπνη ιδέα για πλάκα θα ήταν να πουν ότι το χρέος θα το αναλάβουν όλοι οι πλούσιοι Έλληνες.  Τα τρανταχτά ονόματα και οι οικογένειες που βασιλεύουν στον τόπο.  Να πουν δηλαδή πως όλοι αυτοί μαζί ενώθηκαν και πως θέλουν να μείνουν στην ιστορία πληρώνοντας από κοινού τα σπασμένα για να τους τιμάμε μέχρι να πεθάνουμε όλοι μας αλλά και τα παιδιά των παιδιών μας μαζί.  Αυτό θα ταν βαρύ ψέμα και μάλλον κανείς δεν θα το πίστευε καθώς δεν μπορεί κανείς να φανταστεί κάτι τέτοιο να συμβαίνει σε τούτη τη ζωή.
Μια άλλη καταπληκτική ιδέα για ψέμα θα ταν να έγραφαν ότι πάμε για εκλογές ή ότι θα γίνει μια κυβέρνηση κοινής αποδοχής.  Αυτό όλοι εύκολα θα το πίστευαν καθώς δεν αποκλείεται να συμβεί.

Υπάρχει πολύ τροφή για ψέμα πρωταπριλιάτικο φέτος.  Μεγάλη γκάμα για όλα τα γούστα.  Ο κοσμάκης ειδικά αυτή την δύσκολη χρονιά θα πιστέψει τα πάντα.  Έχει περάσει από τέτοιο καταιγισμό  αιφνίδιων ειδήσεων που είναι έτοιμος να ακούσει τα πάντα.

Αυτό που θα πρέπει να προσέξουν αυτή την πρωταπριλιά, είναι να μην προκαλέσουν κανένα τραγικό γεγονός με κάποια τους ψεύτικη είδηση καθώς υπάρχουν πολλοί απεγνωσμένοι που γι αυτούς θα ταν η χαριστική βολή.  Διαβάσαμε όλοι και ακούσαμε πως αυξήθηκε ο αριθμός των ανθρώπων που για οικονομικούς λόγους αφαίρεσαν την ζωή τους το τελευταίο αυτό διάστημα......

Πρέπει να προσέξουν τι θα ανακοινώσουν ως  είδηση της ημέρας.

Απ την άλλη μεριά βέβαια, καθώς κανείς δεν έχει όρεξη για τέτοιου είδους αστεία φέτος, μπορεί να περάσει η μέρα χωρίς να ασχοληθεί κανείς με την πρωταπριλιά και τα αστεία της.

Να σας πω την αλήθεια φέτος την πρωταπριλιά, θα θελα να ξυπνήσω το πρωί και να μου πουν πως σήμερα θα μου πουν  μόνο την αλήθεια.
Να μου πουν ότι με κορόιδευαν όλο το προηγούμενο διάστημα και δεν συμβαίνει τίποτα απ όλα όσα ξέρουμε.
Να μου πουν πως με κορόιδευαν τόσο καιρό και πως εγώ ήμουν τόσο αφελής που τους πίστεψα και πως δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να με αφήσουν εκτεθειμένη έτσι.
Να μου πουν πως θύμωσαν μαζί μου που τους πίστεψα, ότι μπορεί να έχουν κάνει κάτι τόσο κακό στην πατρίδα μου και πως δεν θέλουν ούτε να με ξέρουν που τους κακοχαρακτήρισα τόσο άδικα.
Να μου πουν...."πως μπόρεσες να πιστέψεις κάτι τέτοιο για όλους εμάς;".........

Θα 'θελα να μου πουν την αλήθεια, πως δεν έχει υπάρχει ούτε χρέος ούτε μνημόνιο, πως δεν έχει πτωχεύσει η χώρα μου και πως όλα ήταν ένα κακόγουστο ψέμα.


Αυτή την πρωταπριλιά έχω ανάγκη από μια τέτοια αποκάλυψη και αλήθεια.




Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

marilena: Όλη η ζωή.....μια ρόδα...

marilena: Όλη η ζωή.....μια ρόδα...: "Πόσες φορές δεν το 'χω πει, πως όλη η ζωή είναι ένας κύκλος.... Όλοι περνάμε περιόδους που είμαστε σε καλή διάθεση καθώς όλα μας πηγαίνουν ..."

Όλη η ζωή.....μια ρόδα...

Πόσες φορές δεν το 'χω πει, πως όλη η ζωή είναι ένας κύκλος....

Όλοι περνάμε περιόδους που είμαστε σε καλή διάθεση καθώς όλα μας πηγαίνουν περίφημα και εκεί που πάμε να το συνηθίσουμε και να βολευτούμε......κάτι πάει ανάποδα και όλα ανατρέπονται.

Η ζωή έχει για όλους εκπλήξεις δυσάρεστες αλλά και ευχάριστες.  Πολλές φορές μέσα στην απόλυτη απόγνωση κάτι συμβαίνει και σε γλιτώνει.  Είτε κάποιος ζει με τα πολλά, είτε με τα λίγα, ισχύουν τα ίδια.  Η ζωή άλλοτε σε πληγώνει και άλλοτε σου φέρεται με ευγένεια. Κάποιες φορές υπάρχουν και περίοδοι ηρεμίας, χωρίς εκπλήξεις, λίγο flat θα έλεγα, και μόλις πας να παραπονεθείς στον εαυτό σου, από μέσα σου, χωρίς καν να το πεις σε κάποιον άλλον, κάτι συμβαίνει και από την απόλυτη αδράνεια πέφτεις μέσα στο άγχος και την ένταση.

Δεν είναι ούτε να το σκέφτεσαι πολλές φορές.  Και μόνο με την σκέψη πολλές φορές έλκονται καταστάσεις.  Πως λέει ο λαός ....."μην το ματιάσω", κάπως έτσι.  Δεν ξέρω τι συμβαίνει και κάποιες φορές στραβώνουν πράγματα απ' το πουθενά, εκεί που όλα κυλούσαν σαν νερό.   Άλλοτε από το απόλυτο χάος και από την τρομερή ανωμαλία, ως δια μαγείας όλα επιστρέφουν στην θέση τους.

Η ζωή κάνει κύκλους και ενώ σήμερα είμαστε επάνω και αναπνέουμε με ευκολία, αύριο μπορεί να βρεθούμε στην από κάτω μεριά και να ασφυκτιούμε.....

Μην σκάτε λοιπόν γιατί όλα είναι προσωρινά και πολύ σύντομα θα βρεθείτε από πάνω.  Αντίθετα εσείς που τώρα διασκεδάζετε την βόλτα μην ησυχάζετε και συνηθίζετε στα πούπουλα γιατί αυτό δεν θα κρατήσει για πάρα πολύ, κάποια στιγμή ρόδα είναι και θα γυρίσει.

Κατά το παρελθόν δεν τα έβλεπα τόσο ξεκάθαρα αλλά μεγαλώνοντας το είδα καθαρά πως έτσι λειτουργεί το πράγμα.  Κανείς στο απυρόβλητο και πολλές φορές νομίζεις πως όλα τα κακά συμβαίνουν μόνο σε σένα.  Νομίζεις πως μόνο εσύ έχεις μαγνήτη που έλκει τις αναποδιές.  Δεν μπορείς όμως να ξέρεις την ώρα που εσύ είσαι δυστυχής και στην ουσία από κάτω, εκείνη την ώρα υπάρχει και άλλος που βρίσκεται σε δυσμενέστερη θέση. Απλά δεν το μαθαίνεις ποτέ.

Ζήστε λοιπόν όλοι σας την κάθε μέρα με τις αναποδιές της ή όχι και έχετε υπομονή για τα καλύτερα καθώς σίγουρα θα χτυπήσουν την πόρτα σας όταν η ρόδα γυρίσει και αλλάξετε θέση στον κύκλο.  Κάποιος θα πάρει την θέση σας και σεις την θέση κάποιου άλλου.

Φανταστείτε το σαν τη ρόδα του λούνα παρκ.  Γεμάτη ζωή, λαμπιόνια φωτεινά και δυνατή μουσική. Ανεβαίνεις και κάνεις κύκλους.... Όταν βρίσκεσαι ψηλά  αναπνέεις το αεράκι και βλέπεις όσο μακριά φτάνει το μάτι σου.  Εκεί αισθάνεσαι κυρίαρχος του κόσμου, βλέποντας από τόσο ψηλά.  Σιγά-σιγά αρχίζεις να κατεβαίνεις και να βλέπεις όλο και λιγότερο τον ορίζοντα, αρχίζεις να ακούς τους ήχους και την κοσμοσυρροή,  χάνεις το οξυγόνο και την αίσθηση που είχες εκεί ψηλά.  Στη διαδρομή, κάποιες φορές η ρόδα σταματά για να ανέβουν και άλλοι, εκεί εσύ ανάλογα με την θέση που βρίσκεσαι ή ζεις πιο πολύ στην κορυφή πανευτυχής ή βρίσκεσαι κοντά στην κάτω μεριά να περιμένεις... "πότε στο καλό θα ξεκινήσει πάλι".

Όταν κόψεις εισιτήριο και αποφασίσεις ν' ανέβεις στη ρόδα, πρέπει να σαι έτοιμος για όλα, και για τα ψηλά αλλά και για τα χαμηλά.  Δεν υπάρχουν εγγυήσεις πόσο χρόνο θα είσαι επάνω ή κάτω.  Όλα εξαρτώνται από συγκυρίες και από τυχαίους παράγοντες που δεν μπορείς εσύ να γνωρίζεις.  Κάθισε αναπαυτικά στο κάθισμά σου και απόλαυσε όσο μπορείς την διαδρομή.......

'Ετσι είναι η ζωή, πότε στα ψηλά και πότε στα χαμηλά..........

Σαν τη ρόδα στο λούνα παρκ.....













Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

School Fight Bodyslam Bullying Fail (ORIGINAL) Kid cries after being pic...

marilena: Εκφοβισμός ή κοινώς bullying

marilena: Εκφοβισμός ή κοινώς bullying: "Από τα δικά μου χρόνια στο σχολείο υπήρχαν περιπτώσεις μαθητών που ήθελαν να κάνουν το κουμάντο στην τάξη και ανάμεσα στα παιδιά.. Συνήθως δ..."

Εκφοβισμός ή κοινώς bullying

Από τα δικά μου χρόνια στο σχολείο υπήρχαν περιπτώσεις μαθητών που ήθελαν να κάνουν το κουμάντο στην τάξη και ανάμεσα στα παιδιά.. Συνήθως δεν ήταν καλοί μαθητές και αρκετοί ζούσαν σε διαφορετικό περιβάλλον από το σύνηθες.

Ήταν βαφτισμένοι απ' όλους τους άλλους, αρχηγοί, κατά μια έννοια.  Μαζί τους υπήρχε πάντα μια ομάδα που τους ακολουθούσε και που είχε μια μορφή ασυλίας.  Όποιος μαθητής ήταν μέλος της ομάδας τους δεν αντιμετώπιζε προβλήματα στο σχολείο και γενικά την έβγαζε καθαρή...

Εγώ για να σας πω την αλήθεια ήμουν ένα πολύ δυναμικό αγοροκόριτσο και ποτέ δεν είχα την ανάγκη να μπω σε καμιά τέτοια ομάδα.  Ήμουν ένα κορίτσι που ίσως λόγω του τσαγανού μου, δεν με είχε ενοχλήσει ποτέ κανείς συνομήλικος ή και μεγαλύτερος.

Άλλοι μαθητές του σχολείου,  αγόρια και κορίτσια αντιμετώπιζαν πολύ συχνά προβλήματα εκφοβισμού από τις ομάδες αυτές. Συνήθως τα θύματα τέτοιων ενεργειών ήταν παιδιά χωρίς καμία επιθετική διάθεση, με κάποιες σωματικές ιδιαιτερότητες, και ίσως και κάποια ιδιαίτερα ταλέντα που ενοχλούσαν τους μάγκες του σχολείου λόγω συμπλέγματος τους.

Την σχολική βία την έζησα για πρώτη φορά, όταν βρέθηκα στην Αμερική σε ηλικία 10 ετών.  Τα πράγματα τότε, και αναφέρομαι στο 1973, ήταν πολύ διαφορετικά εκεί.  Υπήρχε ήδη έξαρση του εκφοβισμού μεταξύ μαθητών.  Πολύ πιο άγρια τα πράγματα απ' ότι ήταν εδώ.

Εκεί λοιπόν, παίζοντας σε ένα δάσος με άλλα συνομήλικα παιδιά της περιοχής μου, εμφανίστηκαν μπροστά μας τέσσερις νεαροί ηλικίας 15 χρονών περίπου, και αφού μας βασάνισαν πρώτα λεκτικά και ελαφρώς σωματικά με σπρωξιές και φάπες θεώρησαν μαγκιά να μας υποχρεώσουν να μπούμε μέσα σε ένα πεταμένο, σκουριασμένο βυτίο πετρελαίου ή κάτι τέτοιο.  Δεν μπορώ να σας περιγράψω το συναίσθημα του φόβου που αισθάνθηκα.  Από την τρομάρα μου άρχισα να μιλάω Ελληνικά και να ουρλιάζω στα  Ελληνικά.  Νόμιζα πως δεν θα ξανάβλεπα τους γονείς μου.  Σαν να ζούσα σε εφιάλτη.
Εκείνοι είχαν αρχίσει να βαράνε με χοντρές πέτρες το τοίχωμά του με αποτέλεσμα τα παιδιά μέσα να ξεκουφαίνονται. Εγώ όπως σας είπα και πιο πάνω, εγώ αντιστεκόμουν και δεν είχαν καταφέρει ακόμα να με βάλουν μέσα. Ούρλιαζα στα Ελληνικά και κλώτσαγα. Οι νεαροί έδειξαν ανησυχία για το ότι ήμουν αλλοδαπή και αποφάσισαν να με αφήσουν να φύγω.  Όλα τα υπόλοιπα παιδιά τα είχαν ήδη χώσει μέσα στο μεταλλικό βυτίο.

Έφυγα τρέχοντας σαν τρελή για να ειδοποιήσω για βοήθεια.  Πήγα κατ ευθείαν στα σπίτια των φίλων μου που είχαν μεγαλύτερα αδέλφια και μαζί με τους γονείς τους, κρατώντας αυτοί  baseball bats, τρέξαμε για να βρούμε τα "φυλακισμένα" παιδιά.  Πράγματι όταν φτάσαμε, οι δεκαπεντάχρονοι δεν ήταν πια εκεί και οι φίλοι μου βρίσκονταν ακόμα μέσα, εγκλωβισμένοι και φώναζαν για βοήθεια.

Η ιστορία αυτή, στην ηλικία που βρισκόμουν με έκανε να την σκέφτομαι για πολλά χρόνια καθώς ήταν και η πρώτη φορά που μου είχε συμβεί ένα τόσο ακραίο φαινόμενο βίας.

Θα μπορούσε μια τέτοια ενέργεια εκφοβισμού και βασανισμού από μια παρέα δεκαπεντάχρονων αγοριών, να προκαλέσει ακόμα και τραγωδία.  Αν έβαζαν και μένα μέσα, σίγουρα η περιπέτεια αυτή δεν θα τέλειωνε τόσο γρήγορα και ίσως  να μας σημάδευε όλους περισσότερο.

Δυστυχώς στις μέρες μας το bullying  έχει λάβει σοβαρές διαστάσεις και στην Ελλάδα.  Συνήθως συμβαίνει σε καθημερινή βάση σε σχολεία και πολλές φορές σε παιδιά κατά την επιστροφή τους στο σπίτι. Πολλά είναι και τα κρούσματα κλοπών μεταξύ παιδιών με λεία κινητά τηλέφωνα καθώς και το χαρτζιλίκι των μικρότερων.

Οι γονείς πολλές φορές δεν μαθαίνουν το πρόβλημα γρήγορα γιατί πολλά από τα θύματα δεν το μοιράζονται μαζί τους από φόβο.  Ίσως κάποια απ' αυτά να έχουν απειληθεί για να μην μιλήσουν...

Εσείς, οι γονείς που γνωρίζετε τα παιδιά σας καλύτερα από τον οποιονδήποτε, είστε σε θέση να κρίνετε αν το παιδί σας, αγόρι ή κορίτσι μπορεί να ανταπεξέλθει μιας τέτοιας κατάστασης.  Πολλά από τα παιδιά που πέφτουν θύματα τέτοιας ενόχλησης και βίας ανήκουν σε ομάδες παιδιών που ποτέ δεν προκαλούν φασαρίες, δεν ξέρουν να χτυπούν τους άλλους και πολλές φορές δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.  Άλλα πάλι έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες είτε στο παρουσιαστικό τους είτε στη συμπεριφορά τους.  Το στυλ συνήθως των παιδιών που γίνονται θύματα είναι ευγενικό, ευαίσθητο, εσωστρεφές, εγκεφαλικό.

Οι γονείς λοιπόν πρέπει να είστε πάντα διορατικοί με τα παιδιά σας και να αναλύετε τις συμπεριφορές τους.  Πολλές φορές τα παιδιά μας εκπέμπουν μηνύματα SOS, τα οποία μέσα στην τρέλα της ημέρας μας δεν τα αντιλαμβανόμαστε.

Το βράδυ πριν τον ύπνο, καλό είναι οι γονείς να ακούν με προσοχή τα παιδιά τους καθώς αυτή η ώρα πολλές φορές κρύβει και πολλές εξομολογήσεις από την πλευρά των παιδιών μας.  Μερικές φορές από τις ερωτήσεις τους μπορείς να καταλάβεις τι τρέχει μέσα στο μυαλουδάκι τους και ποιες είναι οι ανησυχίες τους.

Η συχνή επικοινωνία με το σχολείο αλλά και με άλλους γονείς βοηθά για να αποκτάτε μια συνολική εικόνα των σχέσεων του παιδιού σας με άλλα παιδιά στο σχολείο αλλά και εκτός αυτού.

Κανείς δεν αξίζει bullying από κανέναν.  Κανείς δεν έχει δικαίωμα να μας ταλαιπωρεί, να μας υποβιβάζει, να μας χτυπά.  Όποιος κάνει τέτοιες ενέργειες είναι ψυχικά άρρωστος και χρειάζεται βοήθεια. Το να κρατάς ένα τέτοιο μυστικό είναι πολύ επικίνδυνο καθώς πολλές φορές μπορεί να προκληθεί ακόμα μεγαλύτερο κακό στο μέλλον.  Μην φοβάσαι να το πεις στους γονείς και στους καθηγητές αν σου συμβεί.  Δεν φταις εσύ για την κατάσταση αυτή, αλλά ο άλλος που την προκαλεί.

Γονείς αφυπνιστείτε και συμβουλεύστε τα παιδιά σας.......


Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

Something in the Air - Tom Petty

marilena: Τί Αθήνα......τί Λονδίνο.....

marilena: Τί Αθήνα......τί Λονδίνο.....: "Δεν μας έχουν συνηθίσει οι Άγγλοι σε τέτοιου είδους συγκεντρώσεις και πορείες διαμαρτυρίας... Οι εικόνες που παρακολούθησα στις ειδήσ..."

marilena: Τί Αθήνα......τί Λονδίνο.....

marilena: Τί Αθήνα......τί Λονδίνο.....: "Δεν μας έχουν συνηθίσει οι Άγγλοι σε τέτοιου είδους συγκεντρώσεις και πορείες διαμαρτυρίας... Οι εικόνες που παρακολούθησα στις ειδήσ..."

Τί Αθήνα......τί Λονδίνο.....

Δεν μας έχουν συνηθίσει  οι Άγγλοι σε τέτοιου είδους συγκεντρώσεις και πορείες διαμαρτυρίας...

Οι εικόνες που παρακολούθησα στις ειδήσεις σήμερα, προς στιγμήν με μπέρδεψαν.  Νόμιζα πως έβλεπα  πορεία διαμαρτυρίας και επεισόδια της Αθήνας, εγχώριο προϊόν.

Ξεγελάστηκα.  Εκεί που έβλεπα  τον γνωστό σε όλους μας μαύρο κύκλο με το κεφαλαίο Α, ζωγραφισμένο σε τοίχους, νεαρούς κουκουλοφόρους μέσα στα μαύρα και αρκετούς νέους με κοντομάνικα να τρέχουν, να σπρώχνονται και να πετούν αντικείμενα,  διέκρινα ξαφνικά άλλου τύπου αστυνομικούς και άλλο περιβάλλοντα χώρο.

Ήμουν εκτός Ελλάδος, βρισκόμουν στο Λονδίνο.

Η εικόνα από μακριά, ίδια με την εδώ, γνώριμη σε όλους μας πορεία διαμαρτυρίας, για την ακρίβεια  τις περικοπές σε μισθούς, την λιτότητα και στα νέα μέτρα της κυβέρνησης του εκεί Πρωθυπουργού κου Κάμερον, προς τους εργαζόμενους, όπως γίνεται παντού. Αντικυβερνητικοί διαδηλωτές έσπασαν βιτρίνες, τζάμια τραπεζών των Hsbc, Loyds, Santander, γράφοντας συνθήματα....."σπάστε τις τράπεζες"
και "κλέφτες", ενώ το γνωστό σε όλους μας ξενοδοχείο Ritz, έγινε στόχος των διαδηλωτών.
Πρωτόγνωρες καταστάσεις για τα δεδομένα του Λονδίνου, χιλιάδες άνθρωποι, υπολογίζονται στις 400.000,  ενώθηκαν πάλι όπως και το 2003 όταν βγήκαν στους δρόμους για να εκφράσουν την τότε αντίθεσή τους στον πόλεμο του Ιράκ.


Η ατμόσφαιρα εξίσου εκρηκτική σαν τις δικές μας πορείες και μέχρι και οι διατυπώσεις των δημοσιογράφων, ο σχολιασμός τους, και οι λεζάντες όσον αφορά τα επεισόδια ίδιος με τον δικό μας.

Ανέφεραν λοιπόν και αυτοί με την σειρά τους, την ύπαρξη ομάδας αναρχικών 100-150 άτομα τα οποία όπως και στην Αθήνα προκάλεσαν τις ταραχές εν μέσω μιας ήρεμης διαμαρτυρίας.......Αυτοί οι ίδιοι προσπάθησαν να εισβάλουν σε καταστήματα στο κέντρο του Λονδίνου  και συγκρούστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις.

Πολλές ομοιότητες με τις δικά μας αντίστοιχα επεισόδια....

Ένα καινούργιο πρόσθετο εφέ αυτής της διαμαρτυρίας και των επεισοδίων ήταν κάτι σαν το γνωστό σε όλους μας  paint ball αλλά σε μέγεθος extra large.
Εκσφενδόνιζαν κάποια πατέντα δική τους....τέλος πάντων, κάτι που περιείχε χρώμα και  μ' αυτόν τον τόσο πρωτοποριακό τρόπο, έκαναν πουά τα αυτοκίνητα και ότι ήταν γενικότερα μπροστά τους ακόμα και τους bobbies.

Αυτή ήταν και μια καινούργια τεχνική που δεν την έχουν εφαρμόσει δικοί μας.

Το resume της ιστορίας είναι ότι τελικά όλοι οι εργαζόμενοι απ' όπου και αν κρατά η σκούφια τους, και μιλώ για τον δυτικό κόσμο, διαμαρτύρονται με τον ίδιο σχεδόν τρόπο για τα ακριβώς ίδια θέματα και τις ίδιες αδικίες που γίνονται πάντα εις βάρος των πολιτών όλου του κόσμου. Όλοι τα ίδια θέματα έχουν άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο.

Παντού η ίδια κατάσταση, η κρίση έχει εξαπλωθεί σ' όλη την Ευρώπη, και όχι μόνο, και οι πολίτες όλου του κόσμου σε διαρκή και έντονη αντιπαράθεση με τις κυβερνήσεις είτε μιλούν αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιρλανδικά, Πορτογαλικά, Ελληνικά......

Μόνο Γερμανικά δεν ξέρω αν θα ακούσουμε για τους ίδιους λόγους ή αν θα αρκεστούν μόνο στις οικείες γι' αυτούς και γνωστές σε όλους μας νεοναζιστικές τους εκδηλώσεις διαμαρτυρίας με το αποκρουστικό για όλους μας θέαμα......