Παρασκευή, 6 Μαΐου 2011

All The Lonely People - The Beatles - LYRICS !!

marilena: Λεμονιά μου είσαι εσύ;

marilena: Λεμονιά μου είσαι εσύ;: ". Δεν μπορώ να μην αναφερθώ πάλι στην μοναξιά των ανθρώπων, όταν καθημερινά την συναντώ γύρω μου, στο διαδίκτυο αλλά και στο τηλέφωνο.. ..."

Λεμονιά μου είσαι εσύ;




.

Δεν μπορώ να μην αναφερθώ πάλι στην μοναξιά των ανθρώπων, όταν καθημερινά την συναντώ γύρω μου, στο διαδίκτυο αλλά και στο τηλέφωνο..

Όλοι μας ξέρουμε κάποια περίπτωση ηλικιωμένων ανθρώπων, γνωστών μας ή όχι που ζουν μόνοι του χωρίς παιδιά, γατιά σκυλιά...

Δυστυχώς κάποιοι από αυτούς δεν έχουν ανθρώπους να τους φροντίσουν και μένουν εντελώς μόνοι, ενώ άλλοι ευτυχώς που και που έχουν κάποιους "προστάτες". φύλακες άγγελους....

Πολλές φορές βλέπω στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς μου παραγγελίες να παραδίδονται κατ' οίκον, σε ανθρώπους τρίτης ηλικίας που δεν έχουν κάποιον να τους κάνει τα λιγοστά ψώνια τους.  Ευτυχώς υπάρχουν και κάποιοι ευσυνείδητοι επαγγελματίες που αναλαμβάνουν τον ρόλο αυτό και βοηθούν.

Να σας πω λοιπόν, πως ανάμεσα σε όλους αυτούς τους ανώνυμους γέροντες είναι και μια κυρία που εγώ ακούω πολύ συχνά στο τηλέφωνο. Δεν γνωρίζω ούτε πωε την λένε, αλλά και ούτε από που μας τηλεφωνεί.....

Κάπου κάπου δηλαδή, δυο με τρεις φορές τον μήνα, σηκώνοντας το ακουστικό ακούω μια ηλικιωμένη φωνή να μου μιλά, αποκαλώντας με "Λεμονιά", νομίζοντας πως είμαι η Λεμονιά της....
Επειδή αυτό έχει συμβεί τόσες πλέον φορές, έχουμε βγάλει το συμπέρασμα με τον υιό μου, πως πρόκειται για κάποια ηλικιωμένη γυναίκα, που θέλει να πει καμιά κουβέντα με κάποιον άνθρωπο.

Συνήθως μέσα στις γιορτές μας καλεί σχεδόν πάντα για να μας ευχηθεί, και να μας δώσει την ευχή της...Κάθε φορά η πρώτη της κουβέντα είναι για την Λεμονιά....

Ίσως επειδή δεν την αποπήραμε ποτέ, αισθάνεται πως δεν μας ενοχλεί και πως σίγουρα θα ακούσει μια καλή κουβέντα.


Σήμερα το πρωί πάλι δέχθηκα αυτή την κλήση και πάλι ήμουν η Λεμονιά για κάποια δευτερόλεπτα, μέχρι να πω πάλι πως δεν είμαι η Λεμονιά, αλλά μάλλον έχουν μπλεχτεί οι γραμμές....
Η άγνωστη γερόντισα, μου είπε πόσο πολύ μοιάζουν οι φωνές μας, για ακόμα μια φορά, μου έδωσε τις ευχές της για καλημέρα και κλείσαμε όπως κάθε φορά.....

Νομίζω πως αυτό το παιχνίδι, έχει γίνει μια πράξη ρουτίνας της γιαγιάς αυτής, η οποίο όμως την διασκεδάζει αφάνταστα καθώς τουλάχιστον επικοινωνεί έτσι με τον έξω κόσμο......Σαν να είμαι φιλενάδα της ή κάποια γνωστή....

Δεν με ενοχλεί παρόλο που πολλές φορές η φίλη μας αυτή μας καλεί και ώρες πολύ πρωϊνές, ξέρετε τι ώρα ξυπνούν οι ηλικιωμένοι άνθρωποι......

Μέσα σ΄αυτό το παιχνίδι έχει μπει και ο υιός μου , που όταν απαντήσει αυτός, το δέχεται πολύ στοργικά και με αρκετή δόση σεβασμού...  Μπαίνει στην διαδικασία να πει με πολύ γλυκό τρόπο, πως "έχετε κάνει λάθος μάλλον και δεν υπάρχει εδώ κάποια Λεμονιά, αλλά δεν πειράζει δεν μας ενοχλησε καθόλου το τηλεφώνημά σας....."

Δεν είναι ευχάριστο να το βλέπεις και να το ακούς, και ίσως όλοι μας να πρέπει κατά καιρούς να μπαίνουμε σε διαδικασία στήριξης κάποιον γνωστών μας ανθρώπων της τρίτης ηλικίας...

Εγώ θυμάμαι πάντα, όταν ήμουν μικρή, είχαμε πάντα στις γιορτινές ημέρες, καλεσμένη μια θεία που ήταν μεγάλης ηλικίας και δεν είχε απογόνους με αποτέλεσμα να είναι μόνη.  Η θεία Σοφία, ήταν καλεσμένη πάντα τις γιορτές για να μπορεί και αυτή να έχει μερίδιο χαράς και οικογενειακής ευτυχίας...

Όλοι δικαιούνται μερίδιο ευτυχίας σ' αυτή την ζωή.


Για όλους εμάς είναι πολύ εύκολο, κάνοντας κάποια τέτοια μικρά πράγματα να δίνουμε χαρά σε ανθρώπους που είναι μόνοι και που δεν έχουν κανένα στήριγμα στο τέλος της ζωής τους.....
.

marilena: Μπριζόλες Rib eye.....ίσως οι καλύτερες !!!

marilena: Μπριζόλες Rib eye.....ίσως οι καλύτερες !!!: "Ούτε μάτι, ούτε παϊδάκι, ούτε κάτι ενδιάμεσο. Το rib eye είναι απλώς το καλύτερο κομμάτι κρέας που θα φάτε ποτέ . Σίγουρα κάποια στιγμή στ..."

Μπριζόλες Rib eye.....ίσως οι καλύτερες !!!


Ούτε μάτι, ούτε παϊδάκι, ούτε κάτι ενδιάμεσο. Το rib eye είναι απλώς το καλύτερο κομμάτι κρέας που θα φάτε ποτέ.
Σίγουρα κάποια στιγμή στη ζωή σας έχετε δει στον κατάλογο κάποιου ακριβού εστιατορίου ή απλώς ενός καλού grill, το «Rib-Eye» στον κατάλογο. Rib είναι το γνωστό παϊδάκι, αλλά το eye (μάτι) πού κολλάει;
Μην μπερδεύεστε. Το «Rib-Eye» είναι, απλά, το καλύτερο φιλέτο μπριζόλας που υπάρχει. Πρόκειται για το κομμάτι που κόβεται από το μέρος του ζώου που βρίσκεται πάνω στο πρώτο πλευρό, και δεν περιέχει κανένα κόκαλο. Εξαιτίας των άριστων ραβδώσεων που προκαλούνται από αυτόν τον τρόπο κοψίματος στο κρέας, το κομμάτι αυτό είναι γεμάτο γεύσεις και παραμένει μαλακό κατά τη διάρκεια του ψησίματος.
Το Rib-Eye είναι καλύτερο στο grill και ψημένο σε medium-rare στιλ.
www.gossip-tv
Αφού τώρα πια μάθατε το rib eye, να σας δώσω την δική μου απλούστατη συνταγή που ξετρελαίνει τον γιο μου αλλά και όποιον άλλον την δοκιμάσει.
Κατ αρχάς στον Χασάπη μου ζητάω να μην κόψει τις φέτες λεπτές.  Πρέπει η κάθε φέτα να είναι σχεδόν δύο δάκτυλα πάχος.
Τις μπριζόλες τις αγοράζω πάντα μια δυο μέρες πριν για να τις μαρινάρω πριν τις ψήσω.
Η μαρινάτα μου είναι πολύ απλή.  Ελαιόλαδο, πιπέρι, και Worcestershire sauce της Heinz, που ίσως οι περισσότεροι γνωρίζετε.
Αφήνω τις μπριζόλες σκεπασμένες στο ψυγείο και μια δύο φορές τις γυρίζω για να μαριναριστούν και από τις δυο πλευρές.
Τώρα στο ψήσιμο, που είναι και πολύ σημαντικό....
Εγώ χρησιμοποιώ ένα μαντεμένιο τηγάνι με ραβδώσεις που εκτός ότι ψήνει καταπληκτικά δίνει στις μπριζόλες και την όψη του γκριλ, δηλαδή το αποτύπωμα των ραβδώσεων πάνω στο κρέας.
Βάζω πολύ λίγο λάδι στο τηγάνι  και το αφήνω να κάψει, έτσι δεν φεύγουν οι χυμοί από το κρέας.   Όταν είναι η ώρα, ρίχνω τα rib eye και αφήνω την κάθε πλευρά για κάποια 5 λεπτά.  Ρίχνω λίγο αλάτι, γιατί το worcestershire είναι αρκετά αλμυρό και πικάντικο και την υπόλοιπη μαρινάτα για  να ψηθούν οι μπριζόλες μου στο ωραίο αυτό ζουμάκι....
Τις μπριζόλες τις γυρίζω μόνο μία φορά, και έτσι, με το λίγο αυτό ψήσιμο δεν στεγνώνει το κρέας και μένει γεμάτο χυμούς και γεύση.
Αυτή η τόσο απλή διαδικασία θα σας δώσει άλλη διάσταση στις μπριζόλες που τρώτε σπίτι σας.
Το βασικότερο όμως όλων είναι το κομμάτι του κρέατος, που αν δοκιμάσετε αυτό το συγκεκριμένο, Rib eye, δεν θα ξαναπάρετε άλλο είδος μπριζόλας.....
Δοκιμάστε σαν side dish, τις οφτές πατάτες, και σαλάτα.
Ένα δυναμωτικό γεύμα και  πολύ υγιεινό....
Καλή σας όρεξη...


marilena: Πατάτες οφτές...

marilena: Πατάτες οφτές...: "Ένα από τα αγαπημένα μου side dishes ή να πω καλύτερα συνοδευτικά στο πιάτο, είναι οι 'οφτές πατάτες'. Ένα πολύ εύκολο και χορταστικό συμπ..."

Πατάτες οφτές...

Ένα από τα αγαπημένα μου side dishes ή να πω καλύτερα συνοδευτικά στο πιάτο, είναι οι "οφτές πατάτες".

Ένα πολύ εύκολο και χορταστικό συμπλήρωμα δίπλα σε μια ωραία μπριζόλα ή σε όποιο κρεατικό ή ψάρι σας αρέσει.

Κατ αρχάς στην Κρήτη συνηθίζεται η οφτή πατάτα αλλά εγώ θα σας πω, πως φτιάχνω τις δικές μου σπιτικές.


Λοιπόν αρχίζω..



Διαλέξτε όλες τις πατάτες που θα χρησιμοποιήσετε να είναι περίπου του ίδιου μεγέθους.  Καλύτερα να είναι μεσαίες σε μέγεθος.
Τις πλένετε πολύ καλά και τις τρίβετε με κάποιο σφουγγαράκι που πλένετε τα πιάτα, με την σκληρή του επιφάνεια για να φύγει οποιοδήποτε ίχνος χώματος.
Τις στεγνώνετε με χαρτί κουζίνας και τις τρυπάτε με ένα πιρούνι σε δυο τρεις μεριές την καθεμία..

Είστε έτοιμε τις βάζετε στο φούρνο σας και τις ψήνετε για μία ώρα και ίσως λίγο παραπάνω, ανάλογα του μεγέθους τους.

Μπορείτε επίσης να τις έχετε τυλίξει μία-μία με αλουμινόχαρτο, έτσι για να είναι πιο εντυπωσιακές στο σερβίρισμα.  Αυτή η εκδοχή είναι για τον Χειμώνα όταν τις ψήνετε στο τζάκι, αλλά μπορείτε και χωρίς τζάκι να κάνετε το ίδιο.

Όταν είναι έτοιμες καλό θα είναι να σερβιριστούν αμέσως ζεστές ή και καυτές για να πετύχει η συνέχεια.

Πάνω στο τραπέζι σας, εκεί που θα γευματίσετε θα πρέπει να έχετε, βούτυρο ή μαργαρίνη, γιαούρτι, μύλο πιπεριού και αλατιού, πάπρικα, ή τσίλι σκόνη και ότι άλλο σας αρέσει από μπαχαρικά.




Ο καθένα παίρνει την πατάτα του και την ανοίγει, την κόβει στο μήκος της και στο πλάτος της αν θέλει {σχήμα σταυρού), και της βάζει πρώτα απ' όλα το βουτυράκι να λιώσει και το αλάτι.
Αμέσως μετά το γιαούρτι, την πάπρικα ή το τσίλι σε σκόνη και ότι άλλο τραβάει η όρεξή του.

Η πατάτα είναι πολύ νόστιμη αλλά και ιδιαιτέρως νόστιμη είναι και η τόσο καλά πλυμένη φλούδα της.  Μην την σκάψετε για να φάτε μόνο το μέσα.....όλη είναι εξίσου νόστιμη.




Εγώ κάνω και κάτι άλλο κάποιες φορές.  Παίρνω από τον ΑΒ, κάποιες πατάτες που είναι εισαγωγής, Γαλλικές, μέσα σε σακούλα, οι οποίες είναι έτοιμες, καθαρισμένες και πλυμένες για να μπουν με την ειδική τους συσκευασία στα μικροκύματα.  Σε 7 λεπτά είναι έτοιμες και μπορείτε να κάνετε ακριβώς τα ίδια μετά, δηλαδή να τις κόψετε, να βάλετε το βούτυρο, το γιαούρτι, τα μπαχαρικά κλπ
.


Μια εναλλακτική επίσης,  που και αυτήν κάνω, είναι αυτές τις εισαγωγής  ή άλλες μικρές στο μέγεθος αφού τις πλύνετε πολύ καλά, τις βάζετε σε πυρέξ ολόκληρες με την φλούδα τους, προσθέτετε λίγο λαδάκι, ρίχνετε λίγο χοντρό αλάτι και δεντρολίβανο.  Τις ψήνετε στο φούρνο σας ή στα μικροκύματα και γίνονται λουκούμι.  Αν θέλετε μετά τις χαράζετε και βάζετε και σ' αυτές γιαούρτι.

Είναι να γλείφετε το δάκτυλά σας....



Μαζί με ένα ωραίο rib eye κομμάτι κρέας και μια πράσινη σαλάτα, λίγο μπρόκολο ή καλαμπόκι είναι ότι καλύτερο για ένα υγιεινό, νόστιμο και γρήγορο γεύμα.
Η διαδικασία δε του αλουμινόχαρτου αρέσει πολύ και στα παιδιά .....

Στην δική μου οικογένεια αυτό ήταν πολύ συχνά ένα γεύμα του Σαββατοκύριακου, που μας άρεσε πολύ.

Καλή σας όρεξη!!!

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

marilena: Κυρία μου γίνεσαι 47... ή...17;

marilena: Κυρία μου γίνεσαι 47... ή...17;: "Σχεδόν κάθε χρόνος που περνά και με όλο και πιο έντονα αισθάνομαι πως αντί να μεγαλώνω μικραίνω. 'Ενα περίεργο πράγμα, ένα συναίσθημα που ..."

Κυρία μου γίνεσαι 47... ή...17;

Σχεδόν κάθε χρόνος που περνά και με όλο και πιο έντονα αισθάνομαι πως αντί να μεγαλώνω μικραίνω.

'Ενα περίεργο πράγμα, ένα συναίσθημα που ούτε και 'γω μπορώ να καταλάβω.  Τις περισσότερες φορές πρέπει να σκεφτώ για να απαντήσω όταν κάποιος με ρωτά πόσο χρονών είμαι.  Σαν να το έχω αποστηθίσει για να μην το ξεχνώ.

Φέτος από την αρχή του χρόνου συνειδητοποίησα πως από πέρυσι όταν με ρωτούσαν έλεγα 47.  Δηλαδή βιαζόμουν να μεγαλώσω.  Σας είπα όμως ότι σχεδόν αποστήθιση κάνω για να θυμάμαι την ηλικία μου.

Η πραγματική μου ηλικία είναι άλλη.

Η ενέργεια που αισθάνομαι με κατατάσσει κάπου ανάμεσα στην πρώτη με δεύτερη δεκαετία της ζωής μας...



Μπορεί να σας ακούγεται αστείο αλλά εγώ αισθάνομαι 17.....Έχω δηλαδή μόλις τελειώσει το σχολείο.



Έχω όρεξη για όλα όσα αρέσουν στην ηλικία αυτή.  Διασκεδάζω τρελά με τα party, ανυπομονώ να συναντηθώ με φίλους για καφεδάκι, με γεμίζει απόλυτα το να πάω εκδρομή στη φύση και εκεί να ασχοληθώ με ότι μπορεί να φανταστεί ο νους σας.... rafting, trekking, ιστιοπλοΐα......
Δηλαδή οι προδιαγραφές μου είναι κατά πολύ νεότερες από την ηλικίας που αναφέρει η ταυτότητά μου......και για να μην παρεξηγηθώ δεν αναφέρομαι στην εξωτερική μου εμφάνιση αλλά στην ενέργειά μου!!!

Πολλές φορές μπαίνω σε συζητήσεις με 20 χρονους και τους αντιμετωπίζω σαν συνομηλίκους.  Δεν ξέρω αυτοί τι εικόνα έχουν μέσα στα μάτια τους και τι εισπράττουν από την συναναστροφή μας αλλά εγώ μόνο μαμά τους δεν αισθάνομαι.
Βέβαια ο πληθυντικός προδίδει μάλλον ότι με σέβονται παραπάνω από τους ακριβώς συνομήλικούς τους.....

Δεν ξέρω που θα με οδηγήσει αυτή μου η ιδιάζουσα κατάσταση, μπορεί να με ξεκάνει σιγά σιγά ή μπορεί να συνεχίσει να με απογειώνει.

Αν συνεχίσω να θεωρώ τον εαυτό μου πιο κοντά στο 17 παρά στο 47, κινδυνεύω να μην μπορώ να συναναστραφώ τους φίλους μου που έχουν  σοβαρέψει.  Δεν θα ταιριάζω μαζί τους, πλην ορισμένων που έχουν μια δόση ίδιας τρέλας μέσα στο κεφάλι τους..... ευτυχώς.

Απ την άλλη μεριά με τους συνομηλίκους των 17 και 20 χρονών θα παρεξηγηθώ αν διαρκώς συναναστρέφομαι γιατί κακά τα ψέμματα μας χωρίζουν 30 ολόκληρα χρόνια, στα χαρτιά τουλάχιστον.... άλλο τι λέει το μυαλό, τα χούγια μου, και η τρέλα μου.  Πολλές φορές τσιμπιέμαι για να επανέλθω λίγο στην πραγματικότητα όταν σε συζητήσεις παρασυρθώ και μιλώντας με πολύ νεότερους ανθρώπου χρησιμοποιήσω καμιά έκφραση του τύπου....."εμείς".....και  ομαδοποιώ αυτούς και εμένα μαζί......
Εκεί λίγο το μαζεύω γιατί είναι ωραίο και πολύ ανανεωτικό για μένα αλλά και πολύ άδικο για την νεολαία.....

Πάντως, για να επανέλθω...

Έχω διαπιστώσει πολλές φορές ότι μέχρι και στα μαγαζιά που μπαίνω δεν κοιτώ τα ρούχα του ηλικιακού μου γκρουπ.  Ασυναίσθητα πηγαίνω προς την μεριά των teen agers και πάντα κάτι από εκεί διαλέγω.  Είναι αστείο, δεν παίρνω βέβαια τα προκλητικά και τα γυμνά για τα κοριτσόπουλο αλλά επιλέγω τα casual της νεολαίας, αυτά που φορούν οι κατά την γνώμη μου,  λίγο πιο συντηρητικοί συνομήλικοί μου......

Ο γιος μου πολλές φορές έχει να κάνει με την εμφάνισή μου όταν πηγαίνουμε βόλτα και πολύ συχνά μου λέει...

-Βρε μαμά εσύ γιατί δεν ντύνεσαι σαν τις άλλες κυρίες όταν πηγαίνουμε βόλτα, να βάλεις τις φούστες σου και τα ωραία σου τα φορέματα......Γιατί είσαι με τα jeans και τα αθλητικά σου ρούχα όταν βγαίνουμε και δεν βάζεις κάτι πιο της ηλικίας σου.....σαν τις άλλες μαμάδες;.

Άντε τώρα να απολογηθείς και να εξηγήσεις ότι το 47 της ταυτότητας δεν είναι και η ηλικία των διαθέσεών μου αλλά και της όρεξης μου γενικά για όλα..... αλλά και για τα πάντα.!!!

Δεν θέλω να με τοποθετήσω ανάμεσα στις ξεμωραμένες κυρίες, τις γραφικές που κυκλοφορούν ανάμεσά μας.  Δεν έχω ξεμωραθεί ακόμα...... νομίζω.

Απλά, δεν αισθάνομαι 47.....κακό είναι;

Έχω διάθεση να κάνω πράγματα και δραστηριότητες ανθρώπων πολύ νεωτέρων από εμένα.....  Η ενέργεια του σώματος και του πνεύματος είναι στο peak τους......Λες και παίρνω αναβολικά, κάτι...



Έτσι λοιπόν με την όρεξη και την ενέργεια στο ταβάνι, αδυνατώ να συμπεριφέρομαι ως κουρασμένη μεσήλικη κυρία......
Κατ' αρχάς,δεν με αντιπροσωπεύει να το παίζω κυρία.  Κυρία αισθάνομαι μέσα μου, στην ψυχή μου και δεν με ενοχλεί καθόλου αν ίσως κάποιοι που δεν με γνωρίζουν βγάζουν διαφορετικά συμπεράσματα....Ότι δηλαδή τα έχω χάσει...... και ότι δεν συμβιβάζομαι με την ηλικία μου.....

Όλοι όσοι με ξέρουν, από τα πραγματικά νεανικά μου χρόνια μέχρι σήμερα που ζω την άλλου τύπου νιότη μου, ξέρουν ποια είμαι και τι κάνω......Ξέρουν πως έχω πλήρη επίγνωση των 47 χρόνων μου αλλά δεν μου καίγεται καρφάκι γιατί δεν τα αισθάνομαι αυτά τα 47 χρόνια μου σαν βάρος......αλλά μόνο ως προσφορά στην προσωπικότητά μου!!!

Για όλους τους υπόλοιπους, να πω απλά πως για μένα η απλότητα και η καλή επικοινωνία με τους συνανθρώπους μου, άσχετα του status του καθενός, αλλά και της ηλικίας του, είναι για μένα κάτι πολύ σημαντικό. Ίσως εξ αιτίας αυτής της ικανότητας που νομίζω πως έχω ανεπτυγμένη, να μπορώ δηλαδή να επικοινωνώ καλά με όλα τα ηλικιακά γκρουπ, να μου δημιουργεί και αυτή την ανεξήγητη ευφορία της εφήβου......
.
Φίλοι μου σας λυπάμαι γιατί......



Σε όποια ηλικία και αν φτάσω, νομίζω πως πραγματικά μέσα μου θα αισθάνομαι πάντα έφηβη.....


LIES!!!

ΣΤΡΟΣ ΚΑΝ - Αποκάλυψη ΒΟΜΒΑ για ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ κ ΔΝΤ

ΣΤΡΟΣ ΚΑΝ - Αποκάλυψη ΒΟΜΒΑ για ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ κ ΔΝΤ

Τρίτη, 3 Μαΐου 2011

Deborah's Theme - Once Upon A Time In America (Ennio Morricone)

Deborah's Theme - Once Upon A Time In America (Ennio Morricone)

marilena: Ψηλά στον ουρανό.......χωρίς φόβο και πάθος!!!

marilena: Ψηλά στον ουρανό.......χωρίς φόβο και πάθος!!!: "O Charles C. Ebbet , ήταν ένας φωτογράφος που αποθανάτησε εργάτες, που την εποχή του 1930 εργάσθηκαν στην κατασκευή των ουρανοξυστών της Νέα..."

Ψηλά στον ουρανό.......χωρίς φόβο και πάθος!!!

O Charles C. Ebbet , ήταν ένας φωτογράφος που αποθανάτησε εργάτες, που την εποχή του 1930 εργάσθηκαν στην κατασκευή των ουρανοξυστών της Νέας Υόρκη, μερικοί από τους πιο γνωστούς που όλοι μας θαυμάζουμε όταν επισκεφθούμε αυτή την παγκόσμια πόλη.  Όλες είναι αυθεντικές και καμιά δεν έχει υποστεί επεξεργασία.  Καμαρώστε την ψυχή αυτών των εργατών και την άνεση με την οποία φιγουράρουν στον φακό του Charles C. Ebbet......

General Electric building , 69ος όροφος, 29/9/1932
Charles Ebett,  the photographer
Ξεκούραση, και ρηλάξ για τους εργάτες...


Ακόμα πιο ψηλά.....
Ακόμα πιο ψηλά
Αυτό είναι........
Με το ένα χέρι ακροβατικό......
Πάνω στον αετό κυριολεκτικά........
Ισορροπία.....όχι αστεία!!!
Στην κορυφή του κόσμου......
Όλη η παρέα μαζί και από κάτω τι;
Κρεμασμένοι κυριολεκτικά.......

marilena: Παρ' ολίγο μετανάστρια.....

marilena: Παρ' ολίγο μετανάστρια.....: "Πολλές φορές έχω σκεφτεί πως θα ήταν η ζωή μου αν είχα πάρει αυτή ή την άλλη απόφαση. Έρχονται στιγμές που προσπαθώ να μαντέψω την ζωή μο..."

Παρ' ολίγο μετανάστρια.....


Πολλές φορές έχω σκεφτεί πως θα ήταν η ζωή μου αν είχα πάρει αυτή ή την άλλη απόφαση.

Έρχονται στιγμές που προσπαθώ να μαντέψω την ζωή μου μέσα από άλλες επιλογές και αποφάσεις που πήρα με το πέρασμα των ετών και που με έφτασαν εδώ.

Συγκυρίες, γεγονότα, αποφάσεις σωστές και άλλες λάθος διαμορφώνουν την ζωή μας , το ποιοι είμαστε και τι κάνουμε εδώ....

Αυτές οι σκέψεις με επισκέπτονται συχνά, όχι γιατί δεν είμαι ευχαριστημένη απ' τη ζωή μου αλλά πιάνομαι από γεγονότα και κάποιες ευκαιρίες ζωής που κάποτε αρνήθηκα να πάρω.  Αποφάσεις που τότε μου φαίνονταν πολύ τολμηρές ή μη εφαρμόσιμες.

Δεν μπορούσα να προβλέψω το σήμερα και κανείς μας άλλωστε.

Έτσι λοιπόν και ενώ ήμουν βυθισμένη στις σκέψεις μου αυτές, οδηγήθηκα σε σελίδα στο διαδίκτυο που ανάφερε..... Λοταρία για  την "απόκτηση πράσινης κάρτας" για την Αμερική.

Ακραίο, μη μου πείτε.....


Διάβασα λοιπόν όλα τα σχετικά και έτσι από περιέργεια πιο πολύ, άρχισα να συμπληρώνω την φόρμα.

Παράλληλα σκεφτόμουν την Νέα Υόρκη που λατρεύω και σχεδόν είχα φτιάξει και τις βαλίτσες μου....

Μέσα στο μυαλό μου ήταν ο γιος μου και οι τόσες επιλογές ζωής και εξέλιξης σε αντίθεση με την Ελλάδα των επόμενων ετών, σκεφτόμουν την γλώσσα και την τελειοποίησή της, τις προοπτικές στην τέχνη που τόσο τον ενδιαφέρουν, το εκπαιδευτικό σύστημα που τόσο ταλαιπωρεί τους νέους εδώ με τόσα περιττά μαθήματα, το ότι δεν τους δίνει καμία ευκαιρία να εξελίξουν την καλαισθησία τους, να δράσουν εικαστικά.....

Μέσα στο μυαλό μου ήμουν έτοιμη.  

Συμπλήρωνα την αίτηση και σκεφτόμουν και την δική μου επαγγελματική πορεία εκεί.  Με τι θα ασχοληθώ....και αν το εισόδημά μου, μου επιτρέπει να κάνω μια τέτοια κίνηση και να καταφέρω να σταθώ στα πόδια μου μέχρι να βρω και 'γώ δουλειά.....

Τρελές σκέψεις, αλλόκοτες.....

Έτσι στα ξαφνικά και ενώ τα πλήκτρα είχαν πάρει φωτιά.....σταμάτησα.  

Σταμάτησα και σαν κάποιος άλλος να με καθοδηγεί,  έκανα όλη την σελίδα delete.

Δεν συνέχισα, σταμάτησα και ενώ για κάποια λεπτά όλα μου φαινόντουσαν ιδανικά και ρόδινα, με διαπέρασε ένα ηλεκτρικό ρεύμα, μια ανατριχίλα.


Δεν πρέπει να μαι στα καλά μου σκέφτηκα.....

Το απόγευμα μου πέρασε με άλλες δραστηριότητες και υποχρεώσεις και η αίτηση για την Λοταρία και την Πράσινη κάρτα, ήταν σαν να μην είχε συμβεί ποτέ......

Σήμερα Δευτέρα, νωρίς το απόγευμα,  περιμένοντας την ώρα που επιστρέφει ο γιος μου απ' το σχολείο, χτύπησε το τηλέφωνο.......

Συγκεκριμένα το κινητό μου........


Απάντησα και προς μεγάλη μου έκπληξη ήταν μια διεθνής κλήση.....

Μια κυρία υπάλληλος με καλημέρισε στην Αγγλική, ή μάλλον να πω καλύτερα στην Αμερικάνικη γλώσσα, λέγοντάς μου πως κατάλαβαν πως είχα προχωρήσει σε κάποια αίτηση για απόκτηση Πράσινης κάρτας εργασίας και μόνιμης εγκατάστασης για την Αμερική και πήρε να με διευκολύνει αν είχα κάποια ερώτηση ή κάποια απορία και δεν προχώρησα με την αίτηση....

Καταλαβαίνετε εγώ, έπαθα πλάκα αφού κατ' αρχάς δεν είχα τελειώσει την συμπλήρωση της αιτήσεως και κάνοντας delete θεώρησα πως η αίτηση πάει στα σκουπίδια ή στο διάστημα τέλος πάντων...

Πως αυτή η καθόλα ευγενική υπάλληλος γνωρίζει για μένα και την πρόθεσή μου την χθεσινή;

Περίεργα πράγματα!!!

Τέλος πάντων, της είπα πως πιο πολύ από περιέργεια συμπλήρωσα την αίτηση μέχρι κάποιου σημείου και πως μετά ξύπνησα και πως δεν ενδιαφέρομαι άμεσα για κάτι τέτοιο.

Εκείνη, πολύ ευγενικά, μου είπε πως θα μου έστελνε ούτως ή άλλως extra ενημερωτικά έντυπα στο mail μου για να τα έχω όταν με το καλό το αποφασίσω........

Με λίγα λόγια παραλίγο να βρεθώ στην Αμερική μετανάστρια χωρίς να πάρω κάβο.....

Έκλεισα το τηλέφωνο και έμεινα αποσβολωμένη να κοιτώ απλανώς τον τοίχο....


Σοβαρά απορρυθμίστηκα με το τηλεφώνημα αυτό.......

Μπορώ να πω πως αισθάνθηκα "απειλή" εντός εισαγωγικών. Δεν φανταζόμουν ποτέ μια τέτοια ανταπόκριση σε ένα ολιγόλεπτο προσωπικό μου πείραμα.....
Έλεος.....

Και μετά σου λένε πως είναι δύσκολο να πας στην Αμερική σκέφτηκα, αν και οι πιθανότητες να επιλεγείς σε μια τέτοια λοταρία είναι σχεδόν μηδαμινές απ' ότι έχω ακούσει......

Το βράδυ μου, κύλησε μέσα στις σκέψεις, παρέα με την φωνή της κυρίας αυτής από την Αμερική και με συντροφιά το mail που έκανε την εμφάνισή του στα εισερχόμενα του ηλεκτρονικού μου ταχυδρομείου.....


Μήπως πρέπει να το' χω στα υπ' όψιν για το μέλλον......

Ο καιρός θα δείξει.......






  

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

marilena: Η επιτυχία περνάει από το πιάτο !!!

marilena: Η επιτυχία περνάει από το πιάτο !!!: "Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο διάβασα της Ελένης Τασούλη, που μας δίνει πολύτιμες συμβουλές για να βελτιώσουμε τις επιδόσεις των παιδιών μας, ει..."

Η επιτυχία περνάει από το πιάτο !!!

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο διάβασα της Ελένης Τασούλη, που μας δίνει πολύτιμες συμβουλές για να βελτιώσουμε τις επιδόσεις των παιδιών μας, ειδικά τώρα που θα δοκιμαστούν με τις εξετάσεις...

Δεν θα σας πω όλες τις λεπτομέρειες αλλά αυτά που κράτησα σαν πιο βασικά και που είναι πολύ εύκολο να υιοθετήσετε και εσείς....

Έτσι λοιπόν δείτε με ποιες τροφές το μυαλό του παιδιού σας θα λειτουργεί σαν ρολόι ακούραστο και με ποιες τροφές θα βοηθήσει την μνήμη του για την ριμάδα την αποστήθιση......

ΧΟΛΙΝΗ
Βρίσκεται στα αυγά και τους ξηρούς καρπούς και συμβάλλει στην καλή λειτουργία του εγκεφάλου.




ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΑ
Βιταμίνες Α,C, ΚΑΙ Ε, τονώνουν τη μνήμη. Αναζητήστε τις στα φρέσκα φρούτα και λαχανικά, τα όσπρια, τους ξηρούς καρπούς.



ΩΜΕΓΑ 3 ΛΙΠΑΡΑ ΟΞΕΑ
Ενισχύουν τη γνωστική λειτουργία και βρίσκονται σε μια ποικιλία τροφών, όπως στα λιπαρά ψάρια (σολομός, τόνος κλπ), το αβοκάντο, ο λιναρόσπορος, τους ξηρούς καρπούς, το ελαιόλαδο.



ΑΝΑΦΛΟΙΩΤΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ
Περιέχουν σύνθετους υδατάνθρακες, φυλλικό οξύ και άλλες βιταμίνες του συμπλέγματος Β και φυτικές ίνες που αποτελούν σταθερή πηγή ενέργειας για το παιδί.  Εξασφαλίστε τα τρώγοντας ζυμαρικά, ψωμί και δημητριακά ολικής αλέσεως.



ΣΙΔΗΡΟΣ
Βοηθάει τις πνευματικές λειτουργίες να είναι σε ετοιμότητα και αυξάνει την ενεργητικότητα.  Βρίσκεται κυρίως στο κόκκινο κρέας, τα πουλερικά, το σπανάκι, τα όσπρια, τα αποξηραμένα φρούτα.


ΝΕΡΟ
Η σωστή ενυδάτωση του οργανισμού είναι απαραίτητη για να μπορεί το παιδί να δείχνει προσοχή και να καταπολεμά το αίσθημα της κόπωσης.  Βεβαιωθείτε ότι πίνει τουλάχιστον 10 ποτήρια την ημέρα.



Να σημειωθεί ότι πολύ σημαντικό είναι να αποφεύγονται οι πολύ λιπαρές τροφές και όσες περιέχουν πολλή ζάχαρη γιατί προκαλούν εκτόξευση των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα και απότομη πτώση τους σε πολύ μικρό διάστημα, οπότε είναι πιο πιθανό το παιδί να νιώθει εκνευρισμό, κούραση και πείνα πριν φτάσει το μεσημέρι.



Ακόμα ένα πολύ σημαντικό στοιχείο, που δεν αφορά την διατροφή του, αλλά που συμμετέχει ενεργά στην επιτυχία, είναι ο ΚΑΛΟΣ ΥΠΝΟΣ, τουλάχιστον για ένα οκτάωρο.....
Πολλές φορές το ξενύχτι διαβάζοντας δεν αποζημιώνει τους μαθητές.



Εύχομαι να σας βοήθησα, να ανταπεξέλθετε όσο το δυνατόν καλύτερα, στην δύσκολη αυτή περίοδο με την σωστή διατροφή των παιδιών σας.....
Το πιο δύσκολο για μένα είναι πως θα καταφέρω να τηρηθεί το θέμα του ύπνου.....

marilena: Κυρίες....μας φάγανε τα mini....

marilena: Κυρίες....μας φάγανε τα mini....: "Όπως σας έχω πει και παλαιότερα, αρκετές φορές, είμαι μεταξύ των υποψηφίων, ή να πω καλύτερα μεταξύ των χιλιάδων υποψηφίων που ψάχνουν να ..."

Κυρίες....μας φάγανε τα mini....



Όπως σας έχω πει και παλαιότερα, αρκετές φορές, είμαι μεταξύ των υποψηφίων, ή να πω καλύτερα μεταξύ των χιλιάδων υποψηφίων που ψάχνουν να βρουν εργασία.

Έτσι λοιπόν σήμερα θα σας αναλύσω....μια διαπίστωσή μου σε σχέση με την μέχρι τώρα γκαντεμιά μου.

Κατ' αρχάς προληπτική δεν είμαι απλά χρησιμοποίηση την λέξη "γκαντεμιά", αντί της λέξης αποτυχίας.

Λοιπόν αρχίζω.....

Σε ότι interview με έχουν καλέσει να πάω ήμουν μία από τις πολλές........

Εκεί δηλαδή, μαζί με μένα, υπήρχαν και άλλες κοπέλες, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω τη λέξη αυτή και να θεωρώ τον εαυτό μου μια τέτοια......

Τέλος πάντων, εκεί λοιπόν εγώ πάντα έχω και το ανάλογο σοβαρό ντύσιμο, το αξιοπρεπές, το professional look της εργαζόμενης, αυτό που για 23 χρόνια πάντα είχα.  Αυτό που γνωρίζω πως πρέπει να έχει κάποια γυναίκα που εργάζεται.

Όμως εκεί, οι υπόλοιπες υποψήφιες ήταν ακριβώς το αντίθετο από εμένα.



Το mini έδινε και έπαιρνε.......Οι ποδάρες ακάλυπτες έως πολύ ψηλά, το τακούνι στιλέτο για πρωί και η όλη εμφάνιση έτοιμη για τις μεγάλες πίστες.......


Μπορώ να πω πως στα πρώτα interviews βλέποντας αυτή την εικόνα, έριξα την υποτιμητική ματιά μου και πρόβαλα τον επαγγελματισμό μου για να αισθανθώ ασφαλής και άνετη.

Όταν όμως κατ' εξακολούθηση συναντούσα αυτό, μου έγινε πλέον η εικόνα γνώριμη και δεν μου προκαλούσε καμιά τέτοιου είδους αναστάτωση και αντίδραση.  Το αντιμετώπιζα ως normal.

Για να μην αδικήσω καμιά κοπέλα, υπήρχαν και πιο ισορροπημένες φιγούρες με προβάδισμα ηλικιακό που σίγουρα αποτελεί ένα θέμα και δημιουργεί μια υπεροχή σε σχέση με την δική μου εικόνα και προφίλ.  Πολλοί φίλοι και γνωστοί που παρακολουθούν από κοντά την δική μου επίμονη προσπάθεια. αποδίδουν την μέχρι τώρα αστοχία μου στην ηλικία σε σχέση με τον μισθό που ίσως προσφέρουν και που είναι μικρός σε σχέση με τις θεωρητικές προσδοκίες μου......

Ότι και να μου πει κάποιος εγώ ένα μπορώ να πω......

Ο συναγωνισμός είναι πολύς, κατ αρχάς γιατί η ηλικία των 30 είναι πολύ πιο εύκολη από τα 47 δικά μου χρόνια, η εμφάνιση με τα μπούτια έξω είναι μάλλον πιο ευχάριστη και πιο ελκυστική παρά η φούστα στο γόνατο ή το κλασικό παντελόνι με το πουκάμισο......  Οι γόβες στιλέτο πολύ πιο θηλυκές και sexy από τις μπαλαρίνες ή τις μπότες......


Και τέλος τα πρεσβυωπικά γυαλάκια καθόλου συμπαθητικά σε σχέση με το έντονο μακιγιάζ και τις βλεφαρίδες μπούκλα των κατά τα άλλα συμπαθητικών συνυποψηφίων μου.....



Με λίγα λόγια, το στυλ μου είναι λίγο rustique, και λίγο σοβαρό για την εποχή που διανύουμε.

Μέσα σ' όλα, αν βάλεις και την υπεροχή των άλλων "κοριτσιών" στα συστήματα και στην τεχνολογία, έχω την αποτυχία στο τσεπάκι, όπως και πολλές άλλες σαν και εμένα.

Η υπεροχή μου είναι σε ένα σημείο που δεν δοκιμάζεται με κανένα interview, και δεν μετράται με την πρώτη ματιά, Ούτε και με την δεύτερη.

Η υπεροχή μας και το ατού μας είναι στην εργασιακή εμπειρία, στις σωστές εκτιμήσεις και αποφάσεις και στις στρατηγικές που έρχονται πλέον αυτόματα χωρίς κόπο και είναι ως επί το πλείστον και οι σωστές.
Η εργασιακή εμπειρία, όπως έχω ξαναπεί, δεν μπορεί να μην αποτελεί βασικό συστατικό επιτυχίας.
Είναι ότι πολυτιμότερο έχω στο μυαλό μου για εκμετάλλευση........

Δυστυχώς όμως παρόλο που πωλείται δεν υπάρχουν αγοραστές γιατί ίσως θεωρούν το ηλικιακό γκρουπ μας έτοιμο για απόσυρση.

Κάτι ακόμα που ίσως να σας φανεί και λίγο τραβηγμένο αλλά είναι πολύ ρεαλιστικό....
Το γκρουπ στο οποίο ανήκουμε εμείς τα κορίτσια των δεύτερων άντα... και λίγο πριν τα ήντα,.έχουμε ολοκληρώσει το κύκλο μας όσον αφορά παιδιά και  οικογένεια. Επίσης πως τα παιδιά μας είναι και μεγάλα και έτσι οι αυριανοί εργοδότες θα έχουν όλη την ευκαιρία να μας εκμεταλλευτούν χωρίς άδειες εγκυμοσύνης και μειωμένα ωράρια και παιδικές ασθένειες....



Μπορεί να με θεωρείτε extreme σε αυτές τις σκέψεις μου και τα επιχειρήματά μου αλλά μπορώ να σας θυμίσω τι γινόταν παλαιότερα στην τέως τράπεζα Εργασίας, που δεν πετούσε ούτε γυναικεία μύγα εκεί κοντά.  Μόνο κύριοι ήταν οι εργαζόμενοι και γυναίκα δεν υπήρχε πουθενά.  Φαντάζομαι για τους ευνόητους λόγους που σας ανέφερα.

Δεν θέλω να δικαιολογηθώ, ούτε να φανώ εχθρική προς καμία άλλη υποψήφια, απλά θεωρώ άδικο να με καβαλούν τα καλλίγραμμα πόδια με το τακούνι στιλέτο και να μην προσμετράται η εμπειρία και οι ικανότητες των δικών μας προδιαγραφών.

Το μόνο που μου μένει να κάνω αν δω τα σκούρα.....και για να είναι fair play, θα βάλω και εγώ τα μίνια μου και τις βραδινές μου γόβες και θα σκορπίσω τον πανικό.....

Αστειεύομαι......

Είναι πέρα από την δική μου στάση ζωής όλο αυτό και από την ιδιοσυγκρασία του χαρακτήρα μου και έτσι μην σας ανησυχήσω φίλες συν υποψήφιες.

Αυτό δεν θα το δείτε.

Κάπου, κάποτε, εύχομαι να εκτιμήσει κάποιος εργοδότης και τις δικές μας  ικανότητες και  προσόντα, την πολύτιμη εργασιακή μας εμπειρία και δεν θα χάσει.....
Απλά μην το καθυστερήσει και πολύ γιατί αν καβαλήσουμε και τα πρώτα ήντα τότε μάλλον θα πάμε από μόνες μας για απόσυρση......




Κυριακή, 1 Μαΐου 2011

marilena: Τώρα πια του Αγίου Πνεύματος.......

marilena: Τώρα πια του Αγίου Πνεύματος.......: "Τα κεφάλια μέσα και αντί να σας πω...... 'ραντεβού τον Σεπτέμβρη'.... θα σας πω...'ραντεβού τον Ιούνιο'!!! Καλά ήταν τόσες μέρες καθ..."

Τώρα πια του Αγίου Πνεύματος.......








Τα κεφάλια μέσα και αντί να σας πω...... "ραντεβού τον Σεπτέμβρη".... θα σας πω..."ραντεβού τον Ιούνιο"!!!

Καλά ήταν τόσες μέρες καθισιό, ειδικά στους μαθητές αφού μετά και από την τελευταία εορταστική Πρωτομαγιά, αρχίζουν τα δύσκολα.....

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και μακροβούτι!!!

Του Αγίου Πνεύματος που είναι τον Ιούνιο και συγκεκριμένα στις 13/6, θα έχετε την ευκαιρία να οργανώσετε την επόμενη διαφυγή σας από την πραγματικότητα και μάλιστα την πρώτη σας καλοκαιρινή εξόρμηση.....


Το βάπτισμα για την πρώτη σας θερινή απόδραση και για ένα long weekend, ίσως σε κάποιο εξοχικό ή σε κάποιο κοντινό νησάκι έχοντας μάζί σας μόνο την έννοια για τα οικονομικά σας και όχι και για τις εξετάσεις και τα διαγωνίσματα των παιδιών σας ή και του εαυτού σας, αν είστε μαθητές.....

Ότι πρέπει για να αρχίσει το καλοκαιράκι και να μπούμε σπρώχνοντας, και μετά βασάνων στην απαιτούμενη διάθεση......

Καλό κουράγιο λοιπόν.....και ιδιαιτέρως στους μαθητές, υποψηφίους και στους γονείς τους.