Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

marilena: Μαζευτείτε λίγο.....σχολείο πάτε ακόμα!!!

marilena: Μαζευτείτε λίγο.....σχολείο πάτε ακόμα!!!: "Σαν πρωτάκι που ναι ο υιός μου, είπα φέτος μια και είναι οι πρώτες του εξετάσεις στο σχολείο να τον περιμένω σε καφέ κοντά στο σχολείο...έτσ..."

Μαζευτείτε λίγο.....σχολείο πάτε ακόμα!!!

Σαν πρωτάκι που ναι ο υιός μου, είπα φέτος μια και είναι οι πρώτες του εξετάσεις στο σχολείο να τον περιμένω σε καφέ κοντά στο σχολείο...έτσι για την καλή αρχή!!!

Έδινε στις έντεκα το πρωί μαθηματικά και έτσι τρία τέταρτα νωρίτερα τον είχα ήδη αφήσει και απολάμβανα το καφεδάκι μου μαζί με την εφημερίδα μου....

Οι πρώτη φουρνιά των μαθητών που έδινε νωρίτερα είχε αρχίσει να βγαίνει από το σχολείο και κατευθείαν, οι πιο μεγάλοι στον καφέ μαζί μου.....

Δεν ήξερα προς τα που να πρωτοκοιτάξω....Όλοι οι μαθητές που με πλαισίωναν μέσα στη καλή χαρά, με φωνές και γέλια.....βρισιές και προσφιλείς εκφράσεις μεταξύ τους....όπως κάναμε και εμείς στα χρόνια μου.



Αυτό όμως που ξεχώριζε και ήταν άξιο απορίας ήταν η εμφάνιση των μαθητών και των μαθητριών....

Καλά....γονείς δεν έχουν όλα αυτά τα παιδιά....

Είναι δυνατόν να πηγαίνεις στο σχολείο με εμφάνιση παραλίας;

Τα μεγαλύτερα κορίτσια ήταν με προκλητικότατα μπλουζάκια με όλο τους το πλούσιο μπούστο έξω, τιραντάκια και μπλουζάκια κοντά να φαίνεται ο ομφαλός τους και τα γνωστά jeans, τα χαμηλοκάβαλα ή οι φόρμες οι εφαρμοστές σαν κολάν....




Νύχια βαμμένα στα χρώματα του καλοκαιριού, σκουλαρίκια τεραστίων διαστάσεων και ύφος γεμάτο ανεξαρτησία, καπρίτσιο, δυναμισμό και αναίδεια.....


Τα αγόρια από την άλλη μεριά....με τις φόρμες ή τις βερμούδες ή τα jeans, με τον ποπό τους έξω, ή να πω καλύτερα με το σώβρακο τους έξω, σε όλα τα σχέδια και σχήματα έτσι για να κεντρίζει το μάτι σου και την περιέργειά σου.....



Και εγώ έχω ένα παιδί....και εγώ δεν θα το εμποδίσω να φορέσει κάτι trendy για την εποχή του, αλλά όχι βρε παιδιά και στο σχολείο.....
Ήξεραν οι υπεύθυνοι του σχολείου και μας έστειλαν ειδικό σημείωμα που μας παρακαλούσαν να προσέχουν οι μαθητές το ντύσιμό τους κατά την περίοδο των εξετάσεων.....

Αλλά μάλλον κανείς δεν το διάβασε ή απλά αδιαφόρησε να τηρήσει τους κανόνες.

Θα μου πείτε.....εδώ καράβια χάνονται βαρκούλες αρμενίζαμε.....

Όχι διαφωνώ εκατό τοις εκατό με αυτή την λογική.  Όλα μετράνε και από όλες μας τις επιλογές δίνουμε το στίγμα μας.  Και καλά οι μαθητές, ας πούμε πως το ρίχνουν έξω και δεν δίνουν την πρέπουσα σημασία ούτε στον χώρο αλλά ούτε και στον περιβάλλον του σχολείου ή στους κανόνες του....

Οι γονείς που βλέπουν αυτήν τους την εικόνα να περιφέρεται μέσα στο σπίτι και να αναχωρούν με τέτοια εμφάνιση για το σχολείο δεν έχουν κάτι να τους πουν, να τους συμβουλεύσουν και να τους πείσουν να σέβονται τους άλλους και τον εαυτό τους.....Να σεβαστούν το σχολείο τους και τους καθηγητές τους, αν όχι πρώτα τους ίδιους....

Αυτά τα αγόρια αμφιβάλλω αν θα μπορούν κάτω από τέτοιες συνθήκες να συγκεντρωθούν στα μαθήματά τους με τέτοια οφθαλμόλουτρα και τέτοιες ημίγυμνες υπερβολές....



Δεν είμαι καθόλου παλαιών αρχών...αντίθετα είμαι πολύ μπροστά για την ηλικία μου και την εποχή μας...αλλά κάπου υπάρχει και ένας διαχωρισμός και ένας σεβασμός του που βρίσκεσαι.....

Κατά το παρελθόν όταν βρέθηκα με άλλες μητέρες και συζήτησα αυτήν μου την διαπίστωση σε σχέση με το ντύσιμο των μαθητών, κατάλαβα πως ήταν πολύ λίγες, μετρημένες στα δάκτυλα, οι μητέρες που πήραν θέση....Οι υπόλοιπες με κοίταζαν σαν να 'μαι από άλλο πλανήτη και θεώρησαν όλα αυτά λεπτομέρειες και άνευ σημασίας....

Στάθηκαν και έδωσαν έμφαση μόνο στο κάπνισμα και στα ναρκωτικά...

Μα κανείς δεν συνέκρινε αυτούς τους κινδύνους με την εμφάνιση.  Αυτό θα ήταν και  παράλογο και πολύ κουτό.  Δεν είμαι τόσο αφελής.....

Απλά πιστεύω πως πρέπει να τραβάμε κάποιες γραμμές στα παιδιά, κάποια όρια, για να μάθουν να σέβονται το σχολείο τους, τους κανόνες και αύριο τους νόμους και την ευπρέπεια....

Με την ανεξέλενκτη διάθεσή μας αντίθετα πιστεύω πως δεν τους κάνουμε καλό....
Δεν τους περνάμε σωστά μηνύματα και σαφή εικόνα......

Όταν αδιαφορούμε αν ο γιός μας φοράει το παντελόνι κάτω από τον ποπό του ή η κόρη μας εμφανίζεται στο σχολείο με το wonderbra σε πρώτη μόστρα, τι παριστάνουμε εμείς οι ίδιοι σαν γονείς.....

Τους απελευθερωμένους;



Έλεος αγαπητοί μου γονείς....

Έτσι κάπως μέσα σε μια νεανική ατμόσφαιρα του παραλόγου, αλλά με πολύ ενθουσιασμό και γέλια, κύλησε το δίωρο μου και χτύπησε επιτέλους το κινητό μου τηλέφωνο....

Μαμά, τέλειωσα....έγραψα πολύ καλά!!!




marilena: Αντώνη....άρεσες πολύ!!!

marilena: Αντώνη....άρεσες πολύ!!!: "Το Ζάππειο 2 σήμερα το πρωί στις έντεκα είχε ραντεβού με ένα νέο ξεκίνημα. Μια καινούργια αρχή μέσα στο θολό και ομιχλώδες τοπίο της χώρας..."

marilena: Πολίτες...Αλλοδαποί...Αστυνομία....βία....

marilena: Πολίτες...Αλλοδαποί...Αστυνομία....βία....: "Ξέρουμε όλοι μας πως δεν είμαστε στην καλύτερη κατάσταση, αλλά ακόμα δεν έχουμε φτάσει και στην χειρότερη....Έχει ακόμα λίγη απόσταση πριν..."

Πολίτες...Αλλοδαποί...Αστυνομία....βία....



Ξέρουμε όλοι μας πως δεν είμαστε στην καλύτερη κατάσταση, αλλά ακόμα δεν έχουμε φτάσει και στην χειρότερη....Έχει ακόμα λίγη απόσταση πριν τον πάτο....

Είναι βέβαια γεγονός ότι ο κόσμος έχει μέσα του θυμό.... Θυμό που μπορεί ανά πάσα στιγμή να προκαλέσει βία και μακελειό....

Πρέπει να υπερισχύσει η λογική αυτές τις ώρες γιατί δεν είναι καθόλου δύσκολο να εμπλακούμε όλοι μας σε ενέργειες που μόνο καλό αποτέλεσμα δεν θα έχουν.....

Η οργή και ο θυμός είναι πολύ κακοί σύμβουλοι και μπορούν να μας βγάλουν εκτός εαυτού και να προβούμε σε πράξεις βίας χωρίς να το καταλάβουμε.



Αυτή την περίοδο μαζί με την δεινή οικονομική κατάσταση που μας πνίγει όλους...άλλους περισσότερο και άλλους λιγότερο έχουμε να αντεπεξέλθουμε και με όλα τα υπόλοιπα που συμβαίνουν γύρω μας και που μόνο ευχάριστα δεν είναι.....

Ζωές χάνονται με μια κίνηση και άλλες κινδυνεύουν να χαθούν μέσα από ιστορίες φρίκης και απερίγραπτης κτηνωδίας...
Εμείς λοιπόν ή που θα παρασυρθούμε σε αυτόν τον ανεξέλεγκτο τρόπο αντίδρασης ή που θα κρατήσουμε όσο γίνεται την ψυχραιμία μας και δεν θα κινητοποιηθούμε...... για την ώρα....

Εν βρασμώ ψυχής όλοι μπορούμε να κάνουμε τα χειρότερα λάθη και αύριο να βρεθούμε υπόλογοι σε καταστάσεις που δεν έχουν πισωγύρισμα.

Το να σπάσεις στο ξύλο τους αλλοδαπούς δεν είναι λύση.  Το παράλογα άρρωστο αίμα που χύθηκε πριν δυο μέρες, του αθώου μας συμπολίτη δεν πρέπει να μπει στην ίδια μοίρα με κάποιου άλλου ανθρώπου.



Οι Έλληνες δεν έχουμε τέτοια ένστικτα να επιδείξουμε.  Δεν μπορείς να σκοτώνεις στο ξύλο άλλους ανθρώπους που μπορεί να μην έχουν καμιά ανάμειξη με τέτοιου είδους δολοφονικές πράξεις επειδή είναι άλλου χρώματος και κάτι σου θυμίζουν....

Και εγώ έχω στραβώσει πολύ με τους αλλοδαπούς αλλά όταν σκεφτώ λίγο πιο ήρεμα δεν καταλήγω μέσα μου στην βία. Δεν διαθέτω κανενός είδους βίας.  Νομίζω πως κανείς υγιής στο μυαλό άνθρωπος δεν μπορεί να καταλήγει σ' αυτή την επιλογή.

Αν ξεκινήσει μια τέτοια ιστορία με τους αλλοδαπούς πιστεύω πως τα πράγματα θα γίνουν ακόμα χειρότερα και πιο επικίνδυνα για όλους μας.  Αυτοί όλοι θα αντιδράσουν..... και βία στην βία θα φτάσουμε σε πιο ακραίες συνθήκες.

Οι πολίτες των Αθηνών που ζουν μέσα στο κέντρο δεν θα μπορέσουν να επιβιώσουν εκεί αν συνεχιστούν όλα αυτά.  Θα εγκλωβιστούν ακόμα πιο πολύ μέσα στα σπίτια τους και δεν θα τολμούν ακόμα περισσότερο να βγαίνουν έξω......

Η βία στην βία δεν είναι απάντηση και αντιμετώπιση σωστή για να ξεπεραστεί αυτή η κρίση .



Το χειρότερο πρόβλημα αυτή την περίοδο σε σχέση με τους ξένους είναι, κατά την γνώμη μου, πως θα πεινάσουν ακόμα περισσότερο χωρίς δουλειά και τότε δυστυχώς θα γίνουν ακόμα χειρότεροι.  Αν δεν έχουν ένα πιάτο φαΐ τότε θα έχουμε και αύξηση τέτοιων κρουσμάτων...

-Αυτή την ώρα κυρία μου εσύ σκέφτεσαι αν θα έχει να φάει ο παράνομος αλλοδαπός;

-Ναι, το σκέφτομαι πολύ, γιατί η πείνα θα τους οδηγήσει σε μεγαλύτερες και περισσότερες επιθέσεις για να εξασφαλίσουν ένα κομμάτι ψωμί.

Και τότε τι θα γίνει ....θα δημιουργούνται ομάδες κρούσης από Έλληνες για να τους σφάζουν σε δωδεκάδες.....Έλεος λοιπόν.

Η βία από την μεριά μας δεν πρέπει να συνεχιστεί γιατί θα οδηγήσει σε ακόμα χειρότερες καταστάσεις...

Όπως έχουμε φοβηθεί εμείς έτσι έχουν φοβηθεί και αυτοί.

Δεν είναι όλοι τους δολοφόνοι όπως δεν είμαστε και εμείς όλοι παρανοϊκοί άνθρωποι να σπάμε τα κεφάλια των διαδηλωτών με πυροσβεστήρες.....

Όπως όλοι μας αντιδράσαμε με απέχθεια στην ενέργεια των αστυνομικών που έσπασαν στο ξύλο τον 30 χρονο νέο άνθρωπο χθες στην διαδήλωση, έτσι πρέπει να αντιδράσουμε και για όλες τις πράξεις βίας ακόμα και αν είναι προς τους παράνομους αλλοδαπούς που μας έχουν κάτσει πάνω στο σβέρκο...

Η βία έχει πάντα το ίδιο πρόσωπο και το ίδιο αποτέλεσμα όπου και αν εφαρμοστεί.

Όταν εφαρμόζεται από την αστυνομία προς τους αθώους διαδηλωτές την ονομάζουμε φασισμό...




Όταν εφαρμοστεί από τους αθώους πολίτες προς τους παράνομους αλλοδαπούς την ονομάζουμε ρατσισμό.



Και οι δύο λέξεις εξίσου αποκρουστικές και καταδικαστέες....





Παρασκευή, 13 Μαΐου 2011

marilena: Παρασκευή και 13 στα σίγουρα......

marilena: Παρασκευή και 13 στα σίγουρα......: "Μετά την χθεσινή ανάπαυλα από όλα τα blogs της google που μας άφησε στα κρύα του λουτρού....επανήλθαμε σήμερα για να το πιάσουμε από εκεί ..."

Παρασκευή και 13 στα σίγουρα......



Μετά την χθεσινή ανάπαυλα από όλα τα blogs της google που μας άφησε στα κρύα του λουτρού....επανήλθαμε σήμερα για να το πιάσουμε από εκεί που το αφήσαμε.....
Έλα όμως που η διαδικασία αυτή της google μας ανακάτεψε τα άντερα!!!!

Όλο μου το blog, που με τόση προσπάθεια έστησα μου το έκανε καινούργιο.....

Άλλα αντί άλλου........

Είμαι και 'γω τέρας τάξης, οπότε καταλαβαίνετε πόσο με ενόχλησε να χαθούν κείμενα και να μου έχει μπερδέψει και τα αρχεία μου....

Παρασκευή και 13 και κάτι ξέρουν οι Αμερικάνοι που αισθάνονται περίεργα για την μέρα αυτή....

Δεν μπορώ να το επαναφέρω καθώς δεν είμαι και τόσο μέσα στην τεχνολογία....μια νοικοκυρά χαρωπή είμαι όχι παιδί στης microsoft.....

Tι τα ήθελες και εσύ κυρά μου τα blogs ..... θα μου πει κάποιος και ίσως να 'χει και δίκιο.....

Τα μεταξωτά εσώρουχα θέλουν και επιδέξια οπίσθια.....για να το πω σεμνά και όχι όπως το λέει ο λαός.....

Τέλος πάντων θα προσπαθήσω μόνη μου να βάλω μια τάξη σε όλο το blog και ο Θεός βοηθός....

Ίσως και κάποιος από τους άρρενες bloggers να μου δώσει τα φώτα του.....αυτοί είναι μανούλες στα συστήματα....

Δεν θα σας ζαλίσω άλλο με τα δικά μου.....τα λέμε ίσως αργότερα όταν ξεπεράσω το σοκ και αποφασίσω να γράψω κάτι πιο ουσιαστικό για όλους και για όλα.....


Πέμπτη, 12 Μαΐου 2011

marilena: Αντώνη....άρεσες πολύ!!!

marilena: Αντώνη....άρεσες πολύ!!!: "Το Ζάππειο 2 σήμερα το πρωί στις έντεκα είχε ραντεβού με ένα νέο ξεκίνημα. Μια καινούργια αρχή μέσα στο θολό και ομιχλώδες τοπίο της χώρας..."

Αντώνη....άρεσες πολύ!!!



Το Ζάππειο 2 σήμερα το πρωί στις έντεκα είχε ραντεβού με ένα νέο ξεκίνημα.
Μια καινούργια αρχή μέσα στο θολό και ομιχλώδες τοπίο της χώρας μας αλλά και του κάθε Έλληνα που μήνες πολλούς τώρα έχει χάσει την αξιοπρέπειά του....

Μας την πούλησαν την αξιοπρέπεια δεν εχάθη μόνη της ούτε ως δια μαγείας...Την πούλησαν σε τιμή όσο-όσο στους Ευρωπαίους πίσω από την πλάτη μας και δεν ξέρω εγώ σε ποιους άλλους...

Αυτοί που κάνουν ότι κυβερνούν ξέρουν καλύτερα το πως.....και τι ανταλλάγματα  τους εδόθησαν για αγοραπωλησία μας....

Ντροπή μου όμως...

Σήμερα δεν γράφω για να γκρινιάξω.  Σήμερα γράφω για να σχολιάσω με θέρμη και ενθουσιασμό όλο αυτό που είδα και θαύμασα το πρωί....

Η ομιλία του προέδρου Αντώνη Σαμαρά ήταν κατά την γνώμη μου η πιο σοβαρή και ξεκάθαρη όλων των εποχών....


Δεν άκουσα καμιά υπερβολή παρά μόνο αλήθειες και καταστάσεις που βιώνω καθημερινά.  Απάντησε σε όλα μου τα ερωτήματα και σε όλα μου τα άγχη. Έδωσε προτάσεις ρεαλιστικές και αποδ
Έδωσε το στίγμα της ειλικρινούς  ταυτότητάς του και των προθέσεων του.
Ο λόγο τους ήταν ακέραιος, σαφής και πολύ συγκεκριμένος.

Πάνω απ όλα όμως ο λόγος του ήταν μια εμψύχωση για όλους τους προδομένους Έλληνες.  Αισθάνθηκα μια ασφάλεια και μια ηρεμία πρωτόγνωρη για την δύσκολη εποχή που βρισκόμαστε.

Ευχή μου είναι, να μπορέσει ο τόπος να ακολουθήσει αυτή την νέα πολιτική πρόταση, για να ανακάμψει η πατρίδα μας από την πολιτική αυτοκτονίας στην οποία έχει εγκλωβισθεί.......




marilena: Με άλλα μάτια.....

marilena: Με άλλα μάτια.....: "Σήμερα το απόγευμα μετά το διάβασμα του υιού μου είπαμε να κάνουμε μια βόλτα στη πλατεία της Ν. Σμύρνης, έτσι για να πάρουμε λίγο αέρα και ..."

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011

Με άλλα μάτια.....


Σήμερα το απόγευμα μετά το διάβασμα του υιού μου είπαμε να κάνουμε μια βόλτα στη πλατεία της Ν. Σμύρνης, έτσι για να πάρουμε λίγο αέρα και να κάνουμε ένα διάλειμμα.

Η πλατεία, όπως πάντα με τον κόσμο της στα καφέ και με τους αλλοδαπούς να τριγυρνούν από τραπέζι σε τραπέζι να πωλούν τα μικροκλοπιμαία τους.....

Σήμερα όμως δεν είχα πια την ίδια υπομονή με τις προηγούμενες φορές....

Σήμερα είμαι έξαλλη με όλους τους....Δεν με ενδιαφέρει αν είναι όλοι τους "παρθένες".....

Σήμερα δεν θέλω να τους βλέπω.....

Θυμήθηκα μια περίπτωση,... πολύ παλαιότερα, είχα βρεθεί στην Αγία Παρασκευή, εκεί στην πλατεία και μου την είχε πέσει ένας αλλοδαπός που ήθελε να μου πουλήσει μια βιντεοκάμερα....Ήμουν μαζί με τον πατέρα μου.

Αυτή η σκέψη ήρθε σήμερα στο μυαλό μου και μου γύρισε το στομάχι ανάποδα.

Μια βιντεοκάμερα πριν από τόσα χρόνια ξεθάφτηκε από τις αναμνήσεις μου σήμερα την ώρα που έπινα τον καφέ μου, όταν εμφανίστηκε ο αλλοδαπός στο τραπέζι να μας πουλήσει τις μαϊμούδες του και τα κλοπιμαία του....

Μια αστραπιαία ανάμνηση που πυροδοτεί μέσα μου εκρήξεις......Εκρήξεις και όποιον πάρει ο χάρος...

Ο γελαστός αλλοδαπός, προερχόμενος από κάποια χώρα της Αφρικής με το χαμόγελο μας μιλάει με ευγένεια και θέλει να μας πουλήσει την πραμάτεια του.



Συνήθως λέω..."όχι ευχαριστώ", μια ή δύο φορές......

Σήμερα όμως...δεν έχει ούτε "όχι"....σήμερα έχει..."φύγε".

Τα μάτια μου άλλαξαν...

Δεν μαρτυρούν ούτε συμπάθεια ούτε Ελληνική ευγένεια....

Τα μάτια μου σήμερα δεν θέλουν να βλέπουν αλλοδαπούς να περιφέρονται δεξιά και αριστερά μου..

Δεν μου φταίνε όλοι....αλλά μου φταίνε και όλοι....

Μετά το χθεσινό και με την σκέψη της βιντεοκάμερας που κάποιος αλλοδαπός προσπάθησε να μου πουλήσει πολλά χρόνια πίσω, έγινα εγώ το αγρίμι της Αφρικής.......





Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος πως δεν φταίνε όλοι....Δεν είναι όλοι οι αλλοδαποί εγκληματίες.
Μαζί με τα ξερά ας καούν και τα χλωρά.  Δεν με ενδιαφέρει πια.....

Μόνο οι αλλοδαποί που ζουν χρόνια στον τόπο μας και που έχουν γίνει ένα με τις παραδόσεις μας, την ιστορία μας, την θρησκεία μας και τα έθιμά μας....μόνο αυτούς δέχομαι χωρίς πρόβλημα.

Όλοι οι υπόλοιποι για μένα είναι πλέον ύποπτοι.  Όλοι είναι υποψήφιοι δολοφόνοι και δεν μπορείς πλέον να ησυχάζεις όταν τους συναντάς στο δρόμο....



Κάποιοι απ' όλους αυτούς είναι οι χθεσινοί δολοφόνοι του καημένου πατέρα που δεν πρόλαβε να χαρεί τον ερχομό του νεογέννητου παιδιού του.
Κάποιοι απ' όλους αυτούς είναι οι πρωταγωνιστές αυτής της  δολοφονικής αγριότητας που έφερε παντοτινό πένθος στις ψυχές μιας ολόκληρης οικογένειας....

Τα μάτια μου δεν θέλουν να βλέπουν άλλους αλλοδαπούς....




Τα μάτια μου άλλαξαν τρόπο και έκφραση....

Φόβος , αγανάκτηση και αηδία μαζί......


marilena: ΤΡΑΓΙΚΟ.....

marilena: ΤΡΑΓΙΚΟ.....: "Δεν μπορεί να συμβαίνουν τέτοια τραγικά γεγονότα όπως το σημερινό...... Δεν μπορεί κανένας άνθρωπος του κόσμου να το χωρέσει στο μυαλό τ..."

marilena: ΤΡΑΓΙΚΟ.....

marilena: ΤΡΑΓΙΚΟ.....: "Δεν μπορεί να συμβαίνουν τέτοια τραγικά γεγονότα όπως το σημερινό...... Δεν μπορεί κανένας άνθρωπος του κόσμου να το χωρέσει στο μυαλό το..."

ΤΡΑΓΙΚΟ.....



Δεν μπορεί να συμβαίνουν τέτοια τραγικά γεγονότα όπως το σημερινό......

Δεν μπορεί κανένας άνθρωπος του κόσμου να το χωρέσει στο μυαλό του ένα τέτοιο δολοφονικό σκηνικό.  'Ενα έγκλημα με φόντο την γέννηση ενός μωρού, μια μητέρας έτοιμης να πάει στο μαιευτήριο....

Δεν το χώρεσε το μυαλό μου όταν το άκουσα το πρωί σήμερα.
Την ώρα που όλοι εμείς ακόμα δεν είχαμε ξυπνήσει, ένας άνθρωπος μέσα στην απόλυτη οικογενειακή του ευτυχία, δολοφονήθηκε εν ψυχρώ, την ώρα που η σύζυγός του ετοιμαζόταν να πάει να γεννήσει το δεύτερο παιδί τους.....

Θεέ μου γιατί;

Πάντα όλοι οι άνθρωποι της εκκλησίας λένε πως ότι γίνεται είναι θέλημα Θεού....Αυτό δεν μπορεί να είναι έτσι.  Δεν μπορεί να είναι θέλημα Θεού καμιά τέτοια δυστυχία.  Είναι πέρα από το μυαλό μου και την λογική μου να συμβαίνουν τέτοια γεγονότα και να είναι θέλημα Θεού.....

Όπως και κανένα άλλο τραγικό γεγονός που μας γεμίζει πίκρα, φόβο, αγωνία, δυστυχία.....

Αυτή η μητέρα σήμερα δεν μπορεί να μην "έχασε" την ίδια της την ζωή.  Βάζω τον εαυτό μου στη θέση της και δεν μπορώ να το κάνω.  Δεν μπορεί να αντέξει κανένας άνθρωπος αυτή την σημερινή εικόνα που είδε και που έζησε αυτή η γυναίκα.... Πόσο κουράγιο μπορεί να έχει ένας άνθρωπος μέσα του;  


Λένε .....ο Θεός να μην δίνει αυτά που μπορεί ένας άνθρωπος να αντέξει.....Είναι δυνατόν να αντέξει κανείς κάτι τέτοιο και να μπορέσει να σταθεί ξανά;  Δεν ξέρω....Είναι τα παιδιά στη ζωή βέβαια που σου δίνουν το κουράγιο να συνεχίσεις αλλά αυτό το σημερινό είναι άλλο....

Αυτό ήταν ένα τραγικό γκρέμισμα μιας ολόκληρης ζωής.....με τον πιο βίαιο τρόπο....

Δεν υπάρχει λογική, δεν μπορεί να υπάρχει συναίσθημα που να περιγράφει το πόνο αυτό....

Μια καινούργια λέξη.... ίσως, αν υπήρχε για αυτό το τραγικό συμβάν σήμερα.  Μια λέξη που να μην έχει χρησιμοποιηθεί ξανά από κανέναν για να περιγράψει αυτό το αίμα που χύθηκε σήμερα λίγο πριν γεννηθεί μια νέα ζωή.....

Θεέ μου γιατί;


Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

marilena: Οι Καλές Τέχνες, στα αζήτητα της εκπαίδευσης...

marilena: Οι Καλές Τέχνες, στα αζήτητα της εκπαίδευσης...: "Πόσα παιδιά είναι μέσα στα σχολεία μας με ιδιαίτερα ταλέντα που αν δεν καλλιεργηθούν από τους γονείς τους μπορεί να μείνουν και ανεκμετάλλευ..."

Οι Καλές Τέχνες, στα αζήτητα της εκπαίδευσης...

Πόσα παιδιά είναι μέσα στα σχολεία μας με ιδιαίτερα ταλέντα που αν δεν καλλιεργηθούν από τους γονείς τους μπορεί να μείνουν και ανεκμετάλλευτα;  Να χαθούν ή απλά να μην προαχθούν......

Είμαι σίγουρη πως πολλά είναι αυτά τα παιδιά.....

Άλλα πιο τυχερά, όταν μπορούν οι γονείς να το καταλάβουν και να κάνουν κάτι γι' αυτό και άλλα άτυχα που δεν έχουν την πολυτέλεια ούτε καν να το φανταστούν να τα υποστηρίξει ένας γονιός είτε από αδιαφορία είτε από λόγους οικονομικούς....ειδικά στις μέρες μας.....

Το σχολείο και το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τέτοιου είδους δεξιότητες ή να πω καλύτερα ευαισθησίες και ταλέντα.....

Πέρα από την ανεπαρκή  απασχόληση στο σχολείο λόγω του βαρύτατου εκπαιδευτικού προγράμματος του Υπουργείου, με τέτοιου είδους δραστηριότητες, δεν υπάρχει ανάλογο σχολείο στην Ελλάδα να εκπαιδεύσει σοβαρά τα παιδιά αυτά.....Το μόνο θεματικού περιεχομένου σχολείο είναι το Μουσικό σχολείο απ' ότι γνωρίζω.  Εκεί τα μουσικά ταλέντα καλλιεργούνται και έτσι τα παιδιά αυτά έχουν την τύχη να τελειώσουν μαζί με το κανονικό σχολείο και κάποιο μουσικό όργανο και όχι μόνο.

Τα παιδιά που ζωγραφίζουν και που από την δευτέρα δημοτικού έχουν προοπτική στο σχέδιό τους τι τα κάνεις;  Αυτά δεν αξίζουν μια ειδική μάθηση, πιο εξειδικευμένη στον τομέα τους;

Στο νέο εκπαιδευτικό σύστημα, δεν είδα κάτι τέτοιο ούτε αυτή την φορά....Πάλι τα ίδια......

"Ρόδια" Κ. Αργυρόγλου 3/2011

Κανείς εικαστικός, δεν μπορεί να κάνει κάτι για ένα τόσο χαρισματικό παιδί και να συμβουλεύσει όλους τους φωστήρες  ειδικούς να ανοίξουν τα μάτια  και τα αυτιά τους και το νέο σύστημα να έχει κάτι να προσφέρει και σ' αυτά τα παιδιά που τρέχουν σαν παλαβά για να προλάβουν ένα Σάββατο με την ψυχή στο στόμα να μπουν σε ένα εξωσχολικό φροντιστήριο για να δημιουργήσουν;

Έλεος πια....μόνο τα αρχαία και τα υπόλοιπα "σοβαρά" μαθήματα είναι τα απαραίτητα;  Η Τέχνη που βρίσκεται;....στον πάτο της εκπαίδευσης και εξαρτάται μόνο από το πορτοφόλι των γονιών;.....

"κυδώνια"  Κ.Αργυρόγλου 2/2011

Λυπάμαι πολύ γιατί όπως πάει θα χαθούν πολλά ταλέντα στο χώρο της Τέχνης και που μάλλον αργότερα θα τιμωρήσουν το σύστημα το Ελληνικό για να μεγαλουργήσουν ίσως και αυτοί σαν τόσους άλλους στο εξωτερικό που είναι πάντα ανοικτό και ψάχνει να βρει τέτοιες ευαισθησίες στους νέους της σκληρής εποχής που όλος ο πλανήτης βιώνει......

Κρίμα....

marilena: Αληθινή ιστορία μιας φίλης........

marilena: Αληθινή ιστορία μιας φίλης........: "Πιάνομαι από την χθεσινή ημέρα της μητέρας και θέλω να σας διηγηθώ μια ιστορία που την αφιερώνω με όλη μου την αγάπη και τον σεβασμό μου σε ..."

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

Αληθινή ιστορία μιας φίλης........

Πιάνομαι από την χθεσινή ημέρα της μητέρας και θέλω να σας διηγηθώ μια ιστορία που την αφιερώνω με όλη μου την αγάπη και τον σεβασμό μου σε όλες εκείνες τις γυναίκες που μέχρι τώρα δεν τα κατάφεραν να αποκτήσουν ένα μωρό.....



Πριν πολλά χρόνια, στην δεκαετία του '80, είχα μια πολύ καλή μου φιλενάδα, παντρεμένη και μέσα σε έναν γάμο που μάλλον θα έλεγα πως είχε ατονήσει.....Ξέρετε αρκετές φορές δεν θέλει πολύ για να χαλαρώσει μια σχέση και να δημιουργηθούν καταστάσεις και προβλήματα....Όπως όλοι ξέρουμε οι σχέσεις θέλουν δουλειά και από τους δύο....
Το μυαλό της φίλης μου Ελένης, δεν μπορούσε να ασχοληθεί με τίποτα άλλο εκτός από το να κάνει ένα παιδί.  Όλη της η ζωή περιστρεφόταν γύρω από αυτό το θέμα και για όλα τα άλλα σχεδόν αδιαφορούσε.

Μπορώ να πω πως της είχε γίνει πάθος.  Είχε αναπτύξει μια εικόνα στο μυαλό της και μόνο μέσα από εκεί έβλεπε όλα τα άλλα τα οποία της φαινόντουσαν όλα ασήμαντα.  Σκοπός ζωής της ήταν να καταφέρει να μείνει έγκυος.  Κάθε μήνα ένας αγώνας για να έρθει ο πελαργός στο σπίτι της....

Από την άλλη μεριά, ο πολυάσχολος σύζυγος, χωρίς ιδιαίτερη πρεμούρα για μωρό το ζούσε αυτό λίγο απόμακρα....Δεν το είχε ο άνθρωπος και πολύ ανάγκη μια και ήταν απόλυτα αφοσιωμένος μόνο στην δουλειά του.



Οι μήνες κυλούσαν και τίποτα.....Το ραντεβού του ζευγαριού κρεβάτι, ήταν μόνο όταν το προγραμμάτιζε ο γυναικολόγος και το sex είχε πλέον αποκτήσει άλλο όνομα....Αναπαραγωγή!!!
Μια κατάσταση δύσκολη και για τους δύο, αλλά πολύ περισσότερο για την φιλενάδα μου που ήταν σχεδόν μόνη μέσα στην προσπάθεια αυτή.

Όσο και αν σας ακούγεται περίεργο, τον άντρα της τον αγαπούσε, απλά το είχε ξεχάσει και δεν την αφορούσε το θέμα του έρωτα καθόλου εκείνο το διάστημα.

Αφού έτσι πέρασαν κάπου 8-9 μήνες και δεν είχε έρθει καμιά εγκυμοσύνη ο γιατρός τους συμβούλευσε να κάνουν προσπάθεια και με φάρμακα, κάποιου είδους ορμόνες που θα έπαιρνε η φιλενάδα μου, νομίζω σε ενέσεις....Και λέω νομίζω γιατί θυμάμαι πως εκείνη την περίοδο μου είχε τηλεφωνήσει να της συστήσω κάποια φαρμακοποιό που να κάνει ενέσεις.....
Για να μην πολυλογώ. θυμάμαι μια φορά, μέσα στους μήνες που έκανε την θεραπεία με τις ενέσεις, δεν έβρισκε την φαρμακοποιό, αλλά και καμία άλλη για να κάνει την ένεση που έπρεπε, την συγκεκριμένη ώρα, και αναγκάστηκε να την κάνει μόνη της......

Αυτό το έμαθα την επόμενη μέρα, όταν μιλήσαμε στο τηλέφωνο και μου το ανέφερε......
-Δεν έβρισκα κανέναν να μου κάνει την ένεση και την έκανα μόνη μου όρθια στην κουζίνα που έχει καλό φως........



Τρελά πράγματα δηλαδή......

Να σας πω πως ούτε και με αυτήν την διαδικασία έμεινε έγκυος και οι μήνες περνούσαν.......

Όσο περνούσε ο χρόνος τόσο πιο πολύ τρελαινόταν η Ελένη.....Ο άντρας της την καθησύχαζε και το βιολί του, γραφείο, ταξίδια και γενικά μακριά από το σπίτι όσο γινόταν.......

Μετά από κάποιο διάστημα ενός εξαμήνου και αφού ακόμα δεν είχε έρθει η πολυπόθητη εγκυμοσύνη τυχαία......Ο γιατρός τους συμβούλευσε να μπουν στην διαδικασία της σπερματέγχυσης.....

Άλλο, καινούργιο κόλπο αυτό......

Όταν μου το διηγήθηκε η Ελένη, κάπου παραξενεύτηκα μια και δεν το γνώριζα αυτού του είδους τον τρόπο....Μου το εξήγησε αρκετά γλαφυρά και της ευχήθηκα καλή επιτυχία......

Αυτή η διαδικασία ήταν λίγο κομπλαριστική για τον σύζυγό της. που όταν το άκουσε από τα χείλη του γιατρού, απ' ότι μου είπε η φιλενάδα μου, έχασε το χρώμα του.....
Δήλωσε πως δεν πρόκειται να πάει εκεί στο κέντρο και να δώσει ο ίδιος το σπέρμα του, με κανέναν τρόπο.....



Αν μπορεί να γίνει η διαδικασία στο σπίτι και να το πάει η σύζυγός του.....Ο γυναικολόγος προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία το δέχθηκε μόνο θέτοντας τον περιορισμό του χρόνου μέσα στον οποίο πρέπει να φθάσει στα χέρια του το πολυπόθητο υγρό.....

Έτσι λοιπόν η Ελένη πανευτυχής πια, όλα είχαν δρομολογηθεί και δεν υπήρχε πλέον κανένα εμπόδιο.

Η διαδικασία αυτή της σπερματέγχυσης έγινε δυο φορές , απ' ότι ξέρω.......

Και στις δύο, η Ελένη με το αποστειρωμένο μπουκαλάκι στα χέρια έτρεχε να το παραδώσει και να περιμένει να της το τοποθετήσουν.

Μόνη, και έρημη, χωρίς κανέναν σύζυγο μαζί να της κρατά το χέρι, και χωρίς και την δική μου παρουσία καθώς εργαζόμουν και δεν μπορούσα να απουσιάζω.....Μόνη σαν το λεμόνι......




Η ίδια τώρα. που τα συζητάμε, τα σημεία και τέρατα εκείνης της εποχής, μου έχει πολλές φορές εκμυστηρευτεί την μοναξιά που αισθάνθηκε όλο εκείνο το διάστημα του έγγαμου βίου της....Ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος σύζυγός της ήταν εκτός παιχνιδιού.  Το θέμα του παιδιού δεν τον αφορούσε σχεδόν καθόλου.....

Μετά και την δεύτερη προσπάθεια, ήρθε για ακόμα μια φορά η αποτυχία.....

Η Ελένη ήταν πια ένα κουρέλι...Μια απογοήτευση ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της, και για όλους εμάς τους φίλους της πολύ λίγα το λόγια συμπαράστασης...Τι να της πεις μετά από τόση προσπάθεια, τόσων μηνών....

Το clue όλης της ιστορίας δεν σας το έχω ακόμα αποκαλύψει........

Την ημέρα που συνειδητοποίησε πως και η δεύτερη προσπάθεια σπερματένγχησης απέτυχε...την ίδια εκείνη στιγμή, μέσα στην μεγάλη της στενοχώρια και απογοήτευση, άκουσε μαζί και τα χειρότερα νέα που της επεφύλαττε ο σύζυγος.......

-Θέλω να χωρίσουμε, της είπε, δεν σε βλέπω πια ερωτικά όπως παλιά και δεν νομίζω πως θα αλλάξει τίποτα με κάποια προσπάθεια, γιατί αυτό το αισθάνομαι αρκετό καιρό........



Η κεραυνοβολημένη Ελένη, δεν είχε ούτε κουράγιο να αντιδράσει.  Νόμιζε πως ζει σε μια ψεύτικη ζωή.  Δεν κατάλαβε καν τι της είχε πει.....

Για να μην σας μαυρίσω άλλο την ψυχή με την καημένη την φιλενάδα μου, να σας πω πως πολλά χρόνια μετά ξανα παντρεύτηκε και απέκτησε ένα κοριτσάκι, το οποίο ήρθε χωρίς την συμβολή κανενός γιατρού και καμιάς περίεργης εφαρμογής και διαδικασίας....έτσι απλά.....

Για τον κατά τα άλλα συμπαθέστατο σύζυγό της.....για να μην πω καμιά βαριά κουβένα.....δεν γνωρίζω τίποτα, αλλά μέσα μου κάπου επειδή πιστεύω πως όλα εδώ πληρώνονται, ίσως αυτό που έκανε , το τόσο άνανδρο και πρόστυχο να το βρήκε από κάπου στην ζωή αυτή.....Δεν με αφορά όμως το θέμα!!!
Όμως......
Ένα συμπεράσματα έχω βγάλει εγώ από την ιστορία αυτή και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας....

Πρώτα απ' όλα προέχει ο σύζυγος και η σχέση σας με αυτόν...Το παιδάκι έρχεται σε δεύτερη μοίρα, αφού εσείς οι δύο κατ΄αχάς είστε καλά ο ένας με τον άλλον......Δεν πρέπει να αφήνετε την σχέση στην τύχη της και να κυνηγάτε μόνο ένα μωρό....

 

Το μωρό μπορεί να έρθει εκεί που δεν το περιμένετε και εσείς να βρεθείτε μόνη χωρίς σύζυγο......

Μην απελπίζεστε λοιπόν και μην τα βάφετε μαύρα.....

Αισθανθείτε την αγάπη που έχετε και δώστε την απαιτούμενη σημασία στην σχέση σας πρώτα απ' όλα.....

Ο πελαργός μπορεί να σας αιφνιδιάσει κάποια μέρα πολύ ευχάριστα και εσείς καλό θα ήταν να είστε δύο να τον υποδεχθείτε........










Κυριακή, 8 Μαΐου 2011

marilena: Τώρα πια πόσα καταλαβαίνω......

marilena: Τώρα πια πόσα καταλαβαίνω......: "Γιορτάζω και 'γω σήμερα, μαζί με όλες τις μανούλες του κόσμου.....και μου φαίνεται σαν χθες όταν έφερα στον κόσμο το μωρό μου...... Γεμάτη..."

Τώρα πια πόσα καταλαβαίνω......

Γιορτάζω και 'γω σήμερα, μαζί με όλες τις μανούλες του κόσμου.....και μου φαίνεται σαν χθες όταν έφερα στον κόσμο το μωρό μου......

Γεμάτη αγάπη, πλημμυρισμένη από αισθήματα στοργής υπερπροστασίας για την τόσο εύθραυστη νέα ζωή.

Μέσα μου όλα άλλαξαν τότε..... όλα έγιναν τόσο μαγικά χωρίς καμιά προσπάθεια....

Τα μάτια μου άρχισαν να βλέπουν πιο πολλά πράγματα, πιο πολλά θαύματα γύρω μου και καινούργια συναισθήματα πρωτόγνωρα γέμισαν την ψυχή μου....

Τώρα πια νοιαζόμουν πιο πολύ για σένα, από οποιονδήποτε άλλον,  έγινα σκληρή με όποιον πήγε να σε πληγώσει και τρυφερή με όλα τα παιδιά του κόσμου.....

Είμαι περήφανη γι' αυτό μου το κατόρθωμα και αισθάνομαι ευλογημένη από τότε που ήρθες εσύ στη ζωή μου και μου έμαθες πράγματα πολλά για τον εαυτό μου.  Εσύ ανακάλυψες ευαισθησίες μου που δεν ήξερα ότι είχα και έγινα  τόσο γενναιόδωρη με όλους στην ζωή μου πια.....

Είμαι γεμάτη ευτυχία που όλα ήρθαν τόσο ιδανικά και γέμισε η ζωή μου αγάπη από εσένα....

Όταν ήμουν μικρή και 'γω, ένα μικρό κοριτσάκι, και με ρωτούσαν τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω......η απάντησή μου ήταν πάντα ......"μαμά".....



Σ' ευχαριστώ Παναγία μου......

marilena: marilena: ΜΑΝΑ.....ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ....

marilena: marilena: ΜΑΝΑ.....ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ....: "marilena: ΜΑΝΑ.....ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ.... : 'Η Μάνα Μάνα κράζει το παιδάκι, Μάνα ο νιος και Μάνα ο γέρος, ..."

marilena: ΜΑΝΑ.....ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ....

marilena: ΜΑΝΑ.....ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ....: "Η Μάνα Μάνα κράζει το παιδάκι, Μάνα ο νιος και Μάνα ο γέρος, Μάνα ακ..."

ΜΑΝΑ.....ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ....


Η Μάνα                                 

Μάνα κράζει το παιδάκι,
Μάνα ο νιος και Μάνα ο γέρος,                                    
Μάνα ακούς σε κάθε μέρος,
Α! τι όνομα γλυκό.

Τη χαρά σου και τη λύπη
με τη μάνα τη μοιράζεις,
ποθητά την αγκαλιάζεις,
δεν της κρύβεις μυστικό.

Εις τον κόσμον άλλο πλάσμα
δεν θα βρεις να σε μαντεύει,
σαν τη μάνα που λατρεύει,
σαν τη μάνα που πονεί.

Την υγειά της, τη ζωή της,
όλα η μάνα τ' αψηφάει
για το τέκνο π' αγαπάει,
για το τέκνο που φιλεί.

Όπου τρέχεις, πάντα η μάνα
με το νου σε συντροφεύει,
σε προσμένει, σε γυρεύει
μ' ανυπόμονη καρδιά.

Κι αν σκληρός εσύ φαρμάκια
την ποτίζεις την καημένη,
πάντα η μάνα σ' α ' πανταίνει
με τα ολόθερμα φιλιά.

Δυστυχής όποιος τη χάνει
ο καημός είναι μεγάλος
σαν τη μάνα δεν είν' άλλος
εις τον κόσμο θησαυρός.

Κι' όποιος μάνα πια δεν έχει,
Μάνα κράζει στ' όνειρό του
πάντα Μάνα στον καημό του
είν' ο μόνος στεναγμός!

(Γεώργιος Μαρτινέλλης)


marilena: ΜΑΝΑ.....ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ....

marilena: ΜΑΝΑ.....ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ....: "Η Μάνα Μάνα κράζει το παιδάκι, Μάνα ο νιος και Μάνα ο γέρος, Μάνα ακ..."

marilena: ΜΑΝΑ.....ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ....

marilena: ΜΑΝΑ.....ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ....: "Η Μάνα Μάνα κράζει το παιδάκι, Μάνα ο νιος και Μάνα ο γέρος, Μάνα ακ..."

marilena: ΜΑΝΑ.....ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ....

marilena: ΜΑΝΑ.....ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ....: "Η Μάνα Μάνα κράζει το παιδάκι, Μάνα ο νιος και Μάνα ο γέρος, Μάνα ακ..."

ΜΑΝΑ.....ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ....


Η Μάνα                                 

Μάνα κράζει το παιδάκι,
Μάνα ο νιος και Μάνα ο γέρος,                                      
Μάνα ακούς σε κάθε μέρος,
Α! τι όνομα γλυκό.

Τη χαρά σου και τη λύπη
με τη μάνα τη μοιράζεις,
ποθητά την αγκαλιάζεις,
δεν της κρύβεις μυστικό.

Εις τον κόσμον άλλο πλάσμα
δεν θα βρεις να σε μαντεύει,
σαν τη μάνα που λατρεύει,
σαν τη μάνα που πονεί.

Την υγειά της, τη ζωή της,
όλα η μάνα τ' αψηφάει
για το τέκνο π' αγαπάει,
για το τέκνο που φιλεί.

Όπου τρέχεις, πάντα η μάνα
με το νου σε συντροφεύει,
σε προσμένει, σε γυρεύει 
μ' ανυπόμονη καρδιά.

Κι αν σκληρός εσύ φαρμάκια
την ποτίζεις την καημένη,
πάντα η μάνα σ' α ' πανταίνει
με τα ολόθερμα φιλιά.

Δυστυχής όποιος τη χάνει
ο καημός είναι μεγάλος
σαν τη μάνα δεν είν' άλλος
εις τον κόσμο θησαυρός.

Κι' όποιος μάνα πια δεν έχει,
Μάνα κράζει στ' όνειρό του
πάντα Μάνα στον καημό του
είν' ο μόνος στεναγμός!

(Γεώργιος Μαρτινέλλης)