Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012

Πλατεία Μαβίλη Σα να μην πέρασε μια μέρα

n


Προ δεκαπενταετίας και μήνα Μάρτη ακόμα δεν έβρισκες πεζούλι να κάτσεις - και οι περισσότεροι την έβγαζαν οκλαδόν στο γρασίδι, με μπίρες από το περίπτερο. 15 χρόνια μετά η πλατεία Μαβίλη εξακολουθεί να έχει κάτι να σου πει, πρωί, μεσημέρι και βράδυ. Και να σου θυμίσει. Σα να μην πέρασε μια μέρα, όταν.
.Δώσαμε ραντεβού, ένα από τα πρώτα μας, στα πεζούλια της πλατείας, στο σιντριβάνι, και κέρασες μπίρες και γαριδάκια απ' το περίπτερο / Ανακαλύψαμε ότι το MG's έχει (πολύ) κόσμο ακόμα και στις 5 το πρωί / Μας πρότειναν να μας κεράσουν τυρόπιτες από το Everest απέναντι, γιατί κι εκείνοι θα έπρεπε κάποια στιγμή να κλείσουν για να ανοίξουν ξανά την άλλη (ίδια) μέρα / Γέννησε η γυναίκα του Βαγγελάκη στο «Αλεξάνδρα» και μας κέρασε ούζα απογευματιάτικα στο Flower / Κοίταγε καλά-καλά ο καντινιέρης, όταν ένα κορίτσι 55 κιλών έτρωγε το τρίτο σερί «βρόμικο» με βραστό λουκάνικο / Ο συνταξιούχος στο παγκάκι με τον ίσκιο και την «Εστία» στο χέρι, επέμενε από Αύγουστο μήνα ότι ο Παναθηναϊκός θα πάρει το επόμενο πρωτάθλημα - και το πήρε / Πίναμε καφεδάκι Κυριακή μεσημέρι στο Sutsu, στην ησυχία του κέντρου / Μας έκαναν έλεγχο για ταυτότητες έξω από την πρεσβεία / Γουρλώσαμε μάτια όταν ακούσαμε ότι ο Λώρας άνοιξε στα μέσα του '60 / Μέτρησα 11 (έντεκα) χυλόπιτες στη σειρά μέσα στο ίδιο βράδυ, σε παγκάκια, πεζούλια, γρασίδι /  Ήρθαμε για πρώτη φορά με το μετρό (Μέγαρο Μουσικής), αντί με λεωφορείο / Νιώσαμε. κοσμοπολίτες τρώγοντας σαντουιτσάκια στο Brasserie, του ξενοδοχείου Athinais.
Ακούσαμε να παίζει τρία συνεχόμενα τραγούδια στο Cure στο Μπρίκι / Ψάχνοντας το μετρό και το δρόμο της επιστροφής το πρωί, καταφέραμε να χαθούμε και να πάμε προς την άλλη πλευρά / Ψάχναμε άλλους δύο που να πήγαιναν Ηλιούπολη για να μοιραστούμε το ταξί / Στην πρώτη μεσημεριανή, περαστική είναι η αλήθεια, βόλτα από την πλατεία, αναρωτηθήκαμε πόσο διαφορετική μπορεί να είναι μια γειτονιά στο φως του ήλιου / Ο Θανάσης έβαλε γκολ στο αυτοσχέδιο τέρμα μπροστά στο σιντριβάνι και, παρότι η μπάλα έπεσε στο νερό, έκανε το γύρο του θριάμβου δύο φορές .
*Από το ομώνυμο τραγούδι του Κώστα Λειβαδά: «Σε είδα ξανά, ήσουν στα μαύρα ντυμένη/ Πλατεία Μαβίλη, τέσσερις παρά/ Μαζί μ' ένα ψώνιο κι οι δύο χαμένοι / Τρώγατε σάντουιτς, θολή ματιά/ Περίμενα λίγο πίσω από μια στάση/ Φοβόμουνα, βλέπεις, μη μ' αντιληφθείς/ Αν κι ήσουν χλωμή, ξενυχτισμένη/ Θεέ μου, είχες μια λάμψη μαγική. Σ' ένιωσα μέσα μου παντού.»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου